Filmy dokumentalne Władysława Ślesickiego z autorską narracją Małgorzaty Lebdy
68 min
Film z lektorem i napisami dla osób niesłyszących i niedosłyszących (SDH). Autorską narrację czyta Małgorzata Lebda.
„Chyłe pola” Polska, 1970
„Rodzina człowiecza” Polska, 1966
„Opowieść o drodze” Polska, 1958
„Beskidzkie lasy i mgły, te mgły są jak zwierzęta w ruchu. Oto w stare, wchodzi nowe. Wiatr ma tu zapach mulistego dna, kosodrzewiny, anyżu, który spotkał się z ustami i zbutwiałego świerku […]”. W dokumentach Władysława Ślesickiego osią opowieści jest pozostawiona na uboczu mała wieś, ale i zjawiska, jakie dzieją się wokół. Na pierwszym planie ulotne wrażenia i obserwacje z życia codziennego: weselna zabawa, a potem harówka – sianokosy, żniwa, młócka. Pod wieś zaczyna podchodzić miasto. Trwa mordowanie lasu. Zmieniają się relacje ludzko-zwierzęce, relacje z ziemią. A co wobec tego z „krajobrazem matką”?
Małgorzata Lebda sama dorastała w beskidzkiej wsi, nie bez powodu swoje wiersze zebrane zatytułowa „Sprawy ziemi”, bo kontakt z naturą jest jej sprawą bliską. Wiele napisanych przez nią zdań zapada w pamięć, układają się one w baśnie o błotnych smokach oraz monologi, które odsłaniają pragnienia, intymność, wewnętrzną urodę, wysiłki i troski mieszkańców polskich wsi. Lebda nie tyle komentuje, co opowiada te filmy po swojemu, na nowo. Zyskują na tym obie strony. Dokumenty Ślesickiego opatrzone zostają dopiskiem, słowa Lebdy – ilustracją.
czytaj więcej
„Chyłe pola” Polska, 1970
„Rodzina człowiecza” Polska, 1966
„Opowieść o drodze” Polska, 1958
„Beskidzkie lasy i mgły, te mgły są jak zwierzęta w ruchu. Oto w stare, wchodzi nowe. Wiatr ma tu zapach mulistego dna, kosodrzewiny, anyżu, który spotkał się z ustami i zbutwiałego świerku […]”. W dokumentach Władysława Ślesickiego osią opowieści jest pozostawiona na uboczu mała wieś, ale i zjawiska, jakie dzieją się wokół. Na pierwszym planie ulotne wrażenia i obserwacje z życia codziennego: weselna zabawa, a potem harówka – sianokosy, żniwa, młócka. Pod wieś zaczyna podchodzić miasto. Trwa mordowanie lasu. Zmieniają się relacje ludzko-zwierzęce, relacje z ziemią. A co wobec tego z „krajobrazem matką”?
Małgorzata Lebda sama dorastała w beskidzkiej wsi, nie bez powodu swoje wiersze zebrane zatytułowa „Sprawy ziemi”, bo kontakt z naturą jest jej sprawą bliską. Wiele napisanych przez nią zdań zapada w pamięć, układają się one w baśnie o błotnych smokach oraz monologi, które odsłaniają pragnienia, intymność, wewnętrzną urodę, wysiłki i troski mieszkańców polskich wsi. Lebda nie tyle komentuje, co opowiada te filmy po swojemu, na nowo. Zyskują na tym obie strony. Dokumenty Ślesickiego opatrzone zostają dopiskiem, słowa Lebdy – ilustracją.
Filmy dokumentalne Władysława Ślesickiego z autorską narracją Małgorzaty Lebdy
68 min
Film z lektorem i napisami dla osób niesłyszących i niedosłyszących (SDH). Autorską narrację czyta Małgorzata Lebda.
„Chyłe pola” Polska, 1970
„Rodzina człowiecza” Polska, 1966
„Opowieść o drodze” Polska, 1958
„Beskidzkie lasy i mgły, te mgły są jak zwierzęta w ruchu. Oto w stare, wchodzi nowe. Wiatr ma tu zapach mulistego dna, kosodrzewiny, anyżu, który spotkał się z ustami i zbutwiałego świerku […]”. W dokumentach Władysława Ślesickiego osią opowieści jest pozostawiona na uboczu mała wieś, ale i zjawiska, jakie dzieją się wokół. Na pierwszym planie ulotne wrażenia i obserwacje z życia codziennego: weselna zabawa, a potem harówka – sianokosy, żniwa, młócka. Pod wieś zaczyna podchodzić miasto. Trwa mordowanie lasu. Zmieniają się relacje ludzko-zwierzęce, relacje z ziemią. A co wobec tego z „krajobrazem matką”?
Małgorzata Lebda sama dorastała w beskidzkiej wsi, nie bez powodu swoje wiersze zebrane zatytułowa „Sprawy ziemi”, bo kontakt z naturą jest jej sprawą bliską. Wiele napisanych przez nią zdań zapada w pamięć, układają się one w baśnie o błotnych smokach oraz monologi, które odsłaniają pragnienia, intymność, wewnętrzną urodę, wysiłki i troski mieszkańców polskich wsi. Lebda nie tyle komentuje, co opowiada te filmy po swojemu, na nowo. Zyskują na tym obie strony. Dokumenty Ślesickiego opatrzone zostają dopiskiem, słowa Lebdy – ilustracją.
czytaj więcej
„Chyłe pola” Polska, 1970
„Rodzina człowiecza” Polska, 1966
„Opowieść o drodze” Polska, 1958
„Beskidzkie lasy i mgły, te mgły są jak zwierzęta w ruchu. Oto w stare, wchodzi nowe. Wiatr ma tu zapach mulistego dna, kosodrzewiny, anyżu, który spotkał się z ustami i zbutwiałego świerku […]”. W dokumentach Władysława Ślesickiego osią opowieści jest pozostawiona na uboczu mała wieś, ale i zjawiska, jakie dzieją się wokół. Na pierwszym planie ulotne wrażenia i obserwacje z życia codziennego: weselna zabawa, a potem harówka – sianokosy, żniwa, młócka. Pod wieś zaczyna podchodzić miasto. Trwa mordowanie lasu. Zmieniają się relacje ludzko-zwierzęce, relacje z ziemią. A co wobec tego z „krajobrazem matką”?
Małgorzata Lebda sama dorastała w beskidzkiej wsi, nie bez powodu swoje wiersze zebrane zatytułowa „Sprawy ziemi”, bo kontakt z naturą jest jej sprawą bliską. Wiele napisanych przez nią zdań zapada w pamięć, układają się one w baśnie o błotnych smokach oraz monologi, które odsłaniają pragnienia, intymność, wewnętrzną urodę, wysiłki i troski mieszkańców polskich wsi. Lebda nie tyle komentuje, co opowiada te filmy po swojemu, na nowo. Zyskują na tym obie strony. Dokumenty Ślesickiego opatrzone zostają dopiskiem, słowa Lebdy – ilustracją.