„CENA / WARTOŚĆ" Finałowa Gala Międzynarodowego Laboratorium Teatralnego
Ile kosztuje wolność? Czy są wartości, z których człowiek nie zrezygnuje za żadną cenę? I co pozostaje, kiedy świat, który znaliśmy, przestaje istnieć?
Finałowa Gala Laboratorium „Cena / Wartość” to artystyczny rezultat pięciu dni intensywnej pracy pięćdziesięciu osób – spotkanie teatru ze świadectwem, osobistego doświadczenia z pamięcią wspólnoty, a sztuki z rzeczywistością, wobec której nie można pozostać obojętnym.
Punktem wyjścia będzie pięć wykładów o wartościach, wygłoszonych przez białoruskich więźniów politycznych. To głosy ludzi, którzy doświadczyli represji, izolacji i próby odebrania im prawa do decydowania o własnym życiu. Ich świadectwa wprowadzają do teatru wiedzę, której nie da się zdobyć wyłącznie z książek: wiedzę o cenie wolności, sile godności i granicach ludzkiej wytrzymałości.
Przez pięć dni pięćdziesięciu uczestników Laboratorium poszuka języka scenicznego zdolnego unieść ten ciężar. Nie po to, by odtwarzać cudze historie, lecz by znaleźć dla nich przestrzeń, w której mogą wybrzmieć i stać się częścią wspólnego doświadczenia.
Pod kierunkiem reżysera Alaksandra Marczenki (Litwa) powstanie wypowiedź teatralna, w której indywidualne świadectwo spotyka się z głosem wspólnoty, a doświadczenie przemocy zostanie skonfrontowane z tym, co pozwala człowiekowi zachować siebie.
Przyjdź. Posłuchaj. Zobacz.
[BY]
КОШТ / КАШТОЎНАСЦЬ
Фінальная гала Міжнароднай тэатральнай лабараторыі
Колькі каштуе свабода? Ці ёсць каштоўнасці, ад якіх чалавек не адмовіцца ні за якую цану? І што застаецца, калі свет, які мы ведалі, перастае існаваць?
Фінальная гала Лабараторыі «Кошт / Каштоўнасць» — гэта мастацкі вынік пяці дзён інтэнсіўнай супольнай працы пяцідзесяці чалавек. Гэта сустрэча тэатра са сведчаннем, асабістага досведу з памяццю супольнасці, а мастацтва — з рэчаіснасцю, да якой немагчыма застацца абыякавым.
Адпраўным пунктам будзе пяць лекцый пра каштоўнасці, прачытаных беларускімі палітычнымі зняволенымі. Гэта галасы людзей, якія перажылі рэпрэсіі, ізаляцыю і спробы пазбавіць іх права самастойна вырашаць свой лёс. Іх сведчанні прыносяць у тэатр веды, якіх немагчыма атрымаць толькі з кніг: веды пра цану свабоды, сілу чалавечай годнасці і межы чалавечай трываласці.
На працягу пяці дзён пяцьдзясят удзельнікаў Лабараторыі будуць шукаць сцэнічную мову, здольную вытрымаць гэты цяжар. Не для таго, каб узнаўляць чужыя гісторыі, а каб знайсці для іх прастору, у якой яны змогуць прагучаць і стаць часткай супольнага досведу.
Пад кіраўніцтвам рэжысёра Аляксандра Марчанкі (Літва) паўстанець тэатральнае выказванне, у якім асабістае сведчанне сустракаецца з голасам супольнасці, а досвед гвалту сутыкаецца з тым, што дазваляе чалавеку захаваць самога сябе.
Прыйдзі. Паслухай. Убач.
Finałowa Gala Laboratorium „Cena / Wartość” to artystyczny rezultat pięciu dni intensywnej pracy pięćdziesięciu osób – spotkanie teatru ze świadectwem, osobistego doświadczenia z pamięcią wspólnoty, a sztuki z rzeczywistością, wobec której nie można pozostać obojętnym.
Punktem wyjścia będzie pięć wykładów o wartościach, wygłoszonych przez białoruskich więźniów politycznych. To głosy ludzi, którzy doświadczyli represji, izolacji i próby odebrania im prawa do decydowania o własnym życiu. Ich świadectwa wprowadzają do teatru wiedzę, której nie da się zdobyć wyłącznie z książek: wiedzę o cenie wolności, sile godności i granicach ludzkiej wytrzymałości.
Przez pięć dni pięćdziesięciu uczestników Laboratorium poszuka języka scenicznego zdolnego unieść ten ciężar. Nie po to, by odtwarzać cudze historie, lecz by znaleźć dla nich przestrzeń, w której mogą wybrzmieć i stać się częścią wspólnego doświadczenia.
Pod kierunkiem reżysera Alaksandra Marczenki (Litwa) powstanie wypowiedź teatralna, w której indywidualne świadectwo spotyka się z głosem wspólnoty, a doświadczenie przemocy zostanie skonfrontowane z tym, co pozwala człowiekowi zachować siebie.
Przyjdź. Posłuchaj. Zobacz.
[BY]
КОШТ / КАШТОЎНАСЦЬ
Фінальная гала Міжнароднай тэатральнай лабараторыі
Колькі каштуе свабода? Ці ёсць каштоўнасці, ад якіх чалавек не адмовіцца ні за якую цану? І што застаецца, калі свет, які мы ведалі, перастае існаваць?
Фінальная гала Лабараторыі «Кошт / Каштоўнасць» — гэта мастацкі вынік пяці дзён інтэнсіўнай супольнай працы пяцідзесяці чалавек. Гэта сустрэча тэатра са сведчаннем, асабістага досведу з памяццю супольнасці, а мастацтва — з рэчаіснасцю, да якой немагчыма застацца абыякавым.
Адпраўным пунктам будзе пяць лекцый пра каштоўнасці, прачытаных беларускімі палітычнымі зняволенымі. Гэта галасы людзей, якія перажылі рэпрэсіі, ізаляцыю і спробы пазбавіць іх права самастойна вырашаць свой лёс. Іх сведчанні прыносяць у тэатр веды, якіх немагчыма атрымаць толькі з кніг: веды пра цану свабоды, сілу чалавечай годнасці і межы чалавечай трываласці.
На працягу пяці дзён пяцьдзясят удзельнікаў Лабараторыі будуць шукаць сцэнічную мову, здольную вытрымаць гэты цяжар. Не для таго, каб узнаўляць чужыя гісторыі, а каб знайсці для іх прастору, у якой яны змогуць прагучаць і стаць часткай супольнага досведу.
Пад кіраўніцтвам рэжысёра Аляксандра Марчанкі (Літва) паўстанець тэатральнае выказванне, у якім асабістае сведчанне сустракаецца з голасам супольнасці, а досвед гвалту сутыкаецца з тым, што дазваляе чалавеку захаваць самога сябе.
Прыйдзі. Паслухай. Убач.
„Zaklęte rewiry" z narracją Malcolma XD
„Zaklęte rewiry” Janusza Majewskiego to klasyk polskiego kina, ekranizacja autobiograficznej powieści Henryka Worcella. Lata 30., luksusowa restauracja hotelu „Pacyfik”. Romek Boryczko (młodziutki, debiutujący na ekranie Marek Kondrat), chłopak ze wsi, zaczyna od szorowania talerzy piaskiem i krok po kroku pnie się w kelnerskiej hierarchii – pod okiem sadystycznego obera Fornalskiego (wielka rola Romana Wilhelmiego).
Na festiwalu zobaczymy film z premierową autorską narracją Malcolma XD, mistrza internetowych past i autora „Emigracji” oraz „Edukacji”. Pikolak właściwie nic nie umie, ale w tym przedsiębiorstwie nikomu to nie przeszkadza. Najwyżej go wyrzucą, jak tego poprzedniego – suchy, ironiczny głos Malcolma XD, pełen współczesnych skojarzeń, zamienia przedwojenną knajpę w korporację, a inicjację pomocnika kelnera w opowieść o pracy, hierarchii i mobbingu, którą znamy aż za dobrze. Gorzki dramat czy tragikomedia?
Film z autorską narracją pełniącą funkcję audiodeskrypcji i napisami rozszerzonymi (SDH) dla osób niesłyszących.
Na festiwalu zobaczymy film z premierową autorską narracją Malcolma XD, mistrza internetowych past i autora „Emigracji” oraz „Edukacji”. Pikolak właściwie nic nie umie, ale w tym przedsiębiorstwie nikomu to nie przeszkadza. Najwyżej go wyrzucą, jak tego poprzedniego – suchy, ironiczny głos Malcolma XD, pełen współczesnych skojarzeń, zamienia przedwojenną knajpę w korporację, a inicjację pomocnika kelnera w opowieść o pracy, hierarchii i mobbingu, którą znamy aż za dobrze. Gorzki dramat czy tragikomedia?
Film z autorską narracją pełniącą funkcję audiodeskrypcji i napisami rozszerzonymi (SDH) dla osób niesłyszących.
„Zemsta" z autorską narracją Artura Andrusa
Film z autorską narracją pełniącą funkcję audiodeskrypcji i napisami rozszerzonymi (SDH) dla osób niesłyszących.
Po seansie odbędzie się transmisja ze spotkania z Arturem Andrusem, tłumaczone na polski język migowy.
Mur graniczny, dwóch zwaśnionych sąsiadów i jedna z najsłynniejszych kłótni polskiej literatury. „Zemsta” Andrzeja Wajdy to ekranizacja komedii Fredry z plejadą gwiazd: Janusz Gajos jako Cześnik, Andrzej Seweryn jako Rejent, Katarzyna Figura jako Podstolina i Roman Polański jako Papkin.
Podczas Korelacji film zyska nowy głos, czyli narrację Artura Andrusa, mistrza rymu, puenty i błyskotliwego żartu. Fredro pisał wierszem, Andrus też to potrafi. Spodziewajcie się, że mur między epokami okaże się zaskakująco cienki.
Wybrałem “Zemstę”, bo napisał ją, na podstawie dokumentu znalezionego na zamku w Odrzykoniu mój krajan – urodzony w Surochowie koło Jarosławia. Miejsce urodzenia Fredry od miejsca mojego urodzenia dzieli 101 kilometrów. A postanowiłem, że poszukam jakiegoś filmu do 150 km. Z Soliny, w której się wychowywałem, do zamku Odrzykoń przez Brzozów jest 80 km. Dlatego jest mi tak blisko do “Zemsty”. A poważnie… A po co poważnie? – Artur Andrus
Przed filmem zostanie wyświetlona praca z tegorocznego Kinomuralu, sekcji „Złanocka” – Dirk Koy „Bildraum” z autorską narracją Antoniny Tosiek.
Po seansie odbędzie się transmisja ze spotkania z Arturem Andrusem, tłumaczone na polski język migowy.
Mur graniczny, dwóch zwaśnionych sąsiadów i jedna z najsłynniejszych kłótni polskiej literatury. „Zemsta” Andrzeja Wajdy to ekranizacja komedii Fredry z plejadą gwiazd: Janusz Gajos jako Cześnik, Andrzej Seweryn jako Rejent, Katarzyna Figura jako Podstolina i Roman Polański jako Papkin.
Podczas Korelacji film zyska nowy głos, czyli narrację Artura Andrusa, mistrza rymu, puenty i błyskotliwego żartu. Fredro pisał wierszem, Andrus też to potrafi. Spodziewajcie się, że mur między epokami okaże się zaskakująco cienki.
