Lublin 07.12.2026, g. 18:00
od 18.00 pln
Film
28 dni, 6 godzin, 42 minuty i 12 sekund. Odliczanie zaczyna się od nowa. Czy jesteś gotowy, by odkryć tajemnicę Donniego Darko?
Richard Kelly zaprasza do ponownego wejścia w oniryczny świat Middlesex w wersji, która rzuca zupełnie nowe światło na historię nastolatka nawiedzanego przez królika o imieniu Frank. Poznaj reżyserską wersję kultowego „Donnie Darko” z 2004 roku, w której usłyszysz nowe utwory (m.in. „Never Tear Us Apart” zespołu INXS), zobaczysz nowe sceny oraz rozwikłasz tajemnice z wersji kinowej.
Richard Kelly zaprasza do ponownego wejścia w oniryczny świat Middlesex w wersji, która rzuca zupełnie nowe światło na historię nastolatka nawiedzanego przez królika o imieniu Frank. Poznaj reżyserską wersję kultowego „Donnie Darko” z 2004 roku, w której usłyszysz nowe utwory (m.in. „Never Tear Us Apart” zespołu INXS), zobaczysz nowe sceny oraz rozwikłasz tajemnice z wersji kinowej.
Lublin 07.12.2026, g. 18:00
od 35.00 pln
Festiwal Bliski Wschód +1
Monodram Mateusza Nowaka na podstawie „Pana Tadeusza” Adama Mickiewicza
Spektakl udowadnia, że „Pan Tadeusz” Adama Mickiewicza nie jest tylko poetycką gawędą ku pokrzepieniu serc, ale zawiera wiele wątków o współczesnej i gorzkiej wymowie, dalekich od radosnego delektowania się przeszłością. W interpretacji aktorskiej Mateusza Nowaka ożywają kolejne postaci mickiewiczowskiego eposu: Tadeusz, Zosia, Telimena, Jankiel, Wojski, Maciek nad Maćkami i inni. To dynamiczna, energetyczna i emocjonalna opowieść o miłości, namiętnościach, polityce, poświęceniu i walce o swoje wartości. To teatr opowieści, mówionej trzynastozgłoskowcem. To odwrócenie eposu – sen o Panu Tadeuszu. Mateusz Nowak jest znany ze swoich intensywnych i emocjonalnych występów. Wszystkie jego monodramy były dobrze przyjęte przez publiczność i krytyków, a on sam zdobył uznanie jako jeden z czołowych polskich aktorów-monodramistów.
BY
Монаспектакль Матэуша Новака па матывах паэмы Адама Міцкевіча “Пан Тадэвуш”
Спектакль паказвае, што “Пан Тадэвуш” Адама Міцкевіча — гэта не проста паэтычнае выказванне, якое мае падбадзёрыць чытача; у ім закранаюцца шматлікія тэмы, якія гучаць сёння горка і балюча і зусім не зводзяцца да радаснага настальгічнага ўспаміну пра мінулае. Дзякуючы акторскаму майстэрству Матэуша Новака, персанажы эпапеі Міцкевіча — Тадэвуш, Зося, Талімена, Янкель, Войскі, Мацей над Мацеямі і іншыя — ажываюць на сцэне. Гэта дынамічнае, энергічнае і эмацыйнае апавяданне пра каханне, жарсці, палітыку, самаахвярнасць і барацьбу за ўласныя каштоўнасці. Спектакль пабудаваны ў жанры тэатра апавядання трынаццаціскладовым вершам, характэрным для арыгінальнага твора. Гэта свайго роду пераасэнсаванне эпапеі — сон пра Пана Тадэвуша. Матэуш Новак вядомы сваімі энергічнымі і эмацыйна насычанымі пастаноўкамі. Усе ягоныя монаспектаклі атрымалі высокае прызнанне як у гледачоў, так і ў крытыкаў, а сам ён зарэкамендаваў сябе як адзін з вядучых польскіх актораў, якія працуюць у жанры монаспектакля.
