Repertuar
Wybierz tytuł lub przejdź do strony z kalendarium
Filmoterapia z Inspirą: Kopnęłabym cię gdybym mogła
Film „Kopnęłabym cię, gdybym mogła”, wyprodukowany przez studio A24, z nagrodzoną na Berlinale 2025 kreacją Rose Byrne, to intensywny emocjonalny rollercoaster o kobiecie, która dzień po dniu walczy z rozpadającą się codziennością i własną granicą wytrzymałości. Gdy jej córka zapada na tajemniczą chorobę, a mąż znika pochłonięty interesami, świat Lindy zaczyna się sypać — a życie zamienia się w niekończący się bieg z przeszkodami, którego nie sposób wygrać ani nawet domknąć.
Film pulsuje napięciem w serii bliskich, hipnotyzująco intensywnych ujęć. Rose Byrne daje tu popis aktorskiej precyzji: płynnie przechodzi od gniewu do rozpaczy, od determinacji do szaleństwa, budując rolę o oscarowym ciężarze. To realistyczny, przejmujący i niepokojący portret kobiety, która w samym centrum chaosu desperacko próbuje utrzymać resztki kontroli.
Reżyserka Mary Bronstein, inspirowana własnymi doświadczeniami, oraz producent Josh Safdie („Nieoszlifowane diamenty”) tworzą kino, które bezlitośnie obala mit „idealnego macierzyństwa” — i nie pozwala widzowi złapać oddechu. W obsadzie drugoplanowej pojawiają się także znakomici Conan O’Brien jako terapeuta oraz A$AP Rocky jako dozorca motelu.
Filmoterapia z Inspirą – to wyjątkowy cykl seansów w Kinie CK, w którym kino staje się punktem wyjścia do rozmowy. Po każdym pokazie zapraszamy do dyskusji i wspólnego dzielenia się refleksjami, które poprowadzą: Iga Wójtowicz, Magdalena Rozmus, Monika Kaczuga-Klimek, Celina Pryma oraz zaproszeni goście.
To okazja, by spojrzeć na filmy nie tylko oczami widza, ale też przeżyć je głębiej – porozmawiać o emocjach, relacjach i znaczeniach, które niosą.
Film pulsuje napięciem w serii bliskich, hipnotyzująco intensywnych ujęć. Rose Byrne daje tu popis aktorskiej precyzji: płynnie przechodzi od gniewu do rozpaczy, od determinacji do szaleństwa, budując rolę o oscarowym ciężarze. To realistyczny, przejmujący i niepokojący portret kobiety, która w samym centrum chaosu desperacko próbuje utrzymać resztki kontroli.
Reżyserka Mary Bronstein, inspirowana własnymi doświadczeniami, oraz producent Josh Safdie („Nieoszlifowane diamenty”) tworzą kino, które bezlitośnie obala mit „idealnego macierzyństwa” — i nie pozwala widzowi złapać oddechu. W obsadzie drugoplanowej pojawiają się także znakomici Conan O’Brien jako terapeuta oraz A$AP Rocky jako dozorca motelu.
Filmoterapia z Inspirą – to wyjątkowy cykl seansów w Kinie CK, w którym kino staje się punktem wyjścia do rozmowy. Po każdym pokazie zapraszamy do dyskusji i wspólnego dzielenia się refleksjami, które poprowadzą: Iga Wójtowicz, Magdalena Rozmus, Monika Kaczuga-Klimek, Celina Pryma oraz zaproszeni goście.
To okazja, by spojrzeć na filmy nie tylko oczami widza, ale też przeżyć je głębiej – porozmawiać o emocjach, relacjach i znaczeniach, które niosą.
20 PISF x MDAG: Pociągi
Artystyczna, refleksyjna podróż przez XX wiek, stworzona wyłącznie z archiwalnych materiałów filmowych. Bez słów, pełen piękna i goryczy obraz, w którym zachwyt nad przemieszczaniem staje się przekleństwem, a łzy radości mieszają się z bólem rozpaczy. W ścieżce dźwiękowej filmu wykorzystano fragmenty utworu „Compartment 2, car 7” Pawła Szymańskiego.
Festiwale i nagrody: 2024 – IDFA Amsterdam: Nagroda Główna, FF Tallin, MFF Göteborg, 2024 – IDFA Amsterdam: Award for Best Film, Tallin FF, Göteborg IFF
Festiwale i nagrody: 2024 – IDFA Amsterdam: Nagroda Główna, FF Tallin, MFF Göteborg, 2024 – IDFA Amsterdam: Award for Best Film, Tallin FF, Göteborg IFF
20 PISF x MDAG: Rok z życia kraju
Pełen absurdu i energii film found footage o przełomowym momencie historii. Polska, 1981. Kraj na skraju rewolucji, z władzami komunistycznymi gotowymi na wszystko, aby ją stłumić. Generał Jaruzelski ogłasza w telewizji historyczną decyzję: 13 grudnia wprowadzony zostaje stan wojenny. Dziennikarze państwowi próbują zdyskredytować opozycję i Lecha Wałęsę, członkowie Solidarności trafiają do więzień. Czy Polska zapłacze nad swoim losem, czy raczej wyśmieje farsowy teatr, w którym gra główną rolę?
20. PISF x MDAG: Wanda Rutkiewicz. Ostatnia wyprawa
Prawdziwa historia Wandy Rutkiewicz, pierwszej kobiety świata i pierwszej osoby z Polski na najwyższych szczytach ziemi – opowiedziana przez nią samą. Wanda bez zaproszenia wkroczyła w męski świat wypraw wysokogórskich i zapłaciła za to najwyższą cenę. Reżyserka filmu, która sama jest alpinistką, wyrusza w Himalaje śladami Wandy. Wskazówką do poszukiwań jest audio-pamiętnik bohaterki znaleziony wśród sterty materiałów archiwalnych. Wanda zaginęła 30 lat temu. Jej ciało nigdy nie zostało odnalezione. Niektórzy twierdzą, że została w klasztorze buddyjskim. Film eksploruje jej życie i tajemnicę z udziałem znanych wspinaczy: Reinholda Messnera, Krzysztofa Wielickiego i Carlosa Carsolio, a także bliskich jej kobiet: siostry Janiny Fies i menadżerki Marion Feik.
Amputacja
Amir ma wszystko – kochającą i tolerancyjną dziewczynę, przyjaciół i nową pracę. Jest zdrowy, ma obie ręce i nogi. I w tym właśnie tkwi problem. Bo Amir jest apotemnofilem – obsesyjnie marzy o amputacji. Chciałby, aby jego prawa noga zgniła i odpadła. To pragnienie zżera go od środka i nie pozwala normalnie funkcjonować. Czuje się niespełniony, a do szczęścia brakuje mu jedynie szybkiego cięcia nad kolanem. Godzinami maluje też autoportrety – w swojej wizji uśmiechnięty siedzi na wózku, wreszcie jest sobą. Kiedy poznaje podobną do siebie, marzącą o ślepocie kobietę, wydaje się, że wreszcie będzie mógł zrealizować swój cel. Czy wystarczy mu odwagi?
Brak sensu, Aniołek, Żyrafa i stołek
„Jeżeli komukolwiek może się coś złego przytrafić, to właśnie jej się przytrafi, taki urok żyrafi” obwieszcza wesoło Kameleon.
Żyrafa jest pechowa, odkąd pamięta, a zwierzęta całej Afryki chowają się przed nią, aby nie ściągnąć na siebie jakiejś ałajćki lub większego niedajszef nieszczęścia. Pewnego dnia jednak stanie się coś nieoczekiwanego, co sprawi, że Żyrafa spotka wyjątkowych kompanów, dla których nie będzie kulą u nogi. Razem wyruszą na pewną wyprawę… Wesoła i mądra opowieść o przyjaźni i poszukiwaniu sensu w życiu. Spektakl od 3 do 93 roku życia… W drogę!
Żyrafa jest pechowa, odkąd pamięta, a zwierzęta całej Afryki chowają się przed nią, aby nie ściągnąć na siebie jakiejś ałajćki lub większego niedajszef nieszczęścia. Pewnego dnia jednak stanie się coś nieoczekiwanego, co sprawi, że Żyrafa spotka wyjątkowych kompanów, dla których nie będzie kulą u nogi. Razem wyruszą na pewną wyprawę… Wesoła i mądra opowieść o przyjaźni i poszukiwaniu sensu w życiu. Spektakl od 3 do 93 roku życia… W drogę!
Bucza
Konstantin Gudauskas, Żyd urodzony w Kazachstanie, otrzymał azyl polityczny w Ukrainie. Po rozpoczęciu rosyjskiej agresji 24 lutego 2022 roku jego kazachski paszport daje mu unikalną możliwość poruszania się po terenach okupowanych. W miesiącach chaosu Konstantin podejmuje działalność ratunkową — ewakuuje cywilów z okupowanych części Ukrainy, ratując 203 osoby. Obserwując na własne oczy cierpienie, zniszczenie i bezprawie, staje się świadkiem brutalności okupacji. Jego działania wspiera Haide Rizaeva — krymska Tatarka zatrudniona w ukraińskim wywiadzie — która doradza mu strategię ratunkową i udziela wsparcia operacyjnego.
Film “Bucza” to dramat fabularny oparty na faktach, ukazujący krok po kroku heroizm zwykłego człowieka w obliczu wojny. To także opowieść o moralności i wyborach, gdy zło staje się codziennością. Produkcja została zrealizowana jako jeden z pierwszych pełnometrażowych ukraińskich filmów fabularnych nakręconych od czasu wybuchu wojny. Światowa premiera odbyła się na Warszawskim Festiwalu Filmowym, film był także pokazywany w Parlamencie Europejskim.