Wybrałem “Zemstę”, bo napisał ją, na podstawie dokumentu znalezionego na zamku w Odrzykoniu mój krajan – urodzony w Surochowie koło Jarosławia. Miejsce urodzenia Fredry od miejsca mojego urodzenia dzieli 101 kilometrów. A postanowiłem, że poszukam jakiegoś filmu do 150 km. Z Soliny, w której się wychowywałem, do zamku Odrzykoń przez Brzozów jest 80 km. Dlatego jest mi tak blisko do “Zemsty”. A poważnie… A po co poważnie? – Artur Andrus
Przed filmem zostanie wyświetlona praca z tegorocznego Kinomuralu, sekcji „Złanocka” – Dirk Koy „Bildraum” z autorską narracją Antoniny Tosiek.
80 decybeli
80 decybeli to spektakl Instytutu Prawa Performatywnego, który opowiada o życiu w mieście, gdzie hałas stał się normą. Tytuł odnosi się do poziomu dźwięku, z jakim każdego dnia mierzą się mieszkańcy nowowybudowanego warszawskiego Osiedla Przy Alejach, gdzie natężenie hałasu przekracza poziom uznawany za szkodliwy dla zdrowia.
Przedstawienie zrealizowane w ramach programu Polskiej Sieci Sztuk Performatywnych. To inicjatywa Instytutu Kultury Miejskiej w Gdańsku, Teatru Komuna Warszawa, Teatru Kana w Szczecinie, Centrum Kultury w Lublinie, oraz Centrum Kultury Zamek i Pawilonu z Poznania.
Przedstawienie zrealizowane w ramach programu Polskiej Sieci Sztuk Performatywnych. To inicjatywa Instytutu Kultury Miejskiej w Gdańsku, Teatru Komuna Warszawa, Teatru Kana w Szczecinie, Centrum Kultury w Lublinie, oraz Centrum Kultury Zamek i Pawilonu z Poznania.
Balans - czytanie performatywne
„Balans” to autobiograficzna tragikomedia, napisana przez weterankę działań wojennych w obwodzie donieckim, która służyła w brygadzie obrony terytorialnej jako starsza sanitariuszka kompanii wsparcia ogniowego. W centrum fabuły znajduje się młoda kobieta-lekarz, która refleksyjnie spogląda na swoją przeszłość i teraźniejszość. Sztuka rozpoczyna się od jej wspomnień z dzieciństwa o szkole, gdzie z powodu braku miejsc musiała nosić ze sobą zepsute krzesło na trzech nogach. To krzesło staje się metaforą jej wiecznego statusu „zbędnej” lub „innej niż wszyscy”. Na wojnie bohaterka styka się z przerażającym kontrastem: pakuje ciała poległych towarzyszy broni do plastikowych worków i natychmiast, pośród tego koszmaru, żartuje i rozmawia. O tym jak utrzymać wewnętrzną równowagę, gdy granica między życiem a śmiercią jest zatarta dowiecie się podczas czytania. Sztuka łączy czarny humor, absurd, głębię psychologiczną i dokumentalną precyzję.
BY
Баланс / Barak Kultury, Познань
"Баланс" — аўтабіяграфічная трагікамедыя, напісаная ветэранкай баявых дзеянняў у Данецкай вобласці. Яна служыла ў брыгадзе тэрытарыяльнай абароны старшай санітаркай роты агнявой падтрымкі.
У цэнтры сюжэта — маладая жанчына-лекарка, якая разважае пра сваё мінулае і цяперашні час. П'еса пачынаецца з яе дзіцячых успамінаў пра школу, дзе праз недахоп месцаў ёй даводзілася прыносіць з сабой зламанае крэсла на трох нагах. Гэтае крэсла робіцца метафарай яе вечнага становішча "лішняй" або "не такой, як усе". На вайне гераіня сутыкаецца з жахлівым кантрастам: яна ўпакоўвае целы загінулых баявых таварышаў у пластыкавыя пакеты і тут жа, пасярод гэтага жаху, жартуе і размаўляе. Як захаваць унутраную раўнавагу, калі мяжа паміж жыццём і смерцю сціраецца? Адказ на гэтае пытанне вы знойдзеце падчас чытання. У п'есе спалучаюцца чорны гумар, абсурд, псіхалагічная глыбіня і дакументальная дакладнасць.
АЎТАРКА ТЭКСТУ: Аліна Сарнацка
РЭЖЫСУРА: Ольга Грыгараш
ВЫСТУПАЮЦЬ: Анастасія Радкоўская, Алена Варакса, Ольга Грыгараш
МОВА: PL
СУБТЫТРЫ: -
BY
Баланс / Barak Kultury, Познань
"Баланс" — аўтабіяграфічная трагікамедыя, напісаная ветэранкай баявых дзеянняў у Данецкай вобласці. Яна служыла ў брыгадзе тэрытарыяльнай абароны старшай санітаркай роты агнявой падтрымкі.
У цэнтры сюжэта — маладая жанчына-лекарка, якая разважае пра сваё мінулае і цяперашні час. П'еса пачынаецца з яе дзіцячых успамінаў пра школу, дзе праз недахоп месцаў ёй даводзілася прыносіць з сабой зламанае крэсла на трох нагах. Гэтае крэсла робіцца метафарай яе вечнага становішча "лішняй" або "не такой, як усе". На вайне гераіня сутыкаецца з жахлівым кантрастам: яна ўпакоўвае целы загінулых баявых таварышаў у пластыкавыя пакеты і тут жа, пасярод гэтага жаху, жартуе і размаўляе. Як захаваць унутраную раўнавагу, калі мяжа паміж жыццём і смерцю сціраецца? Адказ на гэтае пытанне вы знойдзеце падчас чытання. У п'есе спалучаюцца чорны гумар, абсурд, псіхалагічная глыбіня і дакументальная дакладнасць.
АЎТАРКА ТЭКСТУ: Аліна Сарнацка
РЭЖЫСУРА: Ольга Грыгараш
ВЫСТУПАЮЦЬ: Анастасія Радкоўская, Алена Варакса, Ольга Грыгараш
МОВА: PL
СУБТЫТРЫ: -
Bez końca
Daniel nie słyszał, jak jego szesnastoletni syn Krzysztof wychodzi nad ranem z domu. Nie wiedział, co zaciągnęło chłopaka na most nad Wisłą – wiedział tylko, że to tam widziano go po raz ostatni. Kamera CCTV uchwyciła go, a potem, między jednym jej obrotem a drugim, Krzysiek zniknął. Możliwości są dwie: albo skoczył do rzeki, albo ukradkiem zszedł z mostu.
Od tamtej pory Daniel i jego żona Agnieszka żyją w stanie zawieszenia: między rozpaczliwą nadzieją a paraliżującym strachem. Daniel nie potrafi biernie czekać na coraz mniej prawdopodobny przełom w policyjnym śledztwie, buduje więc łódź wyposażoną w kamery i drony z zamiarem samodzielnego zbadania mrocznych głębin rzeki. To początek poszukiwań, które pochłoną go w całości. Dzień po dniu przeczesuje Wisłę, nieustannie rozwijając nowe narzędzia i techniki poszukiwawcze. Zaczynają odzywać się do niego inne rodziny uwięzione w tej samej otchłani niepewności i bez końca poszukujące odpowiedzi. Długie, samotne godziny spędzone na łodzi stają się dla Daniela szansą na rozliczenie z życiem sprzed zniknięcia Krzysztofa. Wraz z mijaniem kolejnych miesięcy jego ból tylko się pogłębia; ojciec zmaga się z ciągłym napięciem między niesłabnącym pędem do dalszych poszukiwań a bolesną rzeczywistością, w której nieodwracalna strata odmieni jego życie raz na zawsze.
Po seansie zapraszamy na spotkanie z Szymonem J. Wróblem
Od tamtej pory Daniel i jego żona Agnieszka żyją w stanie zawieszenia: między rozpaczliwą nadzieją a paraliżującym strachem. Daniel nie potrafi biernie czekać na coraz mniej prawdopodobny przełom w policyjnym śledztwie, buduje więc łódź wyposażoną w kamery i drony z zamiarem samodzielnego zbadania mrocznych głębin rzeki. To początek poszukiwań, które pochłoną go w całości. Dzień po dniu przeczesuje Wisłę, nieustannie rozwijając nowe narzędzia i techniki poszukiwawcze. Zaczynają odzywać się do niego inne rodziny uwięzione w tej samej otchłani niepewności i bez końca poszukujące odpowiedzi. Długie, samotne godziny spędzone na łodzi stają się dla Daniela szansą na rozliczenie z życiem sprzed zniknięcia Krzysztofa. Wraz z mijaniem kolejnych miesięcy jego ból tylko się pogłębia; ojciec zmaga się z ciągłym napięciem między niesłabnącym pędem do dalszych poszukiwań a bolesną rzeczywistością, w której nieodwracalna strata odmieni jego życie raz na zawsze.
Po seansie zapraszamy na spotkanie z Szymonem J. Wróblem
Błękitny anioł
Goethe-Institut wraz z kinem Centrum Kultury w Lublinie zaprasza na przegląd filmowy pod hasłem “Miłość w kinie niemieckim”.
Pedantyczny nauczyciel gimnazjalny, profesor Immanuel Rath, jest wstrząśnięty. Zamiast grzecznie leżeć nocą w łóżkach, jego uczniowie włóczą się po nocnym lokalu „Błękitny Anioł". Aby przyłapać ich na gorącym uczynku, Immanuel podąża za nimi do tego podejrzanego przybytku, gdzie poznaje piosenkarkę Lolę Lolę i ulega jej urokowi. Gdy jego nocna przygoda wychodzi na jaw, a on przyznaje się do związku z Lolą, zostaje zwolniony z pracy. Prosi ją o rękę i towarzyszy jej podczas tournée. Jednak podczas gdy Lola z biegiem lat staje się cenioną artystką, niegdyś szanowany profesor przeobraża się w nędznego klauna.
Pedantyczny nauczyciel gimnazjalny, profesor Immanuel Rath, jest wstrząśnięty. Zamiast grzecznie leżeć nocą w łóżkach, jego uczniowie włóczą się po nocnym lokalu „Błękitny Anioł". Aby przyłapać ich na gorącym uczynku, Immanuel podąża za nimi do tego podejrzanego przybytku, gdzie poznaje piosenkarkę Lolę Lolę i ulega jej urokowi. Gdy jego nocna przygoda wychodzi na jaw, a on przyznaje się do związku z Lolą, zostaje zwolniony z pracy. Prosi ją o rękę i towarzyszy jej podczas tournée. Jednak podczas gdy Lola z biegiem lat staje się cenioną artystką, niegdyś szanowany profesor przeobraża się w nędznego klauna.
Donnie Darko. Wersja reżyserska
28 dni, 6 godzin, 42 minuty i 12 sekund. Odliczanie zaczyna się od nowa. Czy jesteś gotowy, by odkryć tajemnicę Donniego Darko?
Richard Kelly zaprasza do ponownego wejścia w oniryczny świat Middlesex w wersji, która rzuca zupełnie nowe światło na historię nastolatka nawiedzanego przez królika o imieniu Frank. Poznaj reżyserską wersję kultowego „Donnie Darko” z 2004 roku, w której usłyszysz nowe utwory (m.in. „Never Tear Us Apart” zespołu INXS), zobaczysz nowe sceny oraz rozwikłasz tajemnice z wersji kinowej.