РЭЖЫСУРА: Станіслаў Мядзеўскі
ТЭКСТ: Адам Міцкевіч
ВЫКАНАЎЦА: Матэуш Новак
СВЯТЛО: Марцін Кавальчук
ПРЭМ’ЕРА: 26.03.2025
МОВА: PL
Spektakl udowadnia, że „Pan Tadeusz” Adama Mickiewicza nie jest tylko poetycką gawędą ku pokrzepieniu serc, ale zawiera wiele wątków o współczesnej i gorzkiej wymowie, dalekich od radosnego delektowania się przeszłością. W interpretacji aktorskiej Mateusza Nowaka ożywają kolejne postaci mickiewiczowskiego eposu: Tadeusz, Zosia, Telimena, Jankiel, Wojski, Maciek nad Maćkami i inni. To dynamiczna, energetyczna i emocjonalna opowieść o miłości, namiętnościach, polityce, poświęceniu i walce o swoje wartości. To teatr opowieści, mówionej trzynastozgłoskowcem. To odwrócenie eposu – sen o Panu Tadeuszu. Mateusz Nowak jest znany ze swoich intensywnych i emocjonalnych występów. Wszystkie jego monodramy były dobrze przyjęte przez publiczność i krytyków, a on sam zdobył uznanie jako jeden z czołowych polskich aktorów-monodramistów.
BY
Монаспектакль Матэуша Новака па матывах паэмы Адама Міцкевіча “Пан Тадэвуш”
Спектакль паказвае, што “Пан Тадэвуш” Адама Міцкевіча — гэта не проста паэтычнае выказванне, якое мае падбадзёрыць чытача; у ім закранаюцца шматлікія тэмы, якія гучаць сёння горка і балюча і зусім не зводзяцца да радаснага настальгічнага ўспаміну пра мінулае. Дзякуючы акторскаму майстэрству Матэуша Новака, персанажы эпапеі Міцкевіча — Тадэвуш, Зося, Талімена, Янкель, Войскі, Мацей над Мацеямі і іншыя — ажываюць на сцэне. Гэта дынамічнае, энергічнае і эмацыйнае апавяданне пра каханне, жарсці, палітыку, самаахвярнасць і барацьбу за ўласныя каштоўнасці. Спектакль пабудаваны ў жанры тэатра апавядання трынаццаціскладовым вершам, характэрным для арыгінальнага твора. Гэта свайго роду пераасэнсаванне эпапеі — сон пра Пана Тадэвуша. Матэуш Новак вядомы сваімі энергічнымі і эмацыйна насычанымі пастаноўкамі. Усе ягоныя монаспектаклі атрымалі высокае прызнанне як у гледачоў, так і ў крытыкаў, а сам ён зарэкамендаваў сябе як адзін з вядучых польскіх актораў, якія працуюць у жанры монаспектакля.
РЭЖЫСУРА: Станіслаў Мядзеўскі
ТЭКСТ: Адам Міцкевіч
ВЫКАНАЎЦА: Матэуш Новак
СВЯТЛО: Марцін Кавальчук
ПРЭМ’ЕРА: 26.03.2025
МОВА: PL
Lublin 07.12.2026, g. 19:00
od 35.00 pln
Festiwal Bliski Wschód +1
Spektakl taneczny o ojczyźnie, która istnieje już tylko w pamięci i literaturze
Zosia z „Pana Tadeusza" prawie nie ma własnego głosu. Mówią o niej inni. Jej imię znaczy „mądrość". Co to za mądrość, której nie dano głosu?
Trzy tancerki z Polski, Ukrainy i Białorusi nigdy nie spotykają się na jednej scenie. Każda tańczy w swoim kraju, a ich obrazy łączą się na żywo przez ekran. Opóźnienia i zacięcia sygnału nie są tu błędem, tylko częścią choreografii. Tak jak wysyłają sobie ciała przez odległość, tak Bronisław Piłsudski wysyłał przez czas i przestrzeń głosy Ajnów, które nagrywał na woskowych cylindrach na zesłaniu na Sachalinie.
Spektakl pyta, kto mówi za kogo. Kto opisuje Zosię? Kto opisuje kultury widziane z zewnątrz, także tę, którą dokumentował Piłsudski? A gdzie w tej opowieści jest sam badacz?
Zosia to kostium, który tancerki przymierzają po kolei. Żadnej nie pasuje idealnie.
Spektakl powstał dzięki wsparciu festiwalu przez Krajowe Centrum Choreograficzne
BY
Танцавальны спектакль пра радзіму, якая існуе толькі ў памяці і ў літаратуры.
У “Пане Тадэвушы” Зося амаль не мае ўласнага голасу — замест яе гавораць іншыя. Ейнае імя азначае “мудрасць”. Але што гэта за мудрасць, якой не далі голасу?
