31. Konfrontacje Teatralne : Kofman. Podwójne wiązanie
Profesorka Sorbony Sarah Kofman mimo imponującego dorobku naukowego nigdy nie zdobyła należnego jej miejsca w gronie najwybitniejszych postaci światowej filozofii. Ważnym elementem jej pracy był jednak pionierski gest wprowadzenia kobiecej perspektywy do wielkich, męskocentrycznych systemów filozoficznych.
Dopiero pod koniec życia odważyła się opowiedzieć o sobie. O swoim dzieciństwie, rozpiętym między dwiema matkami: biologiczną, żydowskiego pochodzenia, oraz przybraną, Francuzką, u której ukrywała się podczas wojny. Kofman opisała swoje doświadczenia z dystansem, jaki zdobyła wobec przeszłości. Sztuczna, wytworzona na lata tożsamość nie tylko pozwoliła jej uniknąć śmierci, ale także umożliwiła refleksję nad tym, co najgłębiej tkwiło w jej własnym „ja”.
reżyseria: Katarzyna Kalwat / tekst: Janusz Margański, Monika Muskała / sceniczne opracowanie tekstu: Monika Muskała / scenografia: Zbigniew Libera / muzyka: Wojtek Blecharz / reżyseria światła, zdjęcia do filmu: Marcin Koszałka / kostiumy: Katarzyna Kalwat, Saskia Hellmann / obsada: Maria Maj, Małgorzata Hajewska-Krzysztofik, Maja Ostaszewska, Jacek Poniedziałek, Alicja Strojek, Kamila Wąsik-Janiak
W spektaklu występują temat wojny, wulgaryzmy, papierosy, seks, nagość, temat śmierci samobójczej, opisy przemocy, w tym przemocy wobec dzieci
czytaj więcej
Dopiero pod koniec życia odważyła się opowiedzieć o sobie. O swoim dzieciństwie, rozpiętym między dwiema matkami: biologiczną, żydowskiego pochodzenia, oraz przybraną, Francuzką, u której ukrywała się podczas wojny. Kofman opisała swoje doświadczenia z dystansem, jaki zdobyła wobec przeszłości. Sztuczna, wytworzona na lata tożsamość nie tylko pozwoliła jej uniknąć śmierci, ale także umożliwiła refleksję nad tym, co najgłębiej tkwiło w jej własnym „ja”.
reżyseria: Katarzyna Kalwat / tekst: Janusz Margański, Monika Muskała / sceniczne opracowanie tekstu: Monika Muskała / scenografia: Zbigniew Libera / muzyka: Wojtek Blecharz / reżyseria światła, zdjęcia do filmu: Marcin Koszałka / kostiumy: Katarzyna Kalwat, Saskia Hellmann / obsada: Maria Maj, Małgorzata Hajewska-Krzysztofik, Maja Ostaszewska, Jacek Poniedziałek, Alicja Strojek, Kamila Wąsik-Janiak
W spektaklu występują temat wojny, wulgaryzmy, papierosy, seks, nagość, temat śmierci samobójczej, opisy przemocy, w tym przemocy wobec dzieci
Profesorka Sorbony Sarah Kofman mimo imponującego dorobku naukowego nigdy nie zdobyła należnego jej miejsca w gronie najwybitniejszych postaci światowej filozofii. Ważnym elementem jej pracy był jednak pionierski gest wprowadzenia kobiecej perspektywy do wielkich, męskocentrycznych systemów filozoficznych.
Dopiero pod koniec życia odważyła się opowiedzieć o sobie. O swoim dzieciństwie, rozpiętym między dwiema matkami: biologiczną, żydowskiego pochodzenia, oraz przybraną, Francuzką, u której ukrywała się podczas wojny. Kofman opisała swoje doświadczenia z dystansem, jaki zdobyła wobec przeszłości. Sztuczna, wytworzona na lata tożsamość nie tylko pozwoliła jej uniknąć śmierci, ale także umożliwiła refleksję nad tym, co najgłębiej tkwiło w jej własnym „ja”.
reżyseria: Katarzyna Kalwat / tekst: Janusz Margański, Monika Muskała / sceniczne opracowanie tekstu: Monika Muskała / scenografia: Zbigniew Libera / muzyka: Wojtek Blecharz / reżyseria światła, zdjęcia do filmu: Marcin Koszałka / kostiumy: Katarzyna Kalwat, Saskia Hellmann / obsada: Maria Maj, Małgorzata Hajewska-Krzysztofik, Maja Ostaszewska, Jacek Poniedziałek, Alicja Strojek, Kamila Wąsik-Janiak
W spektaklu występują temat wojny, wulgaryzmy, papierosy, seks, nagość, temat śmierci samobójczej, opisy przemocy, w tym przemocy wobec dzieci
czytaj więcej
Dopiero pod koniec życia odważyła się opowiedzieć o sobie. O swoim dzieciństwie, rozpiętym między dwiema matkami: biologiczną, żydowskiego pochodzenia, oraz przybraną, Francuzką, u której ukrywała się podczas wojny. Kofman opisała swoje doświadczenia z dystansem, jaki zdobyła wobec przeszłości. Sztuczna, wytworzona na lata tożsamość nie tylko pozwoliła jej uniknąć śmierci, ale także umożliwiła refleksję nad tym, co najgłębiej tkwiło w jej własnym „ja”.
reżyseria: Katarzyna Kalwat / tekst: Janusz Margański, Monika Muskała / sceniczne opracowanie tekstu: Monika Muskała / scenografia: Zbigniew Libera / muzyka: Wojtek Blecharz / reżyseria światła, zdjęcia do filmu: Marcin Koszałka / kostiumy: Katarzyna Kalwat, Saskia Hellmann / obsada: Maria Maj, Małgorzata Hajewska-Krzysztofik, Maja Ostaszewska, Jacek Poniedziałek, Alicja Strojek, Kamila Wąsik-Janiak
W spektaklu występują temat wojny, wulgaryzmy, papierosy, seks, nagość, temat śmierci samobójczej, opisy przemocy, w tym przemocy wobec dzieci