Richard Kelly zaprasza do ponownego wejścia w oniryczny świat Middlesex w wersji, która rzuca zupełnie nowe światło na historię nastolatka nawiedzanego przez królika o imieniu Frank. Poznaj reżyserską wersję kultowego „Donnie Darko” z 2004 roku, w której usłyszysz nowe utwory (m.in. „Never Tear Us Apart” zespołu INXS), zobaczysz nowe sceny oraz rozwikłasz tajemnice z wersji kinowej.
Drakula
Film laureata Złotego Niedźwiedzia sprzed pięciu lat łączy w sobie czarną komedię z elementami horroru i społecznym komentarzem, po raz kolejny dając dowód niezwykłej kreatywności reżysera. Jednocześnie stanowi on hołd rumuńskiego reżysera dla amerykańskich twórców, takich jak Ed Wood, Andy Warhol czy filmowcy z grupy Fluxus.
W swoim nowym filmie czołowy rumuński reżyser Radu Jude bierze na warsztat, wielokrotnie przekładany już na język kina, klasyczny mit o Drakuli. Odchodzi przy tym od tradycyjnych interpretacji, nadając mu nowatorską i oryginalną formę.
W tej rozgrywającej się w Transylwanii wielowątkowej opowieści obok wampirów zobaczymy też zombie, pościgi samochodowe, nagość, dużo krwi oraz obrazy generowane przez sztuczną inteligencję.
W swoim nowym filmie czołowy rumuński reżyser Radu Jude bierze na warsztat, wielokrotnie przekładany już na język kina, klasyczny mit o Drakuli. Odchodzi przy tym od tradycyjnych interpretacji, nadając mu nowatorską i oryginalną formę.
W tej rozgrywającej się w Transylwanii wielowątkowej opowieści obok wampirów zobaczymy też zombie, pościgi samochodowe, nagość, dużo krwi oraz obrazy generowane przez sztuczną inteligencję.
Filmoterapia z Inspirą: Czas, który nie nadszedł
W świecie, w którym starość stała się największym tabu, Sara i jej partner Oskar planowali zestarzeć się razem naturalnie. Dokonali jednak odmiennych wyborów. Sara pozostała wierna naturalnemu biegowi życia, Oskar skorzystał z kuracji antygeriatrycznej, zapewniającej młodość i miejsce w nowym społeczeństwie. Po latach niespodziewanie się spotykają – dzieli ich wygląd, łączy brak odpowiedzi na pytania spychane przez lata na drugi plan. Czy uczucia mogą przetrwać czas i nieodwracalne zmiany? Czy można być wolnym w świecie, który odmawia prawa do przemijania?
Filmoterapia z Inspirą: La Gradiva
Klasa licealistów udaje się w podróż do Pompei, by odkryć ruiny i skamieniałości nienaruszone przez czas po wybuchu Wezuwiusza. Wycieczka staje się rzadkim momentem, w którym siła młodości zderza się ze światem zamrożonym w czasie. Ich pragnienia zaczynają ujawniać się z nieoczekiwaną intensywnością, prowadząc ich ku nieodwracalnemu pęknięciu.
Nostalgiczna i pełna szczerości opowieść o dojrzewaniu, młodzieńczych romansach i pamięci pod gorącym słońcem Napolu. La Gradiva to film, w którym emocjonalność Tamtych dni, tamtych nocy miesza się ze Stowarzyszeniem umarłych poetów i zagadką Przekleństw niewinności. Film wygrał w Cannes, zdobył także nagrodę publiczności podczas Nowych Horyzontów, widzowie i krytycy nie mają wątpliwości – ten seans pozostanie w Was na długo.
Nostalgiczna i pełna szczerości opowieść o dojrzewaniu, młodzieńczych romansach i pamięci pod gorącym słońcem Napolu. La Gradiva to film, w którym emocjonalność Tamtych dni, tamtych nocy miesza się ze Stowarzyszeniem umarłych poetów i zagadką Przekleństw niewinności. Film wygrał w Cannes, zdobył także nagrodę publiczności podczas Nowych Horyzontów, widzowie i krytycy nie mają wątpliwości – ten seans pozostanie w Was na długo.
Filmy dokumentalne Władysława Ślesickiego z autorską narracją Małgorzaty Lebdy
Film z lektorem i napisami dla osób niesłyszących i niedosłyszących (SDH). Autorską narrację czyta Małgorzata Lebda.
„Chyłe pola” Polska, 1970
„Rodzina człowiecza” Polska, 1966
„Opowieść o drodze” Polska, 1958
„Beskidzkie lasy i mgły, te mgły są jak zwierzęta w ruchu. Oto w stare, wchodzi nowe. Wiatr ma tu zapach mulistego dna, kosodrzewiny, anyżu, który spotkał się z ustami i zbutwiałego świerku […]”. W dokumentach Władysława Ślesickiego osią opowieści jest pozostawiona na uboczu mała wieś, ale i zjawiska, jakie dzieją się wokół. Na pierwszym planie ulotne wrażenia i obserwacje z życia codziennego: weselna zabawa, a potem harówka – sianokosy, żniwa, młócka. Pod wieś zaczyna podchodzić miasto. Trwa mordowanie lasu. Zmieniają się relacje ludzko-zwierzęce, relacje z ziemią. A co wobec tego z „krajobrazem matką”?
Małgorzata Lebda sama dorastała w beskidzkiej wsi, nie bez powodu swoje wiersze zebrane zatytułowa „Sprawy ziemi”, bo kontakt z naturą jest jej sprawą bliską. Wiele napisanych przez nią zdań zapada w pamięć, układają się one w baśnie o błotnych smokach oraz monologi, które odsłaniają pragnienia, intymność, wewnętrzną urodę, wysiłki i troski mieszkańców polskich wsi. Lebda nie tyle komentuje, co opowiada te filmy po swojemu, na nowo. Zyskują na tym obie strony. Dokumenty Ślesickiego opatrzone zostają dopiskiem, słowa Lebdy – ilustracją.
„Chyłe pola” Polska, 1970
„Rodzina człowiecza” Polska, 1966
„Opowieść o drodze” Polska, 1958
„Beskidzkie lasy i mgły, te mgły są jak zwierzęta w ruchu. Oto w stare, wchodzi nowe. Wiatr ma tu zapach mulistego dna, kosodrzewiny, anyżu, który spotkał się z ustami i zbutwiałego świerku […]”. W dokumentach Władysława Ślesickiego osią opowieści jest pozostawiona na uboczu mała wieś, ale i zjawiska, jakie dzieją się wokół. Na pierwszym planie ulotne wrażenia i obserwacje z życia codziennego: weselna zabawa, a potem harówka – sianokosy, żniwa, młócka. Pod wieś zaczyna podchodzić miasto. Trwa mordowanie lasu. Zmieniają się relacje ludzko-zwierzęce, relacje z ziemią. A co wobec tego z „krajobrazem matką”?
Małgorzata Lebda sama dorastała w beskidzkiej wsi, nie bez powodu swoje wiersze zebrane zatytułowa „Sprawy ziemi”, bo kontakt z naturą jest jej sprawą bliską. Wiele napisanych przez nią zdań zapada w pamięć, układają się one w baśnie o błotnych smokach oraz monologi, które odsłaniają pragnienia, intymność, wewnętrzną urodę, wysiłki i troski mieszkańców polskich wsi. Lebda nie tyle komentuje, co opowiada te filmy po swojemu, na nowo. Zyskują na tym obie strony. Dokumenty Ślesickiego opatrzone zostają dopiskiem, słowa Lebdy – ilustracją.
FOKUS: ANIMACJA
Konkurs Fokus: Animacja przeznaczony jest dla krótkometrażowych filmów animowanych niezależnie od techniki wykonania. Ten rodzaj kina daje autorom i autorkom nieograniczone możliwości ekspresji i umożliwia opowiadanie historii w kompletnie zaskakujący sposób.
Kosmogonia, reż. Karolina Chabier (Polska, Francja, Belgia, Portugalia) 2024, 16’, 10+
W bezkresnej nocy pojawia się Wielka – bogini o kształcie żubra, która wyławia z wody Małą, przypominającą kozę. Między nimi rodzi się więź, a wraz z nią życie. Wielka rozświetla mrok, tworzy gwiazdy, słońce i ląd, budując od podstaw świat.
Film nagrodzony na KFDF Młodzi i film.
Bratobójczy ogień i inne piosenki, reż. Roberto P. B. Castro (Brazylia) 2025, 10’, 13+
William José nieświadomie przyciąga sępy. Zniesmaczony, przywiązuje swoje rzeczy do przyczepy i rusza w drogę, ale wypadek przerywa jego ucieczkę.
Polska premiera.
Córki zmarłego pułkownika, reż. Elizabeth Hobbs (Wielka Brytania) 2026, 9’, 13+
Dwie siostry w średnim wieku nie wiedzą, co ze sobą zrobić po śmierci porywczego i despotycznego ojca. Nieoczekiwany gość budzi w nich odwagę, by zacząć życie od nowa…
Film prezentowany m.in. MFF w Caness i MFFA w Annecy.
Czas wolny, reż. Nata Metlukh (Ukraina) 2026, 11’, 13+
Inżynier danych pędzi przez życie wierząc, że wielozadaniowość pozwala zaoszczędzić czas, ale w rzeczywistości powoduje tylko chaos. Pomimo ścisłej kontroli nad czasem niczego nie udaje mu się załatwić: w domu panuje bałagan, praca się piętrzy, a śniadanie zawsze się przypala. Radość życia odkrywa dopiero wtedy, gdy czas się rozpada.
Film nagrodzony m.in. na MFFA Golden Kuker. Polska premiera.
Adiós, reż. José Prats (Wielka Brytania) 2025, 9’, 13+
Podczas dnia polowania na hiszpańskiej prowincji ojciec próbuje pogodzić się z faktem, że jego dorosły syn wyjeżdża za granicę.
Film nagrodzony m.in. Nagrodą Annie.
Już mnie nie ma, reż. Nawojka Wierzbowska (Polska) 2025, 15’, 13+
Martwy dziadek czeka na przybycie śmierci. Gdy ta nie przychodzi, postanawia sam udać się w zaświaty. Niestety jego rodzina nie wierzy, że jest martwy i za każdym razem, gdy staruszek ucieka, sprowadzają go z powrotem.
Film nagrodzony m.in. na MFFA Animator.
Dżungli nie ma, reż. Marcjanna Urbańska (Polska) 2025, 11’, 13+
W szarym, deszczowym mieście żyje małpa uwięziona w piekle prokrastynacji. Każda próba kreatywnej pracy kończy się ucieczką we własne wyobrażenia, do świata pełnego barw i przygód, a każdy powrót do rzeczywistości jest coraz bardziej przytłaczający i szary. Małpa musi zmierzyć się z sobą samą, aby znaleźć przestrzeń do życia pomiędzy światami.
Film nagrodzony m.in. na MFFA Animator.
Czy ty mnie słyszysz?, reż. Anastazja Naumenko (Polska) 2025, 15’, 15+
Zoomowe lekcje Nastii, podczas których uczy swoją mamę obsługi laptopa, są zakłócane przez niestabilne połączenie internetowe oraz powracające rodzinne traumy.