Film “Bucza” to dramat fabularny oparty na faktach, ukazujący krok po kroku heroizm zwykłego człowieka w obliczu wojny. To także opowieść o moralności i wyborach, gdy zło staje się codziennością. Produkcja została zrealizowana jako jeden z pierwszych pełnometrażowych ukraińskich filmów fabularnych nakręconych od czasu wybuchu wojny. Światowa premiera odbyła się na Warszawskim Festiwalu Filmowym, film był także pokazywany w Parlamencie Europejskim.
Być kochaną
Maria (Helga Guren) wchodzi w kolejną relację z nadzieją na nowy początek. Wystarczy jedno spojrzenie i czuje się, jakby znała Sigmunda (Oddgeir Thune) całe życie, a namiętny romans szybko przeradza się w poważny związek. Historia w "Być kochaną" zaczyna się tam, gdzie kończy się większość love stories. Codzienność w patchworkowej rodzinie szybko ujawnia niespełnione ambicje, niewyrażone uczucia i sprzeczne potrzeby, które kumulują się w emocjonalną bombę - a ta pewnego wieczoru wybucha
Cyberiada
„Cyberiada”, uznana przez samego Stanisława Lema za jego opus magnum, to arcydzieło na przecięciu baśni, powiastki filozoficznej, satyry i brawurowego eksperymentu językowego. Adaptacji wybranych historii z tej kultowej książki podjął się reżyser Daniel Adamczyk.
Spektakl jest adaptacją wybranych przez twórców historii, opowiadających o perypetiach dwóch wybitnych konstruktorów: Trurla i Klapaucjusza. Podczas swoich kosmicznych podróży po wszechświecie zamieszkałym przez (bardzo ludzkie: myślące, czujące, posiadające indywidualne tożsamości) roboty i maszyny, dwóch prześcigających się w pomysłach przyjaciół podejmuje misję rozwikłania problemów trawiących państwa-planety, ich władców i mieszkańców. Przygody kosmicznych podróżników mogą wywoływać u widzów zarówno sporo rozbawienia jak i namysłu. W adaptacji do pełnego głosu dochodzi Lemowski język skrzący się neologizmami, archaizmami i nadzwyczajnymi grami słownymi. To nieposkromiony żywioł niespotykany nigdy wcześniej ani później w polskiej literaturze.
Niemal 60 lat po wydaniu „Cyberiady” Lem wciąż pozostaje wybitnym wizjonerem, który przewidział, do czego może doprowadzić gwałtowny rozwój technologiczny; dostrzeżemy więc w opowieściach choćby zwiastuny powstania Internetu, sztucznej inteligencji czy wirtualnej rzeczywistości – ze wszystkimi tego konsekwencjami. Spektakl stawia przed widzem wiecznie istotne pytania o władzę, wolną wolę, informację i zagrożenia wynikające z jej nadmiaru.
Dzieła Lema powstające w czasach komunizmu zawsze były naznaczone śladem historii – dzisiaj nie tracą jednak na aktualności, a nawet obrastają w nowe znaczenia.
Spektakl dla widzów dorosłych, rekomendowany dla osób od 11. roku życia.
27.01.2026, godz. 19.00 – spektakl z audiodeskrypcją dla osób z niepełnosprawnością wzroku
reżyseria: Daniel Adamczyk; adaptacja: Daniel Adamczyk, Aleksandra Kanar; scenografia i kostiumy: Marta Góźdź; muzyka: Szczepan Pospieszalski; wizualizacje: Marta Góźdź, Anna Żur-Falkendorf, Jacek Wierzchoś; światło: Michał Mirgos; dźwięk: Tomasz Kraśkiewicz; projekcje: Rafał Kędra; produkcja: Małgorzata Lisowska-Źrebiec; występują: Przemysław Buksiński, Michał Czyż, Natalia Świniarska, Jarosław Tomica, Mateusz Matejko
Spektakl jest adaptacją wybranych przez twórców historii, opowiadających o perypetiach dwóch wybitnych konstruktorów: Trurla i Klapaucjusza. Podczas swoich kosmicznych podróży po wszechświecie zamieszkałym przez (bardzo ludzkie: myślące, czujące, posiadające indywidualne tożsamości) roboty i maszyny, dwóch prześcigających się w pomysłach przyjaciół podejmuje misję rozwikłania problemów trawiących państwa-planety, ich władców i mieszkańców. Przygody kosmicznych podróżników mogą wywoływać u widzów zarówno sporo rozbawienia jak i namysłu. W adaptacji do pełnego głosu dochodzi Lemowski język skrzący się neologizmami, archaizmami i nadzwyczajnymi grami słownymi. To nieposkromiony żywioł niespotykany nigdy wcześniej ani później w polskiej literaturze.
Niemal 60 lat po wydaniu „Cyberiady” Lem wciąż pozostaje wybitnym wizjonerem, który przewidział, do czego może doprowadzić gwałtowny rozwój technologiczny; dostrzeżemy więc w opowieściach choćby zwiastuny powstania Internetu, sztucznej inteligencji czy wirtualnej rzeczywistości – ze wszystkimi tego konsekwencjami. Spektakl stawia przed widzem wiecznie istotne pytania o władzę, wolną wolę, informację i zagrożenia wynikające z jej nadmiaru.
Dzieła Lema powstające w czasach komunizmu zawsze były naznaczone śladem historii – dzisiaj nie tracą jednak na aktualności, a nawet obrastają w nowe znaczenia.
Spektakl dla widzów dorosłych, rekomendowany dla osób od 11. roku życia.
27.01.2026, godz. 19.00 – spektakl z audiodeskrypcją dla osób z niepełnosprawnością wzroku
reżyseria: Daniel Adamczyk; adaptacja: Daniel Adamczyk, Aleksandra Kanar; scenografia i kostiumy: Marta Góźdź; muzyka: Szczepan Pospieszalski; wizualizacje: Marta Góźdź, Anna Żur-Falkendorf, Jacek Wierzchoś; światło: Michał Mirgos; dźwięk: Tomasz Kraśkiewicz; projekcje: Rafał Kędra; produkcja: Małgorzata Lisowska-Źrebiec; występują: Przemysław Buksiński, Michał Czyż, Natalia Świniarska, Jarosław Tomica, Mateusz Matejko
Czas kruka
Targany bólem mężczyzna po utracie ukochanej żony musi nauczyć się na nowo, jak żyć dla swoich dzieci i siebie. Bohater usiłuje zachować pozory normalności, ale w domu unosi się zapach przypalonych tostów i nieutulonej rozpaczy. Właśnie wtedy przez szczeliny popękanej codzienności do życia wdowca bez trudu przenika Kruk, ogromne czarne ptaszysko, symbol przeżywanego koszmaru, prześladowca, jedyny towarzysz żałoby. Kruk raz prześladuje, raz pociesza, prowadząc rodzinę przez chaos, smutek i nieoczekiwane momenty ukojenia.
Wybitny brytyjski aktor Benedict Cumberbatch (serial „Sherlock", „Doktor Strange") wciela się w postać mężczyzny, którego świat rozsypał się po nagłej śmierci żony – matki dwóch kilkuletnich chłopców.
„Czas kruka" to zaskakująca, pełna oryginalnych pomysłów opowieść o tym, jak w chwilach największego mroku odnaleźć nadzieję. Benedict Cumberbatch, w jednym ze swoich najbardziej osobistych projektów, którego jest także producentem, odważnie mierzy się z tematem męskiego kryzysu i dojrzewania do roli rodzica – podobnie jak kilka lat temu zrobił to film „C'mon C'mon", a wcześniej klasyczna „Sprawa Kramerów". Przypomina, że doświadczenie utraty – choć bolesne – jest nieodłączną częścią życia, która nas kształtuje i przemienia.
Wybitny brytyjski aktor Benedict Cumberbatch (serial „Sherlock", „Doktor Strange") wciela się w postać mężczyzny, którego świat rozsypał się po nagłej śmierci żony – matki dwóch kilkuletnich chłopców.
„Czas kruka" to zaskakująca, pełna oryginalnych pomysłów opowieść o tym, jak w chwilach największego mroku odnaleźć nadzieję. Benedict Cumberbatch, w jednym ze swoich najbardziej osobistych projektów, którego jest także producentem, odważnie mierzy się z tematem męskiego kryzysu i dojrzewania do roli rodzica – podobnie jak kilka lat temu zrobił to film „C'mon C'mon", a wcześniej klasyczna „Sprawa Kramerów". Przypomina, że doświadczenie utraty – choć bolesne – jest nieodłączną częścią życia, która nas kształtuje i przemienia.
Dreams
Miłość balansująca na granicy dwóch światów. Fernando (świetnie debiutujący Isaac Hernández) to młody, utalentowany tancerz baletowy z Meksyku, który marzy o wielkiej karierze i życiu w Stanach Zjednoczonych. Jest przekonany, że jego ukochana – charyzmatyczna Jennifer (Jessica Chastain), wpływowa filantropka i stała bywalczyni elitarnych salonów – pomoże mu otworzyć drzwi do nowej przyszłości. Ryzykując własne bezpieczeństwo, zostawia wszystko i rusza, by do niej dołączyć.
Nagłe pojawienie się Fernanda wywraca jednak uporządkowaną rzeczywistość Jennifer i narusza misternie budowany wizerunek. Kobieta staje przed wyborem, którego nie da się odsunąć na później: jak daleko posunie się, by ochronić uczucie, które połączyło ich mimo różnic, a jednocześnie nie stracić reputacji tworzonej latami?