Тры танцоркі — з Польшчы, Украіны і Беларусі — ніколі не сустракаюцца на адной сцэне. Кожная выступае ў сваёй краіне, а іх выявы злучаюцца ў рэжыме рэальнага часу на экране. Затрымкі сігналу і тэхнічныя збоі — гэта не памылкі, а неад’емная частка харэаграфіі. Падобна таму, як гэтыя танцоўшчыцы перасылаюць адна адной свае целы на адлегласць, так Браніслаў Пілсудскі некалі пераслаў праз час і прастору галасы народа айнаў, якія запісаў на васковых цыліндрах падчас сваёй ссылкі на Сахаліне.
Спектакль ставіць пытанні: хто за каго гаворыць? Хто апісвае Зосю? Хто апісвае культуры, гледзячы на іх звонку — у тым ліку і тую, што задакументаваў Пілсудскі? І дзе ў гэтай гісторыі сам даследчык?
Зося — гэта касцюм, які танцоркі прымяраюць па чарзе. І ніводнай з іх ён не пасуе ідэальна.
Спектакль створаны пры падтрымцы Нацыянальнага харэаграфічнага цэнтра (Польша).
Zosia z „Pana Tadeusza" prawie nie ma własnego głosu. Mówią o niej inni. Jej imię znaczy „mądrość". Co to za mądrość, której nie dano głosu?
Trzy tancerki z Polski, Ukrainy i Białorusi nigdy nie spotykają się na jednej scenie. Każda tańczy w swoim kraju, a ich obrazy łączą się na żywo przez ekran. Opóźnienia i zacięcia sygnału nie są tu błędem, tylko częścią choreografii. Tak jak wysyłają sobie ciała przez odległość, tak Bronisław Piłsudski wysyłał przez czas i przestrzeń głosy Ajnów, które nagrywał na woskowych cylindrach na zesłaniu na Sachalinie.
Spektakl pyta, kto mówi za kogo. Kto opisuje Zosię? Kto opisuje kultury widziane z zewnątrz, także tę, którą dokumentował Piłsudski? A gdzie w tej opowieści jest sam badacz?
Zosia to kostium, który tancerki przymierzają po kolei. Żadnej nie pasuje idealnie.
Spektakl powstał dzięki wsparciu festiwalu przez Krajowe Centrum Choreograficzne
BY
Танцавальны спектакль пра радзіму, якая існуе толькі ў памяці і ў літаратуры.
У “Пане Тадэвушы” Зося амаль не мае ўласнага голасу — замест яе гавораць іншыя. Ейнае імя азначае “мудрасць”. Але што гэта за мудрасць, якой не далі голасу?
Тры танцоркі — з Польшчы, Украіны і Беларусі — ніколі не сустракаюцца на адной сцэне. Кожная выступае ў сваёй краіне, а іх выявы злучаюцца ў рэжыме рэальнага часу на экране. Затрымкі сігналу і тэхнічныя збоі — гэта не памылкі, а неад’емная частка харэаграфіі. Падобна таму, як гэтыя танцоўшчыцы перасылаюць адна адной свае целы на адлегласць, так Браніслаў Пілсудскі некалі пераслаў праз час і прастору галасы народа айнаў, якія запісаў на васковых цыліндрах падчас сваёй ссылкі на Сахаліне.
Спектакль ставіць пытанні: хто за каго гаворыць? Хто апісвае Зосю? Хто апісвае культуры, гледзячы на іх звонку — у тым ліку і тую, што задакументаваў Пілсудскі? І дзе ў гэтай гісторыі сам даследчык?
Зося — гэта касцюм, які танцоркі прымяраюць па чарзе. І ніводнай з іх ён не пасуе ідэальна.
Спектакль створаны пры падтрымцы Нацыянальнага харэаграфічнага цэнтра (Польша).
Lublin 07.12.2026, g. 22:30
od 30.00 pln
Festiwal Bliski Wschód +1
Nadszedł czas, żeby porozmawiać i pożartować. O komforcie, o jego strefie, o tym, co było, co jest i jak jest, co będzie i co może się wydarzyć.
BY
Прыйшоў час паразмаўляць і пажартаваць. Пра камфорт, пра ягоную зону, пра тое, што было, што і як ёсць, што будзе і што можа быць.
ВЫКАНАЎЦЫ: Зміцер Есяневіч, Андрэй Саўчанка
МОВА: BY
BY
Прыйшоў час паразмаўляць і пажартаваць. Пра камфорт, пра ягоную зону, пра тое, што было, што і як ёсць, што будзе і што можа быць.
ВЫКАНАЎЦЫ: Зміцер Есяневіч, Андрэй Саўчанка
МОВА: BY
Lublin 07.12.2026, g. 19:00
Festiwal Bliski Wschód +1