Film nagrodzony m.in. na MFFA Animator i MFFA Animocje.
Kosmogonia, reż. Karolina Chabier (Polska, Francja, Belgia, Portugalia) 2024, 16’, 10+
W bezkresnej nocy pojawia się Wielka – bogini o kształcie żubra, która wyławia z wody Małą, przypominającą kozę. Między nimi rodzi się więź, a wraz z nią życie. Wielka rozświetla mrok, tworzy gwiazdy, słońce i ląd, budując od podstaw świat.
Film nagrodzony na KFDF Młodzi i film.
Bratobójczy ogień i inne piosenki, reż. Roberto P. B. Castro (Brazylia) 2025, 10’, 13+
William José nieświadomie przyciąga sępy. Zniesmaczony, przywiązuje swoje rzeczy do przyczepy i rusza w drogę, ale wypadek przerywa jego ucieczkę.
Polska premiera.
Córki zmarłego pułkownika, reż. Elizabeth Hobbs (Wielka Brytania) 2026, 9’, 13+
Dwie siostry w średnim wieku nie wiedzą, co ze sobą zrobić po śmierci porywczego i despotycznego ojca. Nieoczekiwany gość budzi w nich odwagę, by zacząć życie od nowa…
Film prezentowany m.in. MFF w Caness i MFFA w Annecy.
Czas wolny, reż. Nata Metlukh (Ukraina) 2026, 11’, 13+
Inżynier danych pędzi przez życie wierząc, że wielozadaniowość pozwala zaoszczędzić czas, ale w rzeczywistości powoduje tylko chaos. Pomimo ścisłej kontroli nad czasem niczego nie udaje mu się załatwić: w domu panuje bałagan, praca się piętrzy, a śniadanie zawsze się przypala. Radość życia odkrywa dopiero wtedy, gdy czas się rozpada.
Film nagrodzony m.in. na MFFA Golden Kuker. Polska premiera.
Adiós, reż. José Prats (Wielka Brytania) 2025, 9’, 13+
Podczas dnia polowania na hiszpańskiej prowincji ojciec próbuje pogodzić się z faktem, że jego dorosły syn wyjeżdża za granicę.
Film nagrodzony m.in. Nagrodą Annie.
Już mnie nie ma, reż. Nawojka Wierzbowska (Polska) 2025, 15’, 13+
Martwy dziadek czeka na przybycie śmierci. Gdy ta nie przychodzi, postanawia sam udać się w zaświaty. Niestety jego rodzina nie wierzy, że jest martwy i za każdym razem, gdy staruszek ucieka, sprowadzają go z powrotem.
Film nagrodzony m.in. na MFFA Animator.
Dżungli nie ma, reż. Marcjanna Urbańska (Polska) 2025, 11’, 13+
W szarym, deszczowym mieście żyje małpa uwięziona w piekle prokrastynacji. Każda próba kreatywnej pracy kończy się ucieczką we własne wyobrażenia, do świata pełnego barw i przygód, a każdy powrót do rzeczywistości jest coraz bardziej przytłaczający i szary. Małpa musi zmierzyć się z sobą samą, aby znaleźć przestrzeń do życia pomiędzy światami.
Film nagrodzony m.in. na MFFA Animator.
Czy ty mnie słyszysz?, reż. Anastazja Naumenko (Polska) 2025, 15’, 15+
Zoomowe lekcje Nastii, podczas których uczy swoją mamę obsługi laptopa, są zakłócane przez niestabilne połączenie internetowe oraz powracające rodzinne traumy.
Film nagrodzony m.in. na MFFA Animator i MFFA Animocje.
FOKUS: GRANICE - Aisha nie odleci
Aisha, dwudziestosześcioletnia opiekunka osób starszych z Sudanu, mieszka w samym sercu Kairu. W dzielnicy narasta napięcie między afrykańskimi migrantami a lokalnymi gangami. Za sprawą młodego egipskiego kucharza kobieta wikła się w nieetyczny proceder. Wkrótce trafia do nowego miejsca pracy, które przynosi nieoczekiwaną zmianę w jej życiu.
Film prezentowany m.in. na MFF w Cannes.
Wydarzenie realizowane w ramach aplikacji ESK Lublin 2029 RE:UNION
Film prezentowany m.in. na MFF w Cannes.
Wydarzenie realizowane w ramach aplikacji ESK Lublin 2029 RE:UNION
FOKUS: GRANICE - Bańki
Fiete spędza weekend ze swoją dziewczyną nad Morzem Północnym. Niespodziewanie spotyka Lucę, niegdyś najlepszego przyjaciela. Luca przywołuje wspomnienie tragedii, o której Fiete wolałby nie pamiętać i z którą obaj się nie pogodzili.
Film prezentowany m.in. na Warszawskim Międzynarodowym Festiwalu Filmowym.
Wydarzenie realizowane w ramach aplikacji ESK Lublin 2029 RE:UNION
Film prezentowany m.in. na Warszawskim Międzynarodowym Festiwalu Filmowym.
Wydarzenie realizowane w ramach aplikacji ESK Lublin 2029 RE:UNION
FOKUS: GRANICE - Głupcy
Zorganizowana grupa przestępcza oferuje nielegalny zabieg z wykorzystaniem prądu elektrycznego, mający na celu wywołanie niezdolności umysłowej u osoby poddanej zabiegowi. Kiedy jeden z członków postanawia złamać ustalone zasady, relacje w grupie zaczynają się pogarszać.
Film nagrodzony m.in. na MFF w Gijón. Polska premiera.
Wydarzenie realizowane w ramach aplikacji ESK Lublin 2029 RE:UNION
Film nagrodzony m.in. na MFF w Gijón. Polska premiera.
Wydarzenie realizowane w ramach aplikacji ESK Lublin 2029 RE:UNION
FOKUS: GRANICE - Nie ma duchów w mieszkaniu na Dobrej
Wchodząca w dorosłość czwórka rodzeństwa próbuje odnaleźć własne ścieżki, nie tracąc przy tym łączących ich więzi. Najmłodszy, Benek, mierzy się z bolesnym odrzuceniem ze strony starszego brata, Franka, który dotąd był jego najlepszym przyjacielem. Chłopaka nawiedza także tajemnicza zjawa – Dusiołek – niepozwalająca mu zasnąć i wywołująca nagłe napady paniki. Uciekający od rodziny Franek wplątuje się w toksyczny związek, popada w kłopoty z narkotykami i coraz bardziej pogrąża się w chaosie. Jego stan budzi niepokój Nastki, siostry bliźniaczki, która sama pragnie miłości i stabilizacji. Najstarsza z rodzeństwa, Jana, pracuje nad projektem artystycznym, który ma przynieść ukojenie nie tylko młodszemu rodzeństwu, lecz także jej samej.
Film nagrodzony m.in. dwiema Polskimi Nagrodami Filmowymi Orły i czterema nagrodami na FPFF w Gdyni.
Przed seansem dodatkowy film niespodzianka
Film nagrodzony m.in. dwiema Polskimi Nagrodami Filmowymi Orły i czterema nagrodami na FPFF w Gdyni.
Przed seansem dodatkowy film niespodzianka
FOKUS: GRANICE - Powiedz mi, co czujesz
„Powiedz mi, co czujesz” to subtelna opowieść o miłości dwojga młodych artystów, dla których pierwszy poważny związek w dorosłym życiu staje się lustrem ich dawnych doświadczeń i blizn. W rolach głównych występują obiecujący aktorzy młodego pokolenia: Jan Sałasiński, Izabella Dudziak oraz Sebastian Dela. Film jest inspirowany życiem i twórczością Patryka Różyckiego oraz Karoliny Balcer i projektem artystycznym „Skup Łez” Alicji Rogalskiej i Łukasza Surowca. Bohaterowie mają po dwadzieścia lat. Ona tworzy nietypowy projekt SKUP ŁEZ, w którym płaci ludziom za ich… łzy. On - początkujący artysta - nie potrafi płakać. Ich uczucie rozwija się intensywnie i szybko, otwierając drogę do głębokiej przemiany, która okaże się jednym z najważniejszych doświadczeń w ich życiu. „Powiedz mi, co czujesz” to poruszająca historia o intymnej bliskości i miłości, która potrafi być najlepszym terapeutą.
Po filmie spotkanie z Łukaszem Rondudą - reżyserem i Natalią Grzegorzek producentką filmu.
Wydarzenie realizowane w ramach aplikacji ESK Lublin 2029 RE:UNION
Po filmie spotkanie z Łukaszem Rondudą - reżyserem i Natalią Grzegorzek producentką filmu.
Wydarzenie realizowane w ramach aplikacji ESK Lublin 2029 RE:UNION
FOKUS: GRANICE - Wczoraj nikt nie zmrużył oka
Yassir zabija w wypadku mężczyznę z wrogiego klanu w beduińskiej wiosce na granicy libańsko-syryjskiej. W ramach rekompensaty oddaje rodzinie ofiary dwie córki, by jedna z nich mogła zostać wydana za mąż. Czy ich poświęcenie położy kres przemocy, czy wywoła wojnę?
Film prezentowany m.in. na MFF w Cannes i MFF w Karlowych Warach.
Przed seansem dodatkowy film niespodzianka!
Wydarzenie realizowane w ramach aplikacji ESK Lublin 2029 RE:UNION
Film prezentowany m.in. na MFF w Cannes i MFF w Karlowych Warach.
Przed seansem dodatkowy film niespodzianka!
Wydarzenie realizowane w ramach aplikacji ESK Lublin 2029 RE:UNION
FOKUS: GRANICE - Zasób ludzki
Fren pracuje w dziale HR dużej tajskiej korporacji. Żeby przetrwać na swoim stanowisku musi podtrzymywać systemowe łamanie praw pracowników. Nikt nie wie, że jest w pierwszym miesiącu ciąży i zastanawia się, czy sprowadzić dziecko na ten trudny świat.
Film nagrodzony na MFF w Wenecji.
Wydarzenie realizowane w ramach aplikacji ESK Lublin 2029 RE:UNION
Film nagrodzony na MFF w Wenecji.
Wydarzenie realizowane w ramach aplikacji ESK Lublin 2029 RE:UNION
FOKUS: TRANSGRESJE - Bariery
Konkurs Fokus: Transgresje przeznaczony jest dla filmów eksperymentujących z formą, stosujących nowe formy narracji. Potrafią w zaskakujący sposób opowiedzieć o złożonych tematach, zatrzeć granice między rodzajami i gatunkami filmowymi. Znajdziecie tu odważne eksperymenty, intymne refleksje i oryginalne dokumenty. Pokazy konkursowe podzielone są na tematy, które oddają różnorodność przekraczania granic w kinie.
Napad histerycznego śmiechu, reż. Dušan Zorić, Matija Gluščević (Chorwacja, Serbia) 2025, 16’, 16+
Figlarna starsza kobieta lubi ostre zabawy z mężczyznami. Syn próbuje jej zepsuć radochę.
Film prezentowany m.in. na MFF w Locarno i MFF w Sarajewie. Polska premiera.
Rowerowa twarz, reż. Amaia Nerekan Umaran, Itziar Zorita Agirre (Hiszpania) 2025, 23’, 15+
Esej filmowy, którego punktem wyjścia jest wydarzenie historyczne z końca XIX wieku. Kiedy kobiety zaczęły używać rowerów, wielu mężczyznom się to nie podobało. By zniechęcić je do jazdy, zaczęli diagnozować wymyśloną chorobę.
Film nagrodzony m.in. na festiwalu ZINEBI w Bilbao. Polska premiera.
Glasgow, reż. Léo Devienne (Francja) 2025, 30’, 16+
Cleo cierpi na amnezję. Jest sobota, a ona musi lawirować między przygotowaniami do romantycznego wyjazdu z Gaetanem a niekończącymi się rozmowami wideo ze swoją irytującą szefową. Kiedy stres staje się nieznośny, fragmenty wypartej traumy zamieniają zwyczajny dzień w niepokojące déjà vu.
Film prezentowany m.in. na MFFK w Clermont-Ferrand. Polska premiera.
Złe pomysły, reż. Jan Bujnowski (Polska) 2025, 12’, 15+
Co łączy okulary przeciwsłoneczne, przyjaciół z liceum i zdrobniałe imiona? I czy może mieć to coś wspólnego z kapeluszami sombrero?
Film prezentowany m.in. na MFFK w Palm Springs i Warszawskim Festiwalu Filmowym.
Wydarzenie realizowane w ramach aplikacji ESK Lublin 2029 RE:UNION
Napad histerycznego śmiechu, reż. Dušan Zorić, Matija Gluščević (Chorwacja, Serbia) 2025, 16’, 16+
Figlarna starsza kobieta lubi ostre zabawy z mężczyznami. Syn próbuje jej zepsuć radochę.
Film prezentowany m.in. na MFF w Locarno i MFF w Sarajewie. Polska premiera.
Rowerowa twarz, reż. Amaia Nerekan Umaran, Itziar Zorita Agirre (Hiszpania) 2025, 23’, 15+
Esej filmowy, którego punktem wyjścia jest wydarzenie historyczne z końca XIX wieku. Kiedy kobiety zaczęły używać rowerów, wielu mężczyznom się to nie podobało. By zniechęcić je do jazdy, zaczęli diagnozować wymyśloną chorobę.
Film nagrodzony m.in. na festiwalu ZINEBI w Bilbao. Polska premiera.
Glasgow, reż. Léo Devienne (Francja) 2025, 30’, 16+
Cleo cierpi na amnezję. Jest sobota, a ona musi lawirować między przygotowaniami do romantycznego wyjazdu z Gaetanem a niekończącymi się rozmowami wideo ze swoją irytującą szefową. Kiedy stres staje się nieznośny, fragmenty wypartej traumy zamieniają zwyczajny dzień w niepokojące déjà vu.
Film prezentowany m.in. na MFFK w Clermont-Ferrand. Polska premiera.
Złe pomysły, reż. Jan Bujnowski (Polska) 2025, 12’, 15+
Co łączy okulary przeciwsłoneczne, przyjaciół z liceum i zdrobniałe imiona? I czy może mieć to coś wspólnego z kapeluszami sombrero?
Film prezentowany m.in. na MFFK w Palm Springs i Warszawskim Festiwalu Filmowym.
Wydarzenie realizowane w ramach aplikacji ESK Lublin 2029 RE:UNION
FOKUS: TRANSGRESJE - Rozedrgania
Konkurs Fokus: Transgresje przeznaczony jest dla filmów eksperymentujących z formą, stosujących nowe formy narracji. Potrafią w zaskakujący sposób opowiedzieć o złożonych tematach, zatrzeć granice między rodzajami i gatunkami filmowymi. Znajdziecie tu odważne eksperymenty, intymne refleksje i oryginalne dokumenty. Pokazy konkursowe podzielone są na tematy, które oddają różnorodność przekraczania granic w kinie.
Niech zostanie bez tytułu, reż. Mieszko Chomka (Polska) 2025, 15’, 16+
Młody mężczyzna zapisuje swoje codzienne życie w formie dziennika wideo. Dzieli się ważnymi chwilami ze swoją dziewczyną i najlepszym przyjacielem. Ten okres w jego życiu okazuje się być rokiem poszukiwań, wielkich zmian i jeszcze większej niepewności.
Film nagrodzony m.in. na Nyskim Festiwalu Filmowym.
Wysoka częstotliwość, reż. Andrii Kokura (Francja, Japonia, Ukraina) 2026, 10’, 13+
Młody mężczyzna jest rozdarty między pasje do gry na saksofonie i łyżwiarstwa figurowego, a jego trener wywiera coraz większą presję, by stał się podobny do Salvadora – jego idola. FILM ZAWIERA EFEKTY STROBOSKOPOWE.
Polska premiera.
+10k, reż. Gala Hernández López (Francja, Hiszpania) 2025, 31’, 15+
Dwudziestojednoletni Pol mieszka z babcią. Marzy o zamieszkaniu w Miami i zarabianiu dziesięciu tysięcy euro miesięcznie. Uczestniczy w wydarzeniach poświęconych rozwojowi osobistemu, śledzi internetowych trenerów i inwestuje w kryptowaluty. Pol nie wie, kiedy stanie się najlepszą wersją samego siebie. Wie tylko, że pewnego dnia mu się to uda.
Film nagrodzony m.in. na MFFK w Tessalonikach.
Xiaogao umrze samotnie, reż. Junyan Gao (Chiny) 2025, 8’, 16+
Xiaogao pragnie miłości, a przynajmniej dowodu, że nie umrze w samotności. Jej otoczenie, zamiast wsparcia, oferuje jej jedynie osądy.
Film prezentowany m.in. na MFFK w Winterthur. Polska premiera.
Tytuł się jeszcze przyśni, reż. Klaudia Fortuniak (Polska) 2025, 20’, 15+
Małgorzata próbuje odnaleźć się w skomplikowanym świecie. Oszukana we śnie co do godziny, spóźnia się na wycieczkę śladami łódzkich rzek. Rzeki odnajduje, ale snu już nie.
Film nagrodzony m.in. na FF Opolskie Lamy i prezentowany na MFF w Rotterdamie.
Wydarzenie realizowane w ramach aplikacji ESK Lublin 2029 RE:UNION
Niech zostanie bez tytułu, reż. Mieszko Chomka (Polska) 2025, 15’, 16+
Młody mężczyzna zapisuje swoje codzienne życie w formie dziennika wideo. Dzieli się ważnymi chwilami ze swoją dziewczyną i najlepszym przyjacielem. Ten okres w jego życiu okazuje się być rokiem poszukiwań, wielkich zmian i jeszcze większej niepewności.
Film nagrodzony m.in. na Nyskim Festiwalu Filmowym.
Wysoka częstotliwość, reż. Andrii Kokura (Francja, Japonia, Ukraina) 2026, 10’, 13+
Młody mężczyzna jest rozdarty między pasje do gry na saksofonie i łyżwiarstwa figurowego, a jego trener wywiera coraz większą presję, by stał się podobny do Salvadora – jego idola. FILM ZAWIERA EFEKTY STROBOSKOPOWE.
Polska premiera.
+10k, reż. Gala Hernández López (Francja, Hiszpania) 2025, 31’, 15+
Dwudziestojednoletni Pol mieszka z babcią. Marzy o zamieszkaniu w Miami i zarabianiu dziesięciu tysięcy euro miesięcznie. Uczestniczy w wydarzeniach poświęconych rozwojowi osobistemu, śledzi internetowych trenerów i inwestuje w kryptowaluty. Pol nie wie, kiedy stanie się najlepszą wersją samego siebie. Wie tylko, że pewnego dnia mu się to uda.
Film nagrodzony m.in. na MFFK w Tessalonikach.
Xiaogao umrze samotnie, reż. Junyan Gao (Chiny) 2025, 8’, 16+
Xiaogao pragnie miłości, a przynajmniej dowodu, że nie umrze w samotności. Jej otoczenie, zamiast wsparcia, oferuje jej jedynie osądy.
Film prezentowany m.in. na MFFK w Winterthur. Polska premiera.
Tytuł się jeszcze przyśni, reż. Klaudia Fortuniak (Polska) 2025, 20’, 15+
Małgorzata próbuje odnaleźć się w skomplikowanym świecie. Oszukana we śnie co do godziny, spóźnia się na wycieczkę śladami łódzkich rzek. Rzeki odnajduje, ale snu już nie.
Film nagrodzony m.in. na FF Opolskie Lamy i prezentowany na MFF w Rotterdamie.
Wydarzenie realizowane w ramach aplikacji ESK Lublin 2029 RE:UNION
FOKUS: WSPÓLNOTA – Koniec dzieciństwa
Konkurs Fokus: Wspólnota skupia się na filmach, które nas łączą. Poruszają aktualne tematy społeczne z różnych stron świata opowiadając o nich przez pryzmat jednostek, często zwyczajnych ludzi próbujących odnaleźć się w skomplikowanej rzeczywistości. Znajdziecie tu kameralne dramaty, osobiste dokumenty i ciepłe komedie. Pokazy konkursowe podzielone są tematy, które pozwolą przyjrzeć się temu, co aktualnie najczęściej zajmuje twórców i twórczynie krótkometrażowych filmów.
Nasiona lata, reż. Yanxi Yang (Chiny) 2025, 19’, 15+
Lato 2006 roku w nadmorskiej miejscowości w północnych Chinach. Dwie nierozłączne ośmioletnie dziewczynki, na przekór nieznośnemu ciężarowi świata dorosłych, próbują stworzyć dziecięcą utopię.
Europejska premiera.
Rozpad, reż. Violaine Bellet (Francja) 2024, 22’, 13+
Matka w pośpiechu powierza dziecko dalekim krewnym. W telewizji pojawiają się doniesienia o wyczerpywaniu się zasobów naturalnych i upadku społeczeństwa. Dziecko radzi sobie ze strachem i nudą eksplorując mieszkanie, które – podobnie jak para walcząca z sennością – wydaje się zawieszone w czasie.
Polska premiera.
Estel.la & Sofia, reż. Patricia M. Félix (Hiszpania) 2025, 17’, 13+
Lato 1980 roku, miasteczko w głębi Katalonii. Estel.la i Sofia, dwie nierozłączne przyjaciółki, spędzają ostatnie dni przed powrotem do szkoły bawiąc się i dzieląc się sekretami.
Film prezentowany m.in. na MFFK w Palm Springs. Polska premiera.
Gdy zapada noc, reż. Marion Desseigne-Ravel (Francja) 2025, 29’, 16+
Lato dobiega końca. Dorośli przygotowują grilla, młodzież szykuje się na imprezę, a trzynastoletni Balthazar wymienia wiadomości z Tomem – jedyną osobą, która nie traktuje go jak małego dziecka.
Film prezentowany m.in. na IndieLisboa. Polska premiera.
Klub Filmowy Małych Buntowników, reż. Khozy Rizal (Indonezja) 2024, 17’, 13+
W 2008 roku czternastoletni Doddy, korzystając z kamery należącej do jego smutnego i rozgniewanego brata, próbuje wraz z trzema najlepszymi przyjaciółmi odtworzyć ikoniczną scenę z filmu o zombie.
Film nagrodzony m.in. na MFF w Berlinie
Nasiona lata, reż. Yanxi Yang (Chiny) 2025, 19’, 15+
Lato 2006 roku w nadmorskiej miejscowości w północnych Chinach. Dwie nierozłączne ośmioletnie dziewczynki, na przekór nieznośnemu ciężarowi świata dorosłych, próbują stworzyć dziecięcą utopię.