„Dreams” Michela Franco to opowieść gęsta od zmysłowego napięcia — o namiętności, zderzeniu kultur, ambicjach i cenie, jaką płaci się za spełnianie marzeń. Czy relacja ludzi z dwóch tak odległych światów ma szansę przetrwać?
Nagłe pojawienie się Fernanda wywraca jednak uporządkowaną rzeczywistość Jennifer i narusza misternie budowany wizerunek. Kobieta staje przed wyborem, którego nie da się odsunąć na później: jak daleko posunie się, by ochronić uczucie, które połączyło ich mimo różnic, a jednocześnie nie stracić reputacji tworzonej latami?
„Dreams” Michela Franco to opowieść gęsta od zmysłowego napięcia — o namiętności, zderzeniu kultur, ambicjach i cenie, jaką płaci się za spełnianie marzeń. Czy relacja ludzi z dwóch tak odległych światów ma szansę przetrwać?
Dźwięki miłości
Ángela i Héctor są ze sobą blisko, znają swoje rytuały, słabości i marzenia. Gdy na świecie pojawia się ich dziecko, wszystko – nawet to, co dotąd wydawało się pewne – zaczyna się przestawiać. Radość miesza się z lękiem, czułość z frustracją, a zmęczenie potrafi w jednej chwili zamienić drobne nieporozumienie w konflikt, którego nikt nie planował. W nowej rzeczywistości nie ma już „kiedyś” ani „później” – jest tu i teraz, nieustanna gotowość, odpowiedzialność i poczucie, że każde z nich przeżywa ten czas inaczej.
„Dźwięki miłości” to poruszająca opowieść o związku wystawionym na próbę przez codzienność: niedobór snu, napięcia finansowe, presję bycia „dobrymi rodzicami”, samotność w tłumie obowiązków i coraz trudniejszą komunikację. Ángela i Héctor robią wszystko, by ocalić to, co ich łączy, ale im bardziej się starają, tym wyraźniej widać, jak łatwo w rodzicielstwie zgubić siebie – i siebie nawzajem. Film z wyjątkową czułością pokazuje, że miłość nie znika nagle; częściej cichnie pod warstwą spraw do załatwienia, niewypowiedzianych żalów i zmęczenia, które odbiera język.
To jednocześnie historia o odzyskiwaniu bliskości: o uczeniu się na nowo partnerstwa, o proszeniu o pomoc, o przyznawaniu się do bezradności i o małych gestach, które potrafią uratować więcej niż wielkie deklaracje. Subtelne, pełne niuansów spojrzenie na rodzicielstwo i relację dwojga ludzi sprawia, że film rezonuje długo po seansie – bo dotyka doświadczeń, które są wspólne dla wielu par, niezależnie od miejsca i czasu.
Laureat nagród publiczności na międzynarodowych festiwalach, uznany za najlepszy hiszpański film roku.
„Dźwięki miłości” to poruszająca opowieść o związku wystawionym na próbę przez codzienność: niedobór snu, napięcia finansowe, presję bycia „dobrymi rodzicami”, samotność w tłumie obowiązków i coraz trudniejszą komunikację. Ángela i Héctor robią wszystko, by ocalić to, co ich łączy, ale im bardziej się starają, tym wyraźniej widać, jak łatwo w rodzicielstwie zgubić siebie – i siebie nawzajem. Film z wyjątkową czułością pokazuje, że miłość nie znika nagle; częściej cichnie pod warstwą spraw do załatwienia, niewypowiedzianych żalów i zmęczenia, które odbiera język.
To jednocześnie historia o odzyskiwaniu bliskości: o uczeniu się na nowo partnerstwa, o proszeniu o pomoc, o przyznawaniu się do bezradności i o małych gestach, które potrafią uratować więcej niż wielkie deklaracje. Subtelne, pełne niuansów spojrzenie na rodzicielstwo i relację dwojga ludzi sprawia, że film rezonuje długo po seansie – bo dotyka doświadczeń, które są wspólne dla wielu par, niezależnie od miejsca i czasu.
Laureat nagród publiczności na międzynarodowych festiwalach, uznany za najlepszy hiszpański film roku.
Filmoterapia z Inspirą: Przepis na szczęście
„Przepis na szczęście” to film, który ma smak domowych wspomnień i rytm piosenki, która nie chce wyjść z głowy. Oryginalne połączenie kina kulinarnego i filmu muzycznego z ciepłym, rodzinnym komediodramatem, w którym w roli głównej błyszczy Juliette Armanet – jedna z najbardziej rozpoznawalnych francuskich artystek.
Po tym seansie będziesz marzyć, żeby jeść, śpiewać i kochać.
Trzydziestoletnia Cécile jest cenioną szefową kuchni i stoi o krok od spełnienia wielkiego marzenia: otwarcia własnej restauracji. Gdy jednak stan zdrowia jej ojca, Gérarda, nagle się pogarsza, Cécile musi odłożyć wszystko na później i wrócić do rodzinnego miasteczka.
Z dala od paryskiego zgiełku życie zwalnia, a Cécile zaczyna na nowo układać w głowie to, co naprawdę ważne: wybory, które ją ukształtowały, oraz przyszłość, której pragnie. Powracają zapachy dzieciństwa, dawne marzenia i uczucia, o których miała już nie myśleć – szczególnie wtedy, gdy ponownie spotyka Raphaëla, swoją pierwszą miłość.
„Przepis na szczęście” udowadnia, że czasem wystarczy jeden powrót, by odkryć na nowo smak życia.
Filmoterapia z Inspirą – to wyjątkowy cykl seansów w Kinie CK, w którym kino staje się punktem wyjścia do rozmowy. Po każdym pokazie zapraszamy do dyskusji i wspólnego dzielenia się refleksjami, które poprowadzą: Iga Wójtowicz, Magdalena Rozmus, Monika Kaczuga-Klimek, Celina Pryma oraz zaproszeni goście.
To okazja, by spojrzeć na filmy nie tylko oczami widza, ale też przeżyć je głębiej – porozmawiać o emocjach, relacjach i znaczeniach, które niosą.
Po tym seansie będziesz marzyć, żeby jeść, śpiewać i kochać.
Trzydziestoletnia Cécile jest cenioną szefową kuchni i stoi o krok od spełnienia wielkiego marzenia: otwarcia własnej restauracji. Gdy jednak stan zdrowia jej ojca, Gérarda, nagle się pogarsza, Cécile musi odłożyć wszystko na później i wrócić do rodzinnego miasteczka.
Z dala od paryskiego zgiełku życie zwalnia, a Cécile zaczyna na nowo układać w głowie to, co naprawdę ważne: wybory, które ją ukształtowały, oraz przyszłość, której pragnie. Powracają zapachy dzieciństwa, dawne marzenia i uczucia, o których miała już nie myśleć – szczególnie wtedy, gdy ponownie spotyka Raphaëla, swoją pierwszą miłość.
„Przepis na szczęście” udowadnia, że czasem wystarczy jeden powrót, by odkryć na nowo smak życia.
Filmoterapia z Inspirą – to wyjątkowy cykl seansów w Kinie CK, w którym kino staje się punktem wyjścia do rozmowy. Po każdym pokazie zapraszamy do dyskusji i wspólnego dzielenia się refleksjami, które poprowadzą: Iga Wójtowicz, Magdalena Rozmus, Monika Kaczuga-Klimek, Celina Pryma oraz zaproszeni goście.
To okazja, by spojrzeć na filmy nie tylko oczami widza, ale też przeżyć je głębiej – porozmawiać o emocjach, relacjach i znaczeniach, które niosą.
Filmoterapia z Inspirą: Ścieżki życia
Raynor i Moth, małżeństwo z wieloletnim stażem, w jednej chwili tracą niemal wszystko – dom, bezpieczeństwo, dotychczasowe życie. Zamiast się poddać, wyruszają w pieszą wędrówkę – ponad tysiąc kilometrów wzdłuż dzikiego, angielskiego wybrzeża. Wkrótce odkryją, że mimo przeszkód, które los rzucił im pod nogi, wciąż mają najważniejsze – siebie nawzajem. Ta niezwykła podróż stanie się dla nich drogą ku wolności, miłości i nowemu początkowi.
Inspirowana prawdziwymi wydarzeniami poruszająca i pełna nadziei opowieść o dojrzałej miłości, która okazuje się silniejsza niż życiowe kryzysy.
Filmoterapia z Inspirą – to wyjątkowy cykl seansów w Kinie CK, w którym kino staje się punktem wyjścia do rozmowy. Po każdym pokazie zapraszamy do dyskusji i wspólnego dzielenia się refleksjami, które poprowadzą: Iga Wójtowicz, Magdalena Rozmus, Monika Kaczuga-Klimek, Celina Pryma oraz zaproszeni goście.
To okazja, by spojrzeć na filmy nie tylko oczami widza, ale też przeżyć je głębiej – porozmawiać o emocjach, relacjach i znaczeniach, które niosą.
Inspirowana prawdziwymi wydarzeniami poruszająca i pełna nadziei opowieść o dojrzałej miłości, która okazuje się silniejsza niż życiowe kryzysy.
Filmoterapia z Inspirą – to wyjątkowy cykl seansów w Kinie CK, w którym kino staje się punktem wyjścia do rozmowy. Po każdym pokazie zapraszamy do dyskusji i wspólnego dzielenia się refleksjami, które poprowadzą: Iga Wójtowicz, Magdalena Rozmus, Monika Kaczuga-Klimek, Celina Pryma oraz zaproszeni goście.
To okazja, by spojrzeć na filmy nie tylko oczami widza, ale też przeżyć je głębiej – porozmawiać o emocjach, relacjach i znaczeniach, które niosą.
Glorious Summer
W samym środku upalnego lata, pośród chłodnych korytarzy renesansowego pałacu, trzy kobiety prowadzą życie, które na pierwszy rzut oka wygląda jak spełnienie marzeń. Nie muszą o nic zabiegać: niewidzialny, perfekcyjnie działający system dba o ich codzienność, dostarcza posiłki, organizuje rozrywki i wyznacza kolejne etapy rozwoju. Wszystko jest wygodne, miękkie, uporządkowane. A przede wszystkim – pozornie bezpieczne.
Ten raj ma jednak swój warunek. Jeden, niepodważalny zakaz: nie wolno przekroczyć muru otaczającego posiadłość. Mur jest granicą świata, a zarazem granicą wyobraźni – czymś, co z czasem przestaje być zauważalne, tak jak przestaje się zauważać kontrolę, jeśli jest podana w atrakcyjnym opakowaniu.
Z czasem w idealnym obrazie pojawiają się pęknięcia. Dzień wypełniony wellnessowymi rytuałami, afirmacjami i „pracą nad sobą” zaczyna brzmieć jak instrukcja posłuszeństwa. Program samodoskonalenia, zamiast dawać siłę, zamienia się w mechanizm utrzymujący bohaterki w stanie wiecznej niedojrzałości – w komfortowej stagnacji, w której wszystko jest zaplanowane, a autonomia staje się fikcją.
Pod powierzchnią uśmiechów narasta napięcie: tłumiona przez lata złość, gniew, frustracja i narastające poczucie, że ta troska ma swoją cenę. Kobiety zaczynają się porozumiewać własnym, tajnym kodem, jakby próbowały odzyskać język, który system im odebrał. W ukryciu podejmują też niezwykły trening – „ćwiczą umieranie” – gest skrajny, desperacki, a jednocześnie zaskakująco logiczny w świecie, gdzie nawet wolność jest kontrolowana.
Film krok po kroku zmienia ton: z hipnotycznej idylli przechodzi w opowieść o pękaniu iluzji i o tym, jak łatwo pomylić opiekę z dominacją. To historia o granicach narzuconych z zewnątrz, ale też o tych, które z czasem wyrastają w człowieku – gdy przez lata słyszy, że „tak jest lepiej”.
Czy bohaterki znajdą w sobie odwagę i dojrzałość, by przekroczyć mur, którego nie kazał im budować nikt poza systemem? I czy potrafią wyobrazić sobie życie poza światem, który wyręcza je we wszystkim?
To pełnometrażowy debiut reżyserski – świeży, konsekwentny i prowokujący do pytań o to, gdzie kończy się komfort, a zaczyna zniewolenie.
Ten raj ma jednak swój warunek. Jeden, niepodważalny zakaz: nie wolno przekroczyć muru otaczającego posiadłość. Mur jest granicą świata, a zarazem granicą wyobraźni – czymś, co z czasem przestaje być zauważalne, tak jak przestaje się zauważać kontrolę, jeśli jest podana w atrakcyjnym opakowaniu.
Z czasem w idealnym obrazie pojawiają się pęknięcia. Dzień wypełniony wellnessowymi rytuałami, afirmacjami i „pracą nad sobą” zaczyna brzmieć jak instrukcja posłuszeństwa. Program samodoskonalenia, zamiast dawać siłę, zamienia się w mechanizm utrzymujący bohaterki w stanie wiecznej niedojrzałości – w komfortowej stagnacji, w której wszystko jest zaplanowane, a autonomia staje się fikcją.
Pod powierzchnią uśmiechów narasta napięcie: tłumiona przez lata złość, gniew, frustracja i narastające poczucie, że ta troska ma swoją cenę. Kobiety zaczynają się porozumiewać własnym, tajnym kodem, jakby próbowały odzyskać język, który system im odebrał. W ukryciu podejmują też niezwykły trening – „ćwiczą umieranie” – gest skrajny, desperacki, a jednocześnie zaskakująco logiczny w świecie, gdzie nawet wolność jest kontrolowana.
Film krok po kroku zmienia ton: z hipnotycznej idylli przechodzi w opowieść o pękaniu iluzji i o tym, jak łatwo pomylić opiekę z dominacją. To historia o granicach narzuconych z zewnątrz, ale też o tych, które z czasem wyrastają w człowieku – gdy przez lata słyszy, że „tak jest lepiej”.
Czy bohaterki znajdą w sobie odwagę i dojrzałość, by przekroczyć mur, którego nie kazał im budować nikt poza systemem? I czy potrafią wyobrazić sobie życie poza światem, który wyręcza je we wszystkim?
To pełnometrażowy debiut reżyserski – świeży, konsekwentny i prowokujący do pytań o to, gdzie kończy się komfort, a zaczyna zniewolenie.
Głos Hind Rajab
Film oparty na prawdziwych wydarzeniach. 29 stycznia 2024 roku wolontariusze Czerwonego Półksiężyca odbierają telefon alarmowy. W Gazie, w samochodzie pod ostrzałem uwięziona jest sześcioletnia dziewczynka, która błaga o pomoc. Ratownicy, starając się utrzymać z nią kontakt, robią wszystko, by dotarła do niej karetka. Dziewczynka ma na imię Hind Rajab. Najnowsze dzieło dwukrotnie nominowanej do Oscara Kaouther Ben Hani to przejmująca, głęboko humanistyczna historia, ukazująca bohaterstwo zwykłych ludzi.
Laureat Srebrnego Lwa na festiwalu w Wenecji i niezliczonych nagród publiczności na festiwalach na całym świecie.
Laureat Srebrnego Lwa na festiwalu w Wenecji i niezliczonych nagród publiczności na festiwalach na całym świecie.
JAVVA
JAVVA to pięciu przyjaciół i doświadczonych muzyków z niemałym dorobkiem artystycznym i scenicznym. Piotr Bukowski (gitara), Łukasz Jędrzejczak (wokal, elektronika), Bartek Kapsa (perkusja), Macio Moretti (perkusja, elektronika) i Mikita Arlou (bas, wokal) to muzycy, którzy od lat istnieją i prężnie działają na polskiej scenie muzycznej, współtworząc na przestrzeni ostatnich 30 lat takie formacje jak m.in. Mitch & Mitch, Starzy Singers, SOMETHING LIKE ELVIS, Contemporary Noise Quintet, Alameda, SOYUZ, T'ien Lai, Xenony, Hokei, czy OPLA.
Kabaret Starszych Pań i Panów
Spektakl muzyczny Teatru Seniora z wykorzystaniem piosenek Jeremiego Przybory i muzyki Jerzego Wasowskiego z programu „Kabaret Starszych Panów”.
To przykład pięknej i niezwykłej stylizacji, oddającej wyjątkowy nastrój kultury wysokiej. W wyreżyserowanym przez Michała Zgieta spektaklu, aktorzy Teatru Seniora przy Centrum Kultury w Lublinie, pokażą niewątpliwy urok tego repertuaru.
„Kabaret Starszych Pań i Panów” Teatru Seniora na 41. Ogólnopolskiej Biesiadzie Teatralnej w Horyńcu Zdroju 2020 otrzymał Nagrodę publiczności oraz dwa wyróżnienia jury: za spektakl oraz za reżyserię Michała Zgieta.
reżyseria: Michał Zgiet; obsada: Anna Kuszneruk, Grażyna Czarnota, Maria Lipiec, Zenobia Kotuła, Teresa Chojnacka, Zofia Mitrut, Jerzy Kałduś, Grzegorz Michalec, Tadeusz Nowak, Henryk Szuba
To przykład pięknej i niezwykłej stylizacji, oddającej wyjątkowy nastrój kultury wysokiej. W wyreżyserowanym przez Michała Zgieta spektaklu, aktorzy Teatru Seniora przy Centrum Kultury w Lublinie, pokażą niewątpliwy urok tego repertuaru.
„Kabaret Starszych Pań i Panów” Teatru Seniora na 41. Ogólnopolskiej Biesiadzie Teatralnej w Horyńcu Zdroju 2020 otrzymał Nagrodę publiczności oraz dwa wyróżnienia jury: za spektakl oraz za reżyserię Michała Zgieta.
reżyseria: Michał Zgiet; obsada: Anna Kuszneruk, Grażyna Czarnota, Maria Lipiec, Zenobia Kotuła, Teresa Chojnacka, Zofia Mitrut, Jerzy Kałduś, Grzegorz Michalec, Tadeusz Nowak, Henryk Szuba
Kąpiel w dźwiękach - koncert gongów i mis Rimy Sadurskiej
Zapraszamy na niezwykły koncert gongów i mis śpiewających, który poprowadzi Rima Sadurska.
Kąpiel w dźwiękach jest unikalnym doświadczeniem, podczas którego artystka wykorzystuje harmoniczne wibracje gongów i mis śpiewających do wywołania głębokiego stanu relaksu i medytacji.
Prowadząca: Rima Sadurska – mistrzyni naturopatii, artystka.
Od 2017 roku zajmuje się dźwiękiem i sztuką performatywną, prowadzi kąpiele w dźwiękach oraz śpiewa pieśni tradycyjne. Od 2011 roku praktykuje bioenergoterapię i medytację. Ukończyła studia na kierunku Terapie naturalne oraz liczne szkolenia z zakresu dźwiękoterapii, medytacji, uzdrawiania i pracy z głosem. Jest absolwentką Akademii Praktyk Teatralnych w Gardzienicach oraz studiów podyplomowych Instytutu Sztuki PAN. Prowadzi indywidualną praktykę, wspierając procesy osobistej transformacji oraz oprawę artystyczną uroczystości rodzinnych.
Bilety przedsprzedaż 40 zł ulgowy/50 zł normalny
Bilety w dniu wydarzenia 50 zł ulgowy/60 zł normalny
UWAGA: Prosimy o przyniesienia dla siebie maty, koca i poduszki. Kąpiel w dźwiękach jest wydarzeniem przeznaczonym do odbioru na leżąco, w relaksie z zamkniętymi oczami.
Kąpiel w dźwiękach jest unikalnym doświadczeniem, podczas którego artystka wykorzystuje harmoniczne wibracje gongów i mis śpiewających do wywołania głębokiego stanu relaksu i medytacji.
Prowadząca: Rima Sadurska – mistrzyni naturopatii, artystka.
Od 2017 roku zajmuje się dźwiękiem i sztuką performatywną, prowadzi kąpiele w dźwiękach oraz śpiewa pieśni tradycyjne. Od 2011 roku praktykuje bioenergoterapię i medytację. Ukończyła studia na kierunku Terapie naturalne oraz liczne szkolenia z zakresu dźwiękoterapii, medytacji, uzdrawiania i pracy z głosem. Jest absolwentką Akademii Praktyk Teatralnych w Gardzienicach oraz studiów podyplomowych Instytutu Sztuki PAN. Prowadzi indywidualną praktykę, wspierając procesy osobistej transformacji oraz oprawę artystyczną uroczystości rodzinnych.
Bilety przedsprzedaż 40 zł ulgowy/50 zł normalny
Bilety w dniu wydarzenia 50 zł ulgowy/60 zł normalny
UWAGA: Prosimy o przyniesienia dla siebie maty, koca i poduszki. Kąpiel w dźwiękach jest wydarzeniem przeznaczonym do odbioru na leżąco, w relaksie z zamkniętymi oczami.
Kicia Kocia w podróży
Kicia Kocia powraca do kin! Bystra kotka i jej przyjaciele zapraszają widzów na wyjątkową podróż pełną przygód — spotkają wiele zwierząt, odwiedzą teatr, a nawet polecą samolotem!
Odcinki serialu, które zobaczymy w trakcie seansów:
● Kicia Kocia na lotnisku
● Kicia Kocia w teatrze
● Kicia Kocia. Co z tymi śmieciami?
● Kicia Kocia w lesie
● Kicia Kocia na budowie
● Kicia Kocia na afrykańskiej sawannie
● Kicia Kocia. Hop, do góry!
Odcinki serialu, które zobaczymy w trakcie seansów:
● Kicia Kocia na lotnisku
● Kicia Kocia w teatrze
● Kicia Kocia. Co z tymi śmieciami?
● Kicia Kocia w lesie
● Kicia Kocia na budowie
● Kicia Kocia na afrykańskiej sawannie
● Kicia Kocia. Hop, do góry!
Kopnęłabym cię gdybym mogła
Film „Kopnęłabym cię, gdybym mogła”, wyprodukowany przez studio A24, z nagrodzoną na Berlinale 2025 kreacją Rose Byrne, to intensywny emocjonalny rollercoaster o kobiecie, która dzień po dniu walczy z rozpadającą się codziennością i własną granicą wytrzymałości. Gdy jej córka zapada na tajemniczą chorobę, a mąż znika pochłonięty interesami, świat Lindy zaczyna się sypać — a życie zamienia się w niekończący się bieg z przeszkodami, którego nie sposób wygrać ani nawet domknąć.
Film pulsuje napięciem w serii bliskich, hipnotyzująco intensywnych ujęć. Rose Byrne daje tu popis aktorskiej precyzji: płynnie przechodzi od gniewu do rozpaczy, od determinacji do szaleństwa, budując rolę o oscarowym ciężarze. To realistyczny, przejmujący i niepokojący portret kobiety, która w samym centrum chaosu desperacko próbuje utrzymać resztki kontroli.
Reżyserka Mary Bronstein, inspirowana własnymi doświadczeniami, oraz producent Josh Safdie („Nieoszlifowane diamenty”) tworzą kino, które bezlitośnie obala mit „idealnego macierzyństwa” — i nie pozwala widzowi złapać oddechu. W obsadzie drugoplanowej pojawiają się także znakomici Conan O’Brien jako terapeuta oraz A$AP Rocky jako dozorca motelu.
Film pulsuje napięciem w serii bliskich, hipnotyzująco intensywnych ujęć. Rose Byrne daje tu popis aktorskiej precyzji: płynnie przechodzi od gniewu do rozpaczy, od determinacji do szaleństwa, budując rolę o oscarowym ciężarze. To realistyczny, przejmujący i niepokojący portret kobiety, która w samym centrum chaosu desperacko próbuje utrzymać resztki kontroli.
Reżyserka Mary Bronstein, inspirowana własnymi doświadczeniami, oraz producent Josh Safdie („Nieoszlifowane diamenty”) tworzą kino, które bezlitośnie obala mit „idealnego macierzyństwa” — i nie pozwala widzowi złapać oddechu. W obsadzie drugoplanowej pojawiają się także znakomici Conan O’Brien jako terapeuta oraz A$AP Rocky jako dozorca motelu.
LARP. Miłość, trolle i inne questy
„LARP. Miłość, trolle i inne questy” to przezabawna opowieść o dojrzewaniu, szkole, pierwszej miłości i pewnym wyjątkowym hobby. Pełna akcji i humoru komedia opowiada o nastoletnim uczniu technikum, niezrozumianym przez rodzinę i prześladowanym przez rówieśników z powodu swojej pasji do fantastyki i… odgrywania elfa w grach LARP (live action role-playing). W obsadzie filmu m.in. Martyna Byczkowska, Andrzej Konopka, Bartłomiej Topa, Edyta Olszówka, Maciej Bisiorek, Agnieszka Rajda i Michał Balicki. W roli głównej - debiutujący na wielkim ekranie Filip Zaręba.
LARP to terenowa wersja gier RPG, której uczestnicy wspólnie tworzą i przeżywają opowieści spod znaku magii i miecza, wcielając się w wybrane przez siebie role. W tym niesamowitym, wymyślonym świecie Sergiusz (Filip Zaręba) jest prawdziwym herosem – męskim, dzielnym, niepokonanym. W świecie rzeczywistym – już niekoniecznie. Sytuacja chłopaka komplikuje się jeszcze bardziej, kiedy w technikum pojawia się nowa uczennica – piękna Helena (Martyna Byczkowska), w której Sergiusz zakochuje się od pierwszego wejrzenia. Niestety dziewczyna zaczyna kolegować się z grupą popularnych uczniów. Sergiusz czuje, że w starciu ze szkolnymi trollami ma nikłe szanse na zdobycie serca Heleny. Wszystko zmienia się, gdy niespodziewanie odkrywa tajemnicę nastolatki, a do miasta przybywa sławny autor bestsellerów (Bartłomiej Topa).
„LARP” został zakwalifikowanych do Konkursu Głównego na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni.
Film otrzymał nagrodę za najlepszy scenariusz Montreal International Film Festival.
LARP to terenowa wersja gier RPG, której uczestnicy wspólnie tworzą i przeżywają opowieści spod znaku magii i miecza, wcielając się w wybrane przez siebie role. W tym niesamowitym, wymyślonym świecie Sergiusz (Filip Zaręba) jest prawdziwym herosem – męskim, dzielnym, niepokonanym. W świecie rzeczywistym – już niekoniecznie. Sytuacja chłopaka komplikuje się jeszcze bardziej, kiedy w technikum pojawia się nowa uczennica – piękna Helena (Martyna Byczkowska), w której Sergiusz zakochuje się od pierwszego wejrzenia. Niestety dziewczyna zaczyna kolegować się z grupą popularnych uczniów. Sergiusz czuje, że w starciu ze szkolnymi trollami ma nikłe szanse na zdobycie serca Heleny. Wszystko zmienia się, gdy niespodziewanie odkrywa tajemnicę nastolatki, a do miasta przybywa sławny autor bestsellerów (Bartłomiej Topa).
„LARP” został zakwalifikowanych do Konkursu Głównego na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni.
Film otrzymał nagrodę za najlepszy scenariusz Montreal International Film Festival.
Lublin Jazz: Ninja Episkopat / Adamant
Ninja Episkopat
Nieślubne dziecko pandemii, social mediów i wszechogarniającej nudy. Według niektórych “Slipknot Polskiego Jazzu”. Ninja Episkopat spotkali się w marcu 2021. Brzmienie projektu opiera się na spotkaniu między muzyką improwizowaną, elektroniką, i muzyką rozrywkową. Muzycy zaangażowani w projekcie to Patrycja “Paczi” Wybrańczyk, Igor Wiśniewski i Alex Clov. Mają za sobą bogate doświadczenie, które zaowocowało wykrystalizowaniem się wyjątkowej stylistyki, w której subtelność i prymitywizm koegzystują. Dopatrują się w tej pozornej sprzeczności pierwotne wartości muzyki jazzowej, na których powstał ten gatunek.
W 2022 Ninja zadebiutowała EPką “God Save The Queer”. Z tym materiałem zespół miał okazję koncertować w wielu miejscach w Polsce (Jazz Jantar, True Tone, Soundrive). W 2023, nakładem Audio Cave, ukazał się najnowszy koncepcyjny krążek “All Thoughts Are Bad Thoughts”. Materiał ten pojawił się na koncertach zespołu zarówno w Polsce jak i za granicą (Czechy, Niemcy).
Adamant to efekt spotkania trzech silnych osobowości muzycznych, które poprzez kolektywną eksplorację starają się odnaleźć źródła ekspresji w odmętach długich i intensywnych improwizacji przeplatanych bardziej zwartymi formami.
Nieślubne dziecko pandemii, social mediów i wszechogarniającej nudy. Według niektórych “Slipknot Polskiego Jazzu”. Ninja Episkopat spotkali się w marcu 2021. Brzmienie projektu opiera się na spotkaniu między muzyką improwizowaną, elektroniką, i muzyką rozrywkową. Muzycy zaangażowani w projekcie to Patrycja “Paczi” Wybrańczyk, Igor Wiśniewski i Alex Clov. Mają za sobą bogate doświadczenie, które zaowocowało wykrystalizowaniem się wyjątkowej stylistyki, w której subtelność i prymitywizm koegzystują. Dopatrują się w tej pozornej sprzeczności pierwotne wartości muzyki jazzowej, na których powstał ten gatunek.
W 2022 Ninja zadebiutowała EPką “God Save The Queer”. Z tym materiałem zespół miał okazję koncertować w wielu miejscach w Polsce (Jazz Jantar, True Tone, Soundrive). W 2023, nakładem Audio Cave, ukazał się najnowszy koncepcyjny krążek “All Thoughts Are Bad Thoughts”. Materiał ten pojawił się na koncertach zespołu zarówno w Polsce jak i za granicą (Czechy, Niemcy).
Adamant to efekt spotkania trzech silnych osobowości muzycznych, które poprzez kolektywną eksplorację starają się odnaleźć źródła ekspresji w odmętach długich i intensywnych improwizacji przeplatanych bardziej zwartymi formami.
Mała Amelia
Amelia, mała Belgijka urodzona w Japonii, nie powiedziała ani słowa i nie postawiła ani kroczku, dopóki nie skończyła dwóch i pół roku. Dopiero wizyta babci z odległej ojczyzny i związane z nią pewne nieoczekiwane zdarzenie sprawiają, że dziewczynka poznaje świat z pomocą niani. Poznaje japońskie legendy i obyczaje dalekiej Azji, przygotowuje się do święta O-bon – gdy ożywają duchy przodków, a po wodzie pływają lampiony. Poznaje piękno otaczającej ją przyrody, zmieniającej się wraz z porami roku.
W tej poetyckiej animacji japońska kultura przeplata się z belgijską.
W tej poetyckiej animacji japońska kultura przeplata się z belgijską.
Mały Dobry Potańc - rodzinna potańcówka
Mały Dobry Potańc - rodzinna potańcówka.
Rodzinna potańcówka łączy tańce, dawne zabawy i muzykę tradycyjną prezentowaną przez międzypokoleniowe składy muzyczne. Wystąpi młodsza grupa instrumentalna Wieczorowej Szkoły Tradycji i Rodzinna Kapela Barankiewiczów. Prowadzenie: Beata Kostrzewska, Anna Różycka, Katarzyna Tucholska.
Dokąd jedzie Zelman i cała jego rodzina? Co robi jastrząb, zając i pan starosta? Jak zatańczyć polkę, a jak oberka? Kto złapie przepióreczkę i czy Stasiowi podoba się Marysia? Jak można jednocześnie grać, śpiewać i tańcować? Tego wszystkiego i dużo więcej możecie dowiedzieć się podczas niezwykłego niedzielnego wydarzenia.
Zapraszamy wszystkich – i mniejszych i większych, a najlepiej razem – na niecodzienną potańcówkę. Będą tańce, dawne zabawy, dużo radości, śpiewu i pozytywnej młodzieńczej energii. Zagramy w składzie bardzo międzypokoleniowym (najmłodsi muzykanci nie skończyli jeszcze 3 lat, a najstarsi już od dawna są pełnoletni).
Rodzinna Kapela Barankiewiczów
Rodzinny zespół składający się z czwórki rodzeństwa: Kasi, Tomka, Leona i Witka. Wykonują muzykę tradycyjną z Lubelszczyzny. Region ten jest im szczególnie bliski, gdyż tam wychowali się ich rodzice i dziadkowie. Łączą tradycyjne brzmienie z własną energią i świeżym spojrzeniem młodego pokolenia.
W repertuarze kapeli dominują melodie i pieśni z Lubelszczyzny – regionu o bogatej i zróżnicowanej kulturze muzycznej. Wykorzystując tradycyjne instrumenty, takie jak skrzypce, basy, bębenek i sopiłka, zespół nawiązuje do dawnych brzmień wiejskich kapel. Muzyka Barankiewiczów łączy prostotę i rytmiczność tradycji z lekkością rodzinnego muzykowania.
Rodzinna potańcówka łączy tańce, dawne zabawy i muzykę tradycyjną prezentowaną przez międzypokoleniowe składy muzyczne. Wystąpi młodsza grupa instrumentalna Wieczorowej Szkoły Tradycji i Rodzinna Kapela Barankiewiczów. Prowadzenie: Beata Kostrzewska, Anna Różycka, Katarzyna Tucholska.
Dokąd jedzie Zelman i cała jego rodzina? Co robi jastrząb, zając i pan starosta? Jak zatańczyć polkę, a jak oberka? Kto złapie przepióreczkę i czy Stasiowi podoba się Marysia? Jak można jednocześnie grać, śpiewać i tańcować? Tego wszystkiego i dużo więcej możecie dowiedzieć się podczas niezwykłego niedzielnego wydarzenia.
Zapraszamy wszystkich – i mniejszych i większych, a najlepiej razem – na niecodzienną potańcówkę. Będą tańce, dawne zabawy, dużo radości, śpiewu i pozytywnej młodzieńczej energii. Zagramy w składzie bardzo międzypokoleniowym (najmłodsi muzykanci nie skończyli jeszcze 3 lat, a najstarsi już od dawna są pełnoletni).
Rodzinna Kapela Barankiewiczów
Rodzinny zespół składający się z czwórki rodzeństwa: Kasi, Tomka, Leona i Witka. Wykonują muzykę tradycyjną z Lubelszczyzny. Region ten jest im szczególnie bliski, gdyż tam wychowali się ich rodzice i dziadkowie. Łączą tradycyjne brzmienie z własną energią i świeżym spojrzeniem młodego pokolenia.
W repertuarze kapeli dominują melodie i pieśni z Lubelszczyzny – regionu o bogatej i zróżnicowanej kulturze muzycznej. Wykorzystując tradycyjne instrumenty, takie jak skrzypce, basy, bębenek i sopiłka, zespół nawiązuje do dawnych brzmień wiejskich kapel. Muzyka Barankiewiczów łączy prostotę i rytmiczność tradycji z lekkością rodzinnego muzykowania.
Miłość
Film opowiada o uczuciach w erze cyfrowej, gdzie podjęcie jakiegokolwiek zobo¬wiązania nie wydaje się wcale takie oczywiste. Haugerud zastanawia się nie tylko nad problemem komunikacji mię¬dzy ludźmi, ale i nad tym, jakie dzisiaj stawiamy wobec siebie oczekiwania.
Czterdziestokilkuletnia lekarka Marianne (w tej roli gwiazda norweskiego kina Andrea Bræin Hovig), podobnie jak pracujący na co dzień jako pielęgniarz Tor (Tayo Cittadella Jacobsen), zdecydowanie lepiej odnajduje się w życiu zawodowym niż prywatnym. Wbrew normom społecznym oboje szukają intymności poza granicami konwencjonalnych relacji. Pewnego wieczoru Marianne i Tor przypadkowo trafiają na siebie na promie. Wracająca do domu kobieta szybko przekonuje się, że dla bohatera „rejsy” po Oslo to rodzaj częstej nocnej rutyny. Poznani za pomocą aplikacji randkowych mężczyźni stają się dla niego szansą na przelotną znajomość i chwile spontanicznej intymności. Zaintrygowana jego perspektywą Marianne zaczyna się zastanawiać, czy taka forma relacji może być również opcją dla niej.
Pragniemy przypomnieć, że w Kinie CK obowiązuje hasło „Kino, nie popcorn”, które oznacza, że stawiamy na seanse bez wszechobecnych chrupiących przekąsek oraz bloków reklamowych. Godziny seansów w naszym kinie są więc równoznaczne z rozpoczęciem projekcji filmowej. Prosimy o punktualne przybycie.
Czterdziestokilkuletnia lekarka Marianne (w tej roli gwiazda norweskiego kina Andrea Bræin Hovig), podobnie jak pracujący na co dzień jako pielęgniarz Tor (Tayo Cittadella Jacobsen), zdecydowanie lepiej odnajduje się w życiu zawodowym niż prywatnym. Wbrew normom społecznym oboje szukają intymności poza granicami konwencjonalnych relacji. Pewnego wieczoru Marianne i Tor przypadkowo trafiają na siebie na promie. Wracająca do domu kobieta szybko przekonuje się, że dla bohatera „rejsy” po Oslo to rodzaj częstej nocnej rutyny. Poznani za pomocą aplikacji randkowych mężczyźni stają się dla niego szansą na przelotną znajomość i chwile spontanicznej intymności. Zaintrygowana jego perspektywą Marianne zaczyna się zastanawiać, czy taka forma relacji może być również opcją dla niej.
Pragniemy przypomnieć, że w Kinie CK obowiązuje hasło „Kino, nie popcorn”, które oznacza, że stawiamy na seanse bez wszechobecnych chrupiących przekąsek oraz bloków reklamowych. Godziny seansów w naszym kinie są więc równoznaczne z rozpoczęciem projekcji filmowej. Prosimy o punktualne przybycie.
Miss Moxy. Kocia ekipa
Kotka Moxy gubi się opiekunom podczas wakacji. Postanawia wziąć sprawy w swoje łapy i znaleźć drogę powrotną do domu. W rozśpiewanej podróży towarzyszą jej poczciwy pies Tuur i mądraliński ptak Ayo.
Mysz masz na święta
„Mysz-masz na Święta” to pełna humoru, sprytu i figlarnych sztuczek opowieść o tym, kto naprawdę rządzi w domu. Wyobraźcie sobie połączenie „Stuarta Malutkiego” z „Kevinem samym w domu” - a otrzymacie psotny film, który bawi i zaskakuje od pierwszej do ostatniej minuty. 24 lutego, po seansie zapraszamy na kreatywny warsztat w cenie biletu, na którym porozmawiamy o potrzebie bezpieczeństwa, o które walczyli bohaterowie bajki i każde dziecko zrobi mały domek dla swojej myszki, tak by czuła się w nim dobrze.
Warsztaty poprowadzi Dorota Monkiewicz – edukatorka i filozofka, specjalizująca się w pracy z dziećmi, związana z edukacją filmową i medialną.
Warsztaty poprowadzi Dorota Monkiewicz – edukatorka i filozofka, specjalizująca się w pracy z dziećmi, związana z edukacją filmową i medialną.
Otwarty Męski Krąg
Bezpieczna przestrzeń, krąg - nie jest terapią, ale może być jej wsparciem. To miejsce, w którym każdy mężczyzna ma tyle samo przestrzeni – niezależnie od tego, kim jest, co osiągnął, ile ma lat.
Możesz po prostu być. I mówić. I słuchać.
Co wyniesiesz:
-poczucie, że nie jesteś sam w tym, co przeżywasz,
-większą pewność siebie i spokój,
-nowe spojrzenie na swoje relacje,
-odwagę, by być sobą,
-doświadczenie braterstwa i wzajemnego szacunku
Prowadzenie: Grzegorz Kornet - Absolwent Kursu Radykalnego Wglądu, po szkoleniu z prowadzenia męskich kręgów. Propagator trzeźwego życia. Mężczyzna w codziennej podróży do odkrywania własnego „ja”. Rozwój to moja pasja, a moi synowie – moja radość.
Możesz po prostu być. I mówić. I słuchać.
Co wyniesiesz:
-poczucie, że nie jesteś sam w tym, co przeżywasz,
-większą pewność siebie i spokój,
-nowe spojrzenie na swoje relacje,
-odwagę, by być sobą,
-doświadczenie braterstwa i wzajemnego szacunku
Prowadzenie: Grzegorz Kornet - Absolwent Kursu Radykalnego Wglądu, po szkoleniu z prowadzenia męskich kręgów. Propagator trzeźwego życia. Mężczyzna w codziennej podróży do odkrywania własnego „ja”. Rozwój to moja pasja, a moi synowie – moja radość.
Przepis na szczęście
„Przepis na szczęście” to film, który ma smak domowych wspomnień i rytm piosenki, która nie chce wyjść z głowy. Oryginalne połączenie kina kulinarnego i filmu muzycznego z ciepłym, rodzinnym komediodramatem, w którym w roli głównej błyszczy Juliette Armanet – jedna z najbardziej rozpoznawalnych francuskich artystek.
Po tym seansie będziesz marzyć, żeby jeść, śpiewać i kochać.
Trzydziestoletnia Cécile jest cenioną szefową kuchni i stoi o krok od spełnienia wielkiego marzenia: otwarcia własnej restauracji. Gdy jednak stan zdrowia jej ojca, Gérarda, nagle się pogarsza, Cécile musi odłożyć wszystko na później i wrócić do rodzinnego miasteczka.
Z dala od paryskiego zgiełku życie zwalnia, a Cécile zaczyna na nowo układać w głowie to, co naprawdę ważne: wybory, które ją ukształtowały, oraz przyszłość, której pragnie. Powracają zapachy dzieciństwa, dawne marzenia i uczucia, o których miała już nie myśleć – szczególnie wtedy, gdy ponownie spotyka Raphaëla, swoją pierwszą miłość.
„Przepis na szczęście” udowadnia, że czasem wystarczy jeden powrót, by odkryć na nowo smak życia.
Po tym seansie będziesz marzyć, żeby jeść, śpiewać i kochać.
Trzydziestoletnia Cécile jest cenioną szefową kuchni i stoi o krok od spełnienia wielkiego marzenia: otwarcia własnej restauracji. Gdy jednak stan zdrowia jej ojca, Gérarda, nagle się pogarsza, Cécile musi odłożyć wszystko na później i wrócić do rodzinnego miasteczka.
Z dala od paryskiego zgiełku życie zwalnia, a Cécile zaczyna na nowo układać w głowie to, co naprawdę ważne: wybory, które ją ukształtowały, oraz przyszłość, której pragnie. Powracają zapachy dzieciństwa, dawne marzenia i uczucia, o których miała już nie myśleć – szczególnie wtedy, gdy ponownie spotyka Raphaëla, swoją pierwszą miłość.
„Przepis na szczęście” udowadnia, że czasem wystarczy jeden powrót, by odkryć na nowo smak życia.
Przypadkiem napisałam książkę
Nina marzy, żeby zostać pisarką. Jej przewodnikiem po świecie powieści jest sąsiadka, artystka. Dziewczyna odkrywa, że jej własne życie staje się powieścią...
Siedem Pierwszych Kroków
"Siedem Pierwszych Kroków- Uzależnienie i Inne Więzienia- Droga do Wolności"
Te warsztaty nie są terapią ani obietnicą „naprawy życia”. Nie są też gwarancją wyjścia z uzależnienia. Są zaproszeniem do odwagi, prawdy, łagodności, wybaczenia, wspólnoty. Uzależnienie, kompulsja nie jest tu wrogiem, lecz sygnałem. Jedynym sposobem przetrwania, który widzieliśmy, i który z czasem zasłonił nam wszystkie inne drogi i zaczął zabijać każdą część naszego życia.
Kamil Janas jest przedsiębiorcą — prowadzi dwie duże spółki — i od wielu lat równolegle podąża drogą głębokiego rozwoju wewnętrznego. Od lat uczestniczy w procesach indywidualnych i grupowych. Ma doświadczenia terapii behawioralnej, pracy grupowej i we wspólnotach, ustawień, pracy z ciałem i energią oraz hipnoterapii. Fundamentem jego pracy jest jednak Metoda Uwalniania — podejście, które w łagodny, a jednocześnie głęboki sposób pozwala dotrzeć do źródła cierpienia i stopniowo puszczać emocje oraz wzorce, z którymi wiele osób zmagało się latami, często bez trwałych efektów w tradycyjnych formach pracy.
W swojej pracy nie koncentruje się na analizie problemu ani na „naprawianiu siebie”. Tworzy przestrzeń, w której możliwe jest bezpieczne odczuwanie zamiast rozumienia, zobaczenie zamiast kontrolowania oraz puszczanie zamiast walki. Pracuje z dużą uważnością na ciało, emocje i energię — podążając za procesem, a nie za schematem.
Miejsce: Sala Jasna Centrum Kultury
czas trwania 480 minut
Te warsztaty nie są terapią ani obietnicą „naprawy życia”. Nie są też gwarancją wyjścia z uzależnienia. Są zaproszeniem do odwagi, prawdy, łagodności, wybaczenia, wspólnoty. Uzależnienie, kompulsja nie jest tu wrogiem, lecz sygnałem. Jedynym sposobem przetrwania, który widzieliśmy, i który z czasem zasłonił nam wszystkie inne drogi i zaczął zabijać każdą część naszego życia.
Kamil Janas jest przedsiębiorcą — prowadzi dwie duże spółki — i od wielu lat równolegle podąża drogą głębokiego rozwoju wewnętrznego. Od lat uczestniczy w procesach indywidualnych i grupowych. Ma doświadczenia terapii behawioralnej, pracy grupowej i we wspólnotach, ustawień, pracy z ciałem i energią oraz hipnoterapii. Fundamentem jego pracy jest jednak Metoda Uwalniania — podejście, które w łagodny, a jednocześnie głęboki sposób pozwala dotrzeć do źródła cierpienia i stopniowo puszczać emocje oraz wzorce, z którymi wiele osób zmagało się latami, często bez trwałych efektów w tradycyjnych formach pracy.
W swojej pracy nie koncentruje się na analizie problemu ani na „naprawianiu siebie”. Tworzy przestrzeń, w której możliwe jest bezpieczne odczuwanie zamiast rozumienia, zobaczenie zamiast kontrolowania oraz puszczanie zamiast walki. Pracuje z dużą uważnością na ciało, emocje i energię — podążając za procesem, a nie za schematem.
Miejsce: Sala Jasna Centrum Kultury
czas trwania 480 minut
Sny o milosci
Siedemnastoletnia Johanne zakochuje się bez pamięci w charyzmatycznej nauczycielce francuskiego. Dziewczyna próbuje utrwalić doświadczenie pierwszej miłości, przelewając swoje uczucia na papier z surową szczerością. Kiedy matka i babcia odkrywają jej zapiski, ich początkowy szok na widok intymnych opisów ustępuje miejsca podziwowi dla ich literackiej wartości. Kobiety zaczynają rozmyślać nad własnym życiem miłosnym, przyjemnością i straconymi szansami; przypominają sobie obezwładniające uczucie pierwszej miłości i tęsknotę za czymś więcej. Babcia Johanne, uznana poetka, czuje zarówno dumę, jak i niepokój w związku z ujawnieniem się naturalnego talentu wnuczki. Rodzą się pytania: Co naprawdę wydarzyło się między Johanne a jej nauczycielką? Gdzie kończy się rzeczywistość, a zaczyna fikcja? Czy te głęboko osobiste treści trafią kiedyś do publikacji?
Szkoła Magicznych Zwierząt. Tajemnice szkolnego podwórka
Szkoła magicznych zwierząt ma już 250 lat! Z tej okazji uczniowie w pocie czoła szykują jubileuszowy musical. Przygotowania zakłóca incydent, który może doprowadzić do zamknięcia szkoły. Ida i przyjaciele wraz z mówiącymi ludzkim głosem zwierzętami stoją przed nie lada wyzwaniem! 20 lutego, po seansie zapraszamy na kreatywny warsztat w cenie biletu, na którym będziemy tworzyć zwierzęcych patronów z materiałów plastycznych i szukać swoich super-mocy.
Warsztaty poprowadzi Dorota Monkiewicz – edukatorka i filozofka, specjalizująca się w pracy z dziećmi, związana z edukacją filmową i medialną.
Warsztaty poprowadzi Dorota Monkiewicz – edukatorka i filozofka, specjalizująca się w pracy z dziećmi, związana z edukacją filmową i medialną.
Ścieżki życia
Raynor i Moth, małżeństwo z wieloletnim stażem, w jednej chwili tracą niemal wszystko – dom, bezpieczeństwo, dotychczasowe życie. Zamiast się poddać, wyruszają w pieszą wędrówkę – ponad tysiąc kilometrów wzdłuż dzikiego, angielskiego wybrzeża. Wkrótce odkryją, że mimo przeszkód, które los rzucił im pod nogi, wciąż mają najważniejsze – siebie nawzajem. Ta niezwykła podróż stanie się dla nich drogą ku wolności, miłości i nowemu początkowi.
„Ścieżki życia” to inspirowana prawdziwymi wydarzeniami poruszająca i pełna nadziei opowieść o dojrzałej miłości, która okazuje się silniejsza niż życiowe kryzysy. Film, który zdobył serca widzów w całej Europie, zachwyca szczerością oraz prostotą, z jaką mówi o sprawach najważniejszych. To historia, która podnosi na duchu i przypomina, że nawet po największej burzy można odnaleźć spokój – jeśli idzie się razem.
„Ścieżki życia” to inspirowana prawdziwymi wydarzeniami poruszająca i pełna nadziei opowieść o dojrzałej miłości, która okazuje się silniejsza niż życiowe kryzysy. Film, który zdobył serca widzów w całej Europie, zachwyca szczerością oraz prostotą, z jaką mówi o sprawach najważniejszych. To historia, która podnosi na duchu i przypomina, że nawet po największej burzy można odnaleźć spokój – jeśli idzie się razem.
Światłoczuła
Agata jest spełnioną i kochającą życie kobietą. Jest niewidoma. Robert jest uznanym fotografem. Ma wszystko, ale czuje jakby nie miał nic. Ich spotkanie zmieni wszystko. Razem zmierzą się z przeszłością i własnymi ograniczeniami, odkrywając, że prawdziwa miłość rodzi się z akceptacji i odwagi, by być sobą. „Światłoczuła” to wychodzący poza utarte schematy gatunku, wzruszający film, który ze szczerością i szczyptą humoru udowadnia, że czuć znaczy więcej niż widzieć.
Reżyserem filmu jest Tadeusz Śliwa – twórca hitów „(Nie)znajomi” i „Gang zielonej rękawiczki”, a także laureat wielu nagród, w tym zdobywca Fryderyka za teledysk do utworu „Początek” zrealizowany dla Męskiego Grania. Za scenariusz odpowiadają Tomasz Klimala („365 dni”, „Furioza”) i Hanna Węsierska („Skazana”, „Mayday”, „Lejdis”). W rolach głównych widzowie zobaczą wschodzące gwiazdy – Matyldę Giegżno („Kos”, „Klangor”) oraz Ignacego Lissa („Znachor”, „Sortownia”), którym partnerować będą: Bartłomiej Deklewa, który zachwycił widownię i krytyków serialu „Absolutni debiutanci”, a także Aleksandra Pisula („Król”, „Atak paniki”).
Reżyserem filmu jest Tadeusz Śliwa – twórca hitów „(Nie)znajomi” i „Gang zielonej rękawiczki”, a także laureat wielu nagród, w tym zdobywca Fryderyka za teledysk do utworu „Początek” zrealizowany dla Męskiego Grania. Za scenariusz odpowiadają Tomasz Klimala („365 dni”, „Furioza”) i Hanna Węsierska („Skazana”, „Mayday”, „Lejdis”). W rolach głównych widzowie zobaczą wschodzące gwiazdy – Matyldę Giegżno („Kos”, „Klangor”) oraz Ignacego Lissa („Znachor”, „Sortownia”), którym partnerować będą: Bartłomiej Deklewa, który zachwycił widownię i krytyków serialu „Absolutni debiutanci”, a także Aleksandra Pisula („Król”, „Atak paniki”).
Święta z Astrid Lindgren
Święta bez Astrid Lindgren? Nie do pomyślenia! Magia opowieści ukochanej autorki dzieci na całym świecie trafia na duży ekran w wyjątkowym, świątecznym wydaniu.Adaptacja świątecznych opowiadań autorki „Dzieci z Bullerbyn” i „Pippi Pończoszanki” to pełen humoru, ciepła i wzruszeń film dla całej rodziny.
To był zwykły przypadek
Ponad 15 nagród i 30 nominacji. Złota Palma w Cannes. Film na shortliście do Oscara 2026 (najlepszy film nieanglojęzyczny). Nominowany do Złotych Globów 2026 (m.in. dramat, film, reżyser, scenariusz) oraz Europejskich Nagród Filmowych 2026 (film, reżyser, scenariusz, LUX Audience Award).
„To był zwykły przypadek” to porażająco aktualna, humanistyczna opowieść o traumie, przebaczeniu i granicach moralności. Jafar Panahi powraca z dziełem, które – jak jego wcześniejsze filmy – odważnie uderza w autorytarny reżim i stawia pytanie, od którego nie da się uciec: czy odwet potrafi uleczyć, czy tylko pogłębia ranę?
Wszystko zaczyna się od pozornie błahego zdarzenia: awaria auta podczas powrotu do domu zmusza młode małżeństwo z kilkuletnią córką do zjazdu do przydrożnego warsztatu. Na miejscu są dwaj mechanicy – jeden od razu oferuje pomoc, drugi, Vahid, obserwuje sytuację z dystansu.
Vahid jest byłym więźniem politycznym zatrzymanym po antyrządowych protestach. Tortury z przesłuchań zostawiły w nim trwały ślad – każdy krok sprawia mu ból. Gdy przygląda się niespodziewanemu gościowi, rozpoznaje w nim człowieka, który go katował: komisarza irańskiej policji, przez więźniów nazywanego Kuternogą.
Impuls jest natychmiastowy. Vahid decyduje się na porwanie, wierząc, że zemsta przyniesie mu ulgę. Zanim jednak zrobi krok, którego nie da się cofnąć, musi zmierzyć się z wątpliwościami: czy to na pewno właściwy człowiek? I przede wszystkim – czy zemsta może być zadośćuczynieniem, czy jest tylko kolejną formą przemocy?
To kino napięcia i sumienia, w którym jeden „zwykły przypadek” uruchamia lawinę decyzji ważących więcej niż życie.
„To był zwykły przypadek” to porażająco aktualna, humanistyczna opowieść o traumie, przebaczeniu i granicach moralności. Jafar Panahi powraca z dziełem, które – jak jego wcześniejsze filmy – odważnie uderza w autorytarny reżim i stawia pytanie, od którego nie da się uciec: czy odwet potrafi uleczyć, czy tylko pogłębia ranę?
Wszystko zaczyna się od pozornie błahego zdarzenia: awaria auta podczas powrotu do domu zmusza młode małżeństwo z kilkuletnią córką do zjazdu do przydrożnego warsztatu. Na miejscu są dwaj mechanicy – jeden od razu oferuje pomoc, drugi, Vahid, obserwuje sytuację z dystansu.
Vahid jest byłym więźniem politycznym zatrzymanym po antyrządowych protestach. Tortury z przesłuchań zostawiły w nim trwały ślad – każdy krok sprawia mu ból. Gdy przygląda się niespodziewanemu gościowi, rozpoznaje w nim człowieka, który go katował: komisarza irańskiej policji, przez więźniów nazywanego Kuternogą.
Impuls jest natychmiastowy. Vahid decyduje się na porwanie, wierząc, że zemsta przyniesie mu ulgę. Zanim jednak zrobi krok, którego nie da się cofnąć, musi zmierzyć się z wątpliwościami: czy to na pewno właściwy człowiek? I przede wszystkim – czy zemsta może być zadośćuczynieniem, czy jest tylko kolejną formą przemocy?
To kino napięcia i sumienia, w którym jeden „zwykły przypadek” uruchamia lawinę decyzji ważących więcej niż życie.
Jeśli chcesz na bieżąco otrzymywać informacje o wydarzeniach, zapisz się do NEWSLETTERA.
Wysyłamy tylko istotne informacje o nowościach, zmianach lub odwołanych wydarzenia.