'

Sprawdź terminy wybranego wydarzenia


Grafika reklamowa
Zosia / Зося / Соф’я (work in progres)

Spektakl taneczny o ojczyźnie, która istnieje już tylko w pamięci i literaturze

Zosia z „Pana Tadeusza" prawie nie ma własnego głosu. Mówią o niej inni. Jej imię znaczy „mądrość". Co to za mądrość, której nie dano głosu?

Trzy tancerki z Polski, Ukrainy i Białorusi nigdy nie spotykają się na jednej scenie. Każda tańczy w swoim kraju, a ich obrazy łączą się na żywo przez ekran. Opóźnienia i zacięcia sygnału nie są tu błędem, tylko częścią choreografii. Tak jak wysyłają sobie ciała przez odległość, tak Bronisław Piłsudski wysyłał przez czas i przestrzeń głosy Ajnów, które nagrywał na woskowych cylindrach na zesłaniu na Sachalinie.

Spektakl pyta, kto mówi za kogo. Kto opisuje Zosię? Kto opisuje kultury widziane z zewnątrz, także tę, którą dokumentował Piłsudski? A gdzie w tej opowieści jest sam badacz?

Zosia to kostium, który tancerki przymierzają po kolei. Żadnej nie pasuje idealnie.

Spektakl powstał dzięki wsparciu festiwalu przez Krajowe Centrum Choreograficzne

BY

Танцавальны спектакль пра радзіму, якая існуе толькі ў памяці і ў літаратуры.

У “Пане Тадэвушы” Зося амаль не мае ўласнага голасу — замест яе гавораць іншыя. Ейнае імя азначае “мудрасць”. Але што гэта за мудрасць, якой не далі голасу?

Тры танцоркі — з Польшчы, Украіны і Беларусі — ніколі не сустракаюцца на адной сцэне. Кожная выступае ў сваёй краіне, а іх выявы злучаюцца ў рэжыме рэальнага часу на экране. Затрымкі сігналу і тэхнічныя збоі — гэта не памылкі, а неад’емная частка харэаграфіі. Падобна таму, як гэтыя танцоўшчыцы перасылаюць адна адной свае целы на адлегласць, так Браніслаў Пілсудскі некалі пераслаў праз час і прастору галасы народа айнаў, якія запісаў на васковых цыліндрах падчас сваёй ссылкі на Сахаліне.

Спектакль ставіць пытанні: хто за каго гаворыць? Хто апісвае Зосю? Хто апісвае культуры, гледзячы на ​​іх звонку — у тым ліку і тую, што задакументаваў Пілсудскі? І дзе ў гэтай гісторыі сам даследчык?

Зося — гэта касцюм, які танцоркі прымяраюць па чарзе. І ніводнай з іх ён не пасуе ідэальна.

Спектакль створаны пры падтрымцы Нацыянальнага харэаграфічнага цэнтра (Польша).

czytaj więcej
 
Daty i godziny wydarzeń
Poniedziałek
2026-12-07
Grafika reklamowa
Zosia / Зося / Соф’я (work in progres)
Spektakl taneczny o ojczyźnie, która istnieje już tylko w pamięci i literaturze

Zosia z „Pana Tadeusza" prawie nie ma własnego głosu. Mówią o niej inni. Jej imię znaczy „mądrość". Co to za mądrość, której nie dano głosu?

Trzy tancerki z Polski, Ukrainy i Białorusi nigdy nie spotykają się na jednej scenie. Każda tańczy w swoim kraju, a ich obrazy łączą się na żywo przez ekran. Opóźnienia i zacięcia sygnału nie są tu błędem, tylko częścią choreografii. Tak jak wysyłają sobie ciała przez odległość, tak Bronisław Piłsudski wysyłał przez czas i przestrzeń głosy Ajnów, które nagrywał na woskowych cylindrach na zesłaniu na Sachalinie.

Spektakl pyta, kto mówi za kogo. Kto opisuje Zosię? Kto opisuje kultury widziane z zewnątrz, także tę, którą dokumentował Piłsudski? A gdzie w tej opowieści jest sam badacz?

Zosia to kostium, który tancerki przymierzają po kolei. Żadnej nie pasuje idealnie.

Spektakl powstał dzięki wsparciu festiwalu przez Krajowe Centrum Choreograficzne

BY

Танцавальны спектакль пра радзіму, якая існуе толькі ў памяці і ў літаратуры.

У “Пане Тадэвушы” Зося амаль не мае ўласнага голасу — замест яе гавораць іншыя. Ейнае імя азначае “мудрасць”. Але што гэта за мудрасць, якой не далі голасу?

Тры танцоркі — з Польшчы, Украіны і Беларусі — ніколі не сустракаюцца на адной сцэне. Кожная выступае ў сваёй краіне, а іх выявы злучаюцца ў рэжыме рэальнага часу на экране. Затрымкі сігналу і тэхнічныя збоі — гэта не памылкі, а неад’емная частка харэаграфіі. Падобна таму, як гэтыя танцоўшчыцы перасылаюць адна адной свае целы на адлегласць, так Браніслаў Пілсудскі некалі пераслаў праз час і прастору галасы народа айнаў, якія запісаў на васковых цыліндрах падчас сваёй ссылкі на Сахаліне.

Спектакль ставіць пытанні: хто за каго гаворыць? Хто апісвае Зосю? Хто апісвае культуры, гледзячы на ​​іх звонку — у тым ліку і тую, што задакументаваў Пілсудскі? І дзе ў гэтай гісторыі сам даследчык?

Зося — гэта касцюм, які танцоркі прымяраюць па чарзе. І ніводнай з іх ён не пасуе ідэальна.

Спектакль створаны пры падтрымцы Нацыянальнага харэаграфічнага цэнтра (Польша).

czytaj więcej
Daty i godziny wydarzeń
Poniedziałek
2026-12-07

Dojazd do obiektu

Przejdź do treści