Europejska premiera.
Rozpad, reż. Violaine Bellet (Francja) 2024, 22’, 13+
Matka w pośpiechu powierza dziecko dalekim krewnym. W telewizji pojawiają się doniesienia o wyczerpywaniu się zasobów naturalnych i upadku społeczeństwa. Dziecko radzi sobie ze strachem i nudą eksplorując mieszkanie, które – podobnie jak para walcząca z sennością – wydaje się zawieszone w czasie.
Polska premiera.
Estel.la & Sofia, reż. Patricia M. Félix (Hiszpania) 2025, 17’, 13+
Lato 1980 roku, miasteczko w głębi Katalonii. Estel.la i Sofia, dwie nierozłączne przyjaciółki, spędzają ostatnie dni przed powrotem do szkoły bawiąc się i dzieląc się sekretami.
Film prezentowany m.in. na MFFK w Palm Springs. Polska premiera.
Gdy zapada noc, reż. Marion Desseigne-Ravel (Francja) 2025, 29’, 16+
Lato dobiega końca. Dorośli przygotowują grilla, młodzież szykuje się na imprezę, a trzynastoletni Balthazar wymienia wiadomości z Tomem – jedyną osobą, która nie traktuje go jak małego dziecka.
Film prezentowany m.in. na IndieLisboa. Polska premiera.
Klub Filmowy Małych Buntowników, reż. Khozy Rizal (Indonezja) 2024, 17’, 13+
W 2008 roku czternastoletni Doddy, korzystając z kamery należącej do jego smutnego i rozgniewanego brata, próbuje wraz z trzema najlepszymi przyjaciółmi odtworzyć ikoniczną scenę z filmu o zombie.
Film nagrodzony m.in. na MFF w Berlinie
FOKUS: WSPÓLNOTA – Młodość
Konkurs Fokus: Wspólnota skupia się na filmach, które nas łączą. Poruszają aktualne tematy społeczne z różnych stron świata opowiadając o nich przez pryzmat jednostek, często zwyczajnych ludzi próbujących odnaleźć się w skomplikowanej rzeczywistości. Znajdziecie tu kameralne dramaty, osobiste dokumenty i ciepłe komedie. Pokazy konkursowe podzielone są tematy, które pozwolą przyjrzeć się temu, co aktualnie najczęściej zajmuje twórców i twórczynie krótkometrażowych filmów.
Precious Fantasy, reż. Nino Bouhnik (Francja) 2025, 13’, 15+
19. dzielnica Paryża. Podczas wizyty przyjaciół w mieszkaniu Zacka jego młodszy brat, Elie, pojawia się w niespodziewanym obliczu.
Film prezentowany m.in. na MFFK w Clermont-Ferrand i MFFK w Oberhausen. Polska premiera.
Jak inni ludzie, reż. Luisa Nöllke, Leo Dzhyshyashvili (Niemcy) 2025, 17’, 16+
Nina i Danil szukają w nocy otwartej apteki. W obliczu możliwej ciąży zadają sobie ważne dla przyszłości ich związku pytanie: czy rodzina to wybór, zbieg okoliczności, czy też przywilej osób ustatkowanych?
Film prezentowany m.in. na MFF w Santa Barbara. Polska premiera.
Problemy całego świata, reż. Radek Ševčík (Słowacja) 2025, 24’, 16+
Para lewicowych aktywistów klimatycznych z pokolenia Z spodziewa się dziecka. Muszą podjąć ważną decyzję, ale jak nabrać pewności w świecie pełnym niepewności?
Polska premiera.
Pustynia, reż. Ioanna Digenaki (Grecja) 2025, 14’, 16+
Kolejny upalny dzień nęka Ateny. Zaginął pies. Klea i jej współlokatorzy wciąż rozmawiają, chodzą, pocą się i nieprzyjemnie pachną w mieście, w którym zaczyna brakować wody.
Film prezentowany m.in. na MFF w Sarajewie i MFF w Trieście. Polska premiera.
No Skate!, reż. Guil Sela (Francja) 2025, 24’, 13+
Igrzyska Olimpijskie w Paryżu w 2024 roku. Isaac jest żywą reklamą. Cléo też. Pewnego dnia Isaac widzi, jak Cléo wrzuca deskorolkę do wody.
Film nagrodzony m.in. na MFF w Vancouver i MFFK w Brukseli.
Precious Fantasy, reż. Nino Bouhnik (Francja) 2025, 13’, 15+
19. dzielnica Paryża. Podczas wizyty przyjaciół w mieszkaniu Zacka jego młodszy brat, Elie, pojawia się w niespodziewanym obliczu.
Film prezentowany m.in. na MFFK w Clermont-Ferrand i MFFK w Oberhausen. Polska premiera.
Jak inni ludzie, reż. Luisa Nöllke, Leo Dzhyshyashvili (Niemcy) 2025, 17’, 16+
Nina i Danil szukają w nocy otwartej apteki. W obliczu możliwej ciąży zadają sobie ważne dla przyszłości ich związku pytanie: czy rodzina to wybór, zbieg okoliczności, czy też przywilej osób ustatkowanych?
Film prezentowany m.in. na MFF w Santa Barbara. Polska premiera.
Problemy całego świata, reż. Radek Ševčík (Słowacja) 2025, 24’, 16+
Para lewicowych aktywistów klimatycznych z pokolenia Z spodziewa się dziecka. Muszą podjąć ważną decyzję, ale jak nabrać pewności w świecie pełnym niepewności?
Polska premiera.
Pustynia, reż. Ioanna Digenaki (Grecja) 2025, 14’, 16+
Kolejny upalny dzień nęka Ateny. Zaginął pies. Klea i jej współlokatorzy wciąż rozmawiają, chodzą, pocą się i nieprzyjemnie pachną w mieście, w którym zaczyna brakować wody.
Film prezentowany m.in. na MFF w Sarajewie i MFF w Trieście. Polska premiera.
No Skate!, reż. Guil Sela (Francja) 2025, 24’, 13+
Igrzyska Olimpijskie w Paryżu w 2024 roku. Isaac jest żywą reklamą. Cléo też. Pewnego dnia Isaac widzi, jak Cléo wrzuca deskorolkę do wody.
Film nagrodzony m.in. na MFF w Vancouver i MFFK w Brukseli.
FOKUS: WSPÓLNOTA – Rodzina
Konkurs Fokus: Wspólnota skupia się na filmach, które nas łączą. Poruszają aktualne tematy społeczne z różnych stron świata opowiadając o nich przez pryzmat jednostek, często zwyczajnych ludzi próbujących odnaleźć się w skomplikowanej rzeczywistości. Znajdziecie tu kameralne dramaty, osobiste dokumenty i ciepłe komedie. Pokazy konkursowe podzielone są tematy, które pozwolą przyjrzeć się temu, co aktualnie najczęściej zajmuje twórców i twórczynie krótkometrażowych filmów.
Furia, reż. Fran Moreno Blanco, Santi Pujol Amat (Hiszpania) 2025, 19’, 15+
Eric przebywa w ośrodku wychowawczym. Stara się odbudować relacje z matką, żeby po osiemnastych urodzinach znów z nią zamieszkać. Kiedy kobieta nie pojawia się na wizycie w ośrodku, ucieka do jej domu.
Film prezentowany m.in. na MFF w Huesce i FF HollyShorts.
Cichy powiem ognia, reż. Mo Harawe (Austria, Niemcy, Somalia) 2026, 28’, 15+
Muzyk weselny oskarżony o wykorzystywanie swojej żony, przemieszcza się między salą sądową, ulicami miasta i sceną, dźwigając ciężar osądu, lojalności i niewypowiedzianego poczucia winy.
Film prezentowany m.in. na MFF w Rotterdamie i MFFK Go Short. Polska premiera.
Ulubiony wnuk babci Nai, reż. Chheangkea (Kambodża, Francja, USA) 2025, 19’, 13+
Podczas rodzinnej wizyty z okazji święta Qingming zmarła babcia Nai, dowiadując się, że jej queerowy wnuk ma wkrótce zaręczyć się z kobietą, postanawia wymknąć się ze swojego spokojnego życia pozagrobowego.
Film nagrodzony m.in. na FF w Sundance.
Okno wychodzące na południe, reż. Lkhagvadulam Purev-Ochir (Francja, Mongolia) 2025, 20’, 16+
Azaa i Shagai mieszkają w Ułan Bator ze swoją sześcioletnią córką. Stojąc u progu rozwodu, szukają szczęścia w pustych wieżowcach.
Film nagrodzony na MFF w Locarno. Polska premiera.
Agapito, reż. Arvin Belarmino, Kyla Romero (Filipiny) 2025, 15’, 13+
W ostatni dzień miesiąca gracze tłumnie przybywają do pamiętającej lepsze czasy kręgielni. Mira, kierowniczka, postanawia zamknąć lokal wcześniej, czeka bowiem na przybycie wyjątkowego gościa.
Film nagrodzony m.in. na MFFK w Palm Springs i MFF w Toronto.
Furia, reż. Fran Moreno Blanco, Santi Pujol Amat (Hiszpania) 2025, 19’, 15+
Eric przebywa w ośrodku wychowawczym. Stara się odbudować relacje z matką, żeby po osiemnastych urodzinach znów z nią zamieszkać. Kiedy kobieta nie pojawia się na wizycie w ośrodku, ucieka do jej domu.
Film prezentowany m.in. na MFF w Huesce i FF HollyShorts.
Cichy powiem ognia, reż. Mo Harawe (Austria, Niemcy, Somalia) 2026, 28’, 15+
Muzyk weselny oskarżony o wykorzystywanie swojej żony, przemieszcza się między salą sądową, ulicami miasta i sceną, dźwigając ciężar osądu, lojalności i niewypowiedzianego poczucia winy.
Film prezentowany m.in. na MFF w Rotterdamie i MFFK Go Short. Polska premiera.
Ulubiony wnuk babci Nai, reż. Chheangkea (Kambodża, Francja, USA) 2025, 19’, 13+
Podczas rodzinnej wizyty z okazji święta Qingming zmarła babcia Nai, dowiadując się, że jej queerowy wnuk ma wkrótce zaręczyć się z kobietą, postanawia wymknąć się ze swojego spokojnego życia pozagrobowego.
Film nagrodzony m.in. na FF w Sundance.
Okno wychodzące na południe, reż. Lkhagvadulam Purev-Ochir (Francja, Mongolia) 2025, 20’, 16+
Azaa i Shagai mieszkają w Ułan Bator ze swoją sześcioletnią córką. Stojąc u progu rozwodu, szukają szczęścia w pustych wieżowcach.
Film nagrodzony na MFF w Locarno. Polska premiera.
Agapito, reż. Arvin Belarmino, Kyla Romero (Filipiny) 2025, 15’, 13+
W ostatni dzień miesiąca gracze tłumnie przybywają do pamiętającej lepsze czasy kręgielni. Mira, kierowniczka, postanawia zamknąć lokal wcześniej, czeka bowiem na przybycie wyjątkowego gościa.
Film nagrodzony m.in. na MFFK w Palm Springs i MFF w Toronto.
FOKUS: WSPÓLNOTA – Zderzenia
Konkurs Fokus: Wspólnota skupia się na filmach, które nas łączą. Poruszają aktualne tematy społeczne z różnych stron świata opowiadając o nich przez pryzmat jednostek, często zwyczajnych ludzi próbujących odnaleźć się w skomplikowanej rzeczywistości. Znajdziecie tu kameralne dramaty, osobiste dokumenty i ciepłe komedie. Pokazy konkursowe podzielone są tematy, które pozwolą przyjrzeć się temu, co aktualnie najczęściej zajmuje twórców i twórczynie krótkometrażowych filmów.
Zimowa iluzja, reż. Guoju Wang (Wielka Brytania) 2025, 27’, 13+
Jest 2025 rok i nadchodzi przesilenie zimowe. W obliczu wojny handlowej kobieta rozważa zamknięcie swojego sklepu w Yiwu, największym chińskim centrum hurtowym i powrót do dawnej pracy w państwowej operze.
Film prezentowany m.in. na MFF w Pekinie. Polska premiera.
Mona, reż. Laura Gutiérrez Ardila (Kolumbia) 2025, 18’, 16+
La Hondura to zapomniana wioska, gdzie w powietrzu aż iskrzy od napięcia. Porządek narzuca tu La Mona, członkini grupy paramilitarnej. Nie może jednak zapanować nad swoim ciałem i wyczerpująca miesiączka obala ją do łóżka.
Film nagrodzony m.in. na MFFK Bogoshorts. Polska premiera.
Mężowie lasu, reż. Guillaume Scaillet (Francja) 2026, 20’, 15+
Hadrien, krzepki czterdziestolatek, jest instruktorem na leśnych obozach dla mężczyzn przeżywających trudności i chcących uporać się ze swoją męskością. Pewnego dnia wśród nowych uczestników rozpoznaje Arnauda.
Polska premiera.
Pasta Negra, reż.Jorge Thielen Armand (Kanada, Kolumbia, Włochy, Wenezuela) 2025, 15’, 15+
Trzy Wenezuelki przekraczają granicę z Kolumbią, żeby kupić paczkę makaronu.
Film prezentowany m.in. na FF w Sundance i FF HollyShorts. Polska premiera.
Macocha, reż. Adam Porębowicz (Polska) 2025, 30’, 15+
Czterdziestoletnia Zuza zaczyna nowy związek z kilka lat starszym Kubą. Wraz z nim w jej życiu pojawia się sześcioletni Franek – syn Kuby z poprzedniego związku. Nieoczekiwanie tworzy się między nimi wyjątkowa więź. Problem pojawia się, gdy związek Zuzy z Kubą zaczyna się rozpadać.
Film nagrodzony m.in. na festiwalu „Hommage à Kieślowski”.
Zimowa iluzja, reż. Guoju Wang (Wielka Brytania) 2025, 27’, 13+
Jest 2025 rok i nadchodzi przesilenie zimowe. W obliczu wojny handlowej kobieta rozważa zamknięcie swojego sklepu w Yiwu, największym chińskim centrum hurtowym i powrót do dawnej pracy w państwowej operze.
Film prezentowany m.in. na MFF w Pekinie. Polska premiera.
Mona, reż. Laura Gutiérrez Ardila (Kolumbia) 2025, 18’, 16+
La Hondura to zapomniana wioska, gdzie w powietrzu aż iskrzy od napięcia. Porządek narzuca tu La Mona, członkini grupy paramilitarnej. Nie może jednak zapanować nad swoim ciałem i wyczerpująca miesiączka obala ją do łóżka.
Film nagrodzony m.in. na MFFK Bogoshorts. Polska premiera.
Mężowie lasu, reż. Guillaume Scaillet (Francja) 2026, 20’, 15+
Hadrien, krzepki czterdziestolatek, jest instruktorem na leśnych obozach dla mężczyzn przeżywających trudności i chcących uporać się ze swoją męskością. Pewnego dnia wśród nowych uczestników rozpoznaje Arnauda.
Polska premiera.
Pasta Negra, reż.Jorge Thielen Armand (Kanada, Kolumbia, Włochy, Wenezuela) 2025, 15’, 15+
Trzy Wenezuelki przekraczają granicę z Kolumbią, żeby kupić paczkę makaronu.
Film prezentowany m.in. na FF w Sundance i FF HollyShorts. Polska premiera.
Macocha, reż. Adam Porębowicz (Polska) 2025, 30’, 15+
Czterdziestoletnia Zuza zaczyna nowy związek z kilka lat starszym Kubą. Wraz z nim w jej życiu pojawia się sześcioletni Franek – syn Kuby z poprzedniego związku. Nieoczekiwanie tworzy się między nimi wyjątkowa więź. Problem pojawia się, gdy związek Zuzy z Kubą zaczyna się rozpadać.
Film nagrodzony m.in. na festiwalu „Hommage à Kieślowski”.
Głosy Odysei
Głosy Odysei — spektakl, który zanurzy widza w opowieści Homera „Odyseja” we współczesnym odczytaniu zespołu i reżysera Andreja Novika. Wydarzenia sprzed tysięcy lat odbijają się tu w teraźniejszości i przyszłości, w świecie pełnym niepokoju, migracji i poszukiwania własnego miejsca. To autorskie widowisko teatru fizycznego inspirowane doświadczeniami uchodźców i migrantów.
Twórcy zadają pytanie: czym jest „powrót do domu”, gdy dom przestał istnieć? I czym jest dom.
Wybór. Оdpowiedzialność za konsekwencje wyboru. Bałwochwalstwo, totalitaryzm.
Epoki mijają, natura ludzka się nie zmienia. Obsadę tworzą absolwenci studia teatralnego BY TEATR — profesjonaliści z Białorusi i Ukrainy, których osobiste doświadczenia nadają spektaklowi wyjątkową autentyczność. Poprzez ruch, plastykę ciała, autorską muzykę i nowoczesną reżyserię światła spektakl opowiada o wojnie, wygnaniu, pamięci i ludzkiej potrzebie przynależności.
Twórcy rezygnują z tradycyjnego tekstu na rzecz „wizualnej poezji” — uniwersalnego języka ciała, zrozumiałego niezależnie od języka i pochodzenia widza. Antyczne symbole nabierają współczesnego znaczenia: Polifem staje się metaforą kontroli i opresji, a Syreny oraz Lotofagowie symbolem propagandy i dezinformacji.
Czy przeżyliście kiedyś coś podobnego? Czy odnajdziecie siebie w historiach bohaterów? A może po prostu pozwolicie sobie zanurzyć się w pięknie ruchu, obrazu i sztuki — to zależy tylko od was.
BY:
«Галасы Адысеі» — спектакль, які пагрузіць гледача ў гісторыю Гамера «Адысея» ў сучасным прачытанні трупы і рэжысёра Андрэя Новіка. Падзеі, што адбыліся тысячы гадоў таму, адбіваюцца тут у цяперашнім часе і будучыні, у свеце, поўным трывогі, міграцыі і пошуку ўласнага месца. Гэта аўтарскае відовішча фізічнага тэатра, натхнёнае досведам бежанцаў і мігрантаў.
Стваральнікі задаюць пытанне: што такое «вяртанне дадому», калі дом перастаў існаваць? І што такое дом.
Выбар. Адказнасць за наступствы выбару. Ідалапаклонства, таталітарызм.
Эпохі мінаюць, чалавечая прырода не змяняецца. Акцёрскі склад фарміруюць выпускнікі тэатральнай студыі BY TEATR — прафесіяналы з Беларусі і Украіны, чый асабісты досвед надае спектаклю выключную аўтэнтычнасць. Праз рух, пластыку цела, аўтарскую музыку і сучасную рэжысуру святла спектакль распавядае пра вайну, выгнанне, памяць і чалавечую патрэбу ў прыналежнасці.
Стваральнікі адмаўляюцца ад традыцыйнага тэксту на карысць «візуальнай паэзіі» — універсальнай мовы цела, зразумелай незалежна ад мовы і паходжання гледача. Антычныя сімвалы набываюць сучаснае значэнне: Паліфем становіцца метафарай кантролю і прыгнёту, а Сірэны і Латафагі — сімвалам прапаганды і дэзінфармацыі.
Ці перажывалі вы калі-небудзь нешта падобнае? Ці пазнаеце сябе ў гісторыях герояў? А можа, проста дазволіце сабе пагрузіцца ў прыгажосць руху, вобраза і мастацтва — гэта залежыць толькі ад вас.
Рэжысёр: Андрэй Новік
Рэжысёр святла: Даніла Ганчароў
Мастак праекта: Алена Грыбянчук
Музыка: Мікіта Залатар
Акцёры:
Аліса Рэкс
Ірына Дробыш-Лазарава
Таццяна Мельнік
Вольга Вараб’ёва
Канстанцін Новік
Лізавета Кочман
Кацярына Красаковіч
Сяргей Здановіч
Кірыл Асіпік
Наталля Ганціеўская
Паліна Іжохіна
Ганна Сарокіна
Лізавета Якаўлева
Настасся Якаўлева
Юлія Кірэйчык
Twórcy zadają pytanie: czym jest „powrót do domu”, gdy dom przestał istnieć? I czym jest dom.
Wybór. Оdpowiedzialność za konsekwencje wyboru. Bałwochwalstwo, totalitaryzm.
Epoki mijają, natura ludzka się nie zmienia. Obsadę tworzą absolwenci studia teatralnego BY TEATR — profesjonaliści z Białorusi i Ukrainy, których osobiste doświadczenia nadają spektaklowi wyjątkową autentyczność. Poprzez ruch, plastykę ciała, autorską muzykę i nowoczesną reżyserię światła spektakl opowiada o wojnie, wygnaniu, pamięci i ludzkiej potrzebie przynależności.
Twórcy rezygnują z tradycyjnego tekstu na rzecz „wizualnej poezji” — uniwersalnego języka ciała, zrozumiałego niezależnie od języka i pochodzenia widza. Antyczne symbole nabierają współczesnego znaczenia: Polifem staje się metaforą kontroli i opresji, a Syreny oraz Lotofagowie symbolem propagandy i dezinformacji.
Czy przeżyliście kiedyś coś podobnego? Czy odnajdziecie siebie w historiach bohaterów? A może po prostu pozwolicie sobie zanurzyć się w pięknie ruchu, obrazu i sztuki — to zależy tylko od was.
BY:
«Галасы Адысеі» — спектакль, які пагрузіць гледача ў гісторыю Гамера «Адысея» ў сучасным прачытанні трупы і рэжысёра Андрэя Новіка. Падзеі, што адбыліся тысячы гадоў таму, адбіваюцца тут у цяперашнім часе і будучыні, у свеце, поўным трывогі, міграцыі і пошуку ўласнага месца. Гэта аўтарскае відовішча фізічнага тэатра, натхнёнае досведам бежанцаў і мігрантаў.
Стваральнікі задаюць пытанне: што такое «вяртанне дадому», калі дом перастаў існаваць? І што такое дом.
Выбар. Адказнасць за наступствы выбару. Ідалапаклонства, таталітарызм.
Эпохі мінаюць, чалавечая прырода не змяняецца. Акцёрскі склад фарміруюць выпускнікі тэатральнай студыі BY TEATR — прафесіяналы з Беларусі і Украіны, чый асабісты досвед надае спектаклю выключную аўтэнтычнасць. Праз рух, пластыку цела, аўтарскую музыку і сучасную рэжысуру святла спектакль распавядае пра вайну, выгнанне, памяць і чалавечую патрэбу ў прыналежнасці.
Стваральнікі адмаўляюцца ад традыцыйнага тэксту на карысць «візуальнай паэзіі» — універсальнай мовы цела, зразумелай незалежна ад мовы і паходжання гледача. Антычныя сімвалы набываюць сучаснае значэнне: Паліфем становіцца метафарай кантролю і прыгнёту, а Сірэны і Латафагі — сімвалам прапаганды і дэзінфармацыі.
Ці перажывалі вы калі-небудзь нешта падобнае? Ці пазнаеце сябе ў гісторыях герояў? А можа, проста дазволіце сабе пагрузіцца ў прыгажосць руху, вобраза і мастацтва — гэта залежыць толькі ад вас.
Рэжысёр: Андрэй Новік
Рэжысёр святла: Даніла Ганчароў
Мастак праекта: Алена Грыбянчук
Музыка: Мікіта Залатар
Акцёры:
Аліса Рэкс
Ірына Дробыш-Лазарава
Таццяна Мельнік
Вольга Вараб’ёва
Канстанцін Новік
Лізавета Кочман
Кацярына Красаковіч
Сяргей Здановіч
Кірыл Асіпік
Наталля Ганціеўская
Паліна Іжохіна
Ганна Сарокіна
Лізавета Якаўлева
Настасся Якаўлева
Юлія Кірэйчык
Karnet Lubelski Festiwal Filmowy 2026
Karnet na wszystkie biletowane pokazy w ramach Lubelskiego Festiwalu Filmowego.
Osoby opłacające karnet przez internet prosimy o zgłoszenie się do kasy (w godzinach otwarcia kasy) Centrum Kultury w celu odbioru karnetu.
Ilość karnetów ograniczona.
UWAGA!
karnet nie zawiera pokazów:
Festiwalu Korelacje
26.11 Zemsta
28.11 filmy dokumentalne W. Ślesickiego
LFF Family:
21.11 Tajemnica śpiewających ptaków
28.11 Viva Carmen
Karnet obowiązuje na wszystkie pokazy Fokus (poza Fokus: Dzieci, który jest darmowy) i potańcówkę.
Repertuar pokazów biletowanych w cenie karnetu dostępny wkrótce.
Osoby opłacające karnet przez internet prosimy o zgłoszenie się do kasy (w godzinach otwarcia kasy) Centrum Kultury w celu odbioru karnetu.
Ilość karnetów ograniczona.
UWAGA!
karnet nie zawiera pokazów:
Festiwalu Korelacje
26.11 Zemsta
28.11 filmy dokumentalne W. Ślesickiego
LFF Family:
21.11 Tajemnica śpiewających ptaków
28.11 Viva Carmen
Karnet obowiązuje na wszystkie pokazy Fokus (poza Fokus: Dzieci, który jest darmowy) i potańcówkę.
Repertuar pokazów biletowanych w cenie karnetu dostępny wkrótce.
Kaszpirowski
Po filmie zapraszamy na spotkanie z reżyserem Łukaszem Konopą oraz prof. dr hab. Włodzimierzem Piątkowskim.
Przez jednych nazywany świętym, przez innych – szarlatanem, psychiatra dr Anatolij Kaszpirowski zasłynął ze swoich uzdrawiających, masowych seansów telewizyjnych dla 290-milionowej widowni w bloku komunistycznym, co uczyniło go największym influencerem końca lat 80. W czym tkwi jego sekret?
U szczytu swojej popularności dr Anatolij Kaszpirowski stał się jedną z najbardziej rozpoznawalnych twarzy telewizji w całym bloku sowieckim. Jego telewizyjne seanse uzdrawiania biły rekordy oglądalności, przyciągając setki milionów widzów. Uwielbiany przez jednych i zaciekle krytykowany przez innych, Kaszpirowski stał się niezwykłym symbolem świata przechodzącego radykalną transformację polityczną. Jego historia to także opowieść o wierze i o emocjach, które potrafią połączyć miliony ludzi wokół jednego głosu. Na tle rozpadającego się imperium film pokazuje jak nadzieja, strach i potrzeba pewności mogą wynieść medialną postać do roli potężnego autorytetu — i dlaczego ten mechanizm wciąż wydaje się nam tak znajomy.
Łukasz Konopa to reżyser filmów dokumentalnych prezentowanych na wielu prestiżowych festiwalach międzynarodowych, w tym na Hot Docs, Camerimage, Visions du Réel oraz SXSW. Uznanie w środowisku akademickim i branżowym przyniósł mu dokument „After”, który zdobył nagrodę CILECT dla najlepszego filmu dokumentalnego, przyznawaną przez stowarzyszenie zrzeszające najważniejsze szkoły filmowe i telewizyjne z całego świata. Jego pełnometrażowy debiut, ”Theatre of Violence”, miał premierę na festiwalu CPH:DOX w 2023 roku i spotkał się z wyjątkowo ciepłym przyjęciem, zdobywając liczne wyróżnienia, wśród których znalazły się nagroda VIKTOR dla najlepszego dokumentu na DOK.fest w Monachium, Grand Prix festiwalu Movies That Matter, Young Voice Award na Inconvenient Films, druga nagroda dla najlepszego dokumentu na festiwalu Encounters oraz nagroda za najlepsze zdjęcia na Millennium Docs Against Gravity. Łukasz Konopa posiada wszechstronne wykształcenie – jest absolwentem socjologii na Uniwersytecie Warszawskim oraz prestiżowych studiów magisterskich z reżyserii filmu dokumentalnego w brytyjskiej National Film and Television School (NFTS)
Prof. dr hab. Włodzimierz Piątkowski jest absolwentem studiów socjologicznych na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie specjalizował się w socjologii medycyny pod kierunkiem Profesor Magdaleny Sokołowskiej uważanej za współtwórczynię tej subdyscypliny w Polsce i i Europie. Swoje wykształcenie uzupełniał m.in. na Uniwersytecie Nowojorskim w Buffalo, Uniwersytecie Lock-Haven, wykład socjologię na Uniwersytecie w Minnesocie. W latach 1990-1993 został wybrany na przedstawiciela Polski w Europejskim Tow. Socjologii Medycyny. Od roku 1994 był zatrudniony na Uniwersytecie Medycznym w Lublinie gdzie zorganizował i kierował Samodzielną Pracownią Socjologii Medycyny / później Zakład Socjologii Medycyny /, obecnie jest kierownikiem Katedry Spolecznych Problemów Zdrowotności Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Prof Piątkowskiej jest autorem lub współautorem 300 prac naukowych publikowanych w języku polskim i angielskim, jego 2 ostatnie książki poświęcone niekonwencjonalnym metodom leczenia / w tym teleterapii A.M. Kaszpirowskiego / ukazały się w Wyd. Peter Lang Verlag w Berlinie.
Przez jednych nazywany świętym, przez innych – szarlatanem, psychiatra dr Anatolij Kaszpirowski zasłynął ze swoich uzdrawiających, masowych seansów telewizyjnych dla 290-milionowej widowni w bloku komunistycznym, co uczyniło go największym influencerem końca lat 80. W czym tkwi jego sekret?
U szczytu swojej popularności dr Anatolij Kaszpirowski stał się jedną z najbardziej rozpoznawalnych twarzy telewizji w całym bloku sowieckim. Jego telewizyjne seanse uzdrawiania biły rekordy oglądalności, przyciągając setki milionów widzów. Uwielbiany przez jednych i zaciekle krytykowany przez innych, Kaszpirowski stał się niezwykłym symbolem świata przechodzącego radykalną transformację polityczną. Jego historia to także opowieść o wierze i o emocjach, które potrafią połączyć miliony ludzi wokół jednego głosu. Na tle rozpadającego się imperium film pokazuje jak nadzieja, strach i potrzeba pewności mogą wynieść medialną postać do roli potężnego autorytetu — i dlaczego ten mechanizm wciąż wydaje się nam tak znajomy.
Łukasz Konopa to reżyser filmów dokumentalnych prezentowanych na wielu prestiżowych festiwalach międzynarodowych, w tym na Hot Docs, Camerimage, Visions du Réel oraz SXSW. Uznanie w środowisku akademickim i branżowym przyniósł mu dokument „After”, który zdobył nagrodę CILECT dla najlepszego filmu dokumentalnego, przyznawaną przez stowarzyszenie zrzeszające najważniejsze szkoły filmowe i telewizyjne z całego świata. Jego pełnometrażowy debiut, ”Theatre of Violence”, miał premierę na festiwalu CPH:DOX w 2023 roku i spotkał się z wyjątkowo ciepłym przyjęciem, zdobywając liczne wyróżnienia, wśród których znalazły się nagroda VIKTOR dla najlepszego dokumentu na DOK.fest w Monachium, Grand Prix festiwalu Movies That Matter, Young Voice Award na Inconvenient Films, druga nagroda dla najlepszego dokumentu na festiwalu Encounters oraz nagroda za najlepsze zdjęcia na Millennium Docs Against Gravity. Łukasz Konopa posiada wszechstronne wykształcenie – jest absolwentem socjologii na Uniwersytecie Warszawskim oraz prestiżowych studiów magisterskich z reżyserii filmu dokumentalnego w brytyjskiej National Film and Television School (NFTS)
Prof. dr hab. Włodzimierz Piątkowski jest absolwentem studiów socjologicznych na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie specjalizował się w socjologii medycyny pod kierunkiem Profesor Magdaleny Sokołowskiej uważanej za współtwórczynię tej subdyscypliny w Polsce i i Europie. Swoje wykształcenie uzupełniał m.in. na Uniwersytecie Nowojorskim w Buffalo, Uniwersytecie Lock-Haven, wykład socjologię na Uniwersytecie w Minnesocie. W latach 1990-1993 został wybrany na przedstawiciela Polski w Europejskim Tow. Socjologii Medycyny. Od roku 1994 był zatrudniony na Uniwersytecie Medycznym w Lublinie gdzie zorganizował i kierował Samodzielną Pracownią Socjologii Medycyny / później Zakład Socjologii Medycyny /, obecnie jest kierownikiem Katedry Spolecznych Problemów Zdrowotności Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Prof Piątkowskiej jest autorem lub współautorem 300 prac naukowych publikowanych w języku polskim i angielskim, jego 2 ostatnie książki poświęcone niekonwencjonalnym metodom leczenia / w tym teleterapii A.M. Kaszpirowskiego / ukazały się w Wyd. Peter Lang Verlag w Berlinie.
Kąpiel w dźwiękach - koncert gongów i mis Rimy Sadurskiej
Zapraszamy na niezwykły koncert gongów i mis śpiewających, który poprowadzi Rima Sadurska.
Kąpiel w dźwiękach jest unikalnym doświadczeniem, podczas którego artystka wykorzystuje harmoniczne wibracje gongów i mis śpiewających do wywołania głębokiego stanu relaksu i medytacji.
Prowadząca: Rima Sadurska – mistrzyni naturopatii, artystka.
Od 2017 roku zajmuje się dźwiękiem i sztuką performatywną, prowadzi kąpiele w dźwiękach oraz śpiewa pieśni tradycyjne. Od 2011 roku praktykuje bioenergoterapię i medytację. Ukończyła studia na kierunku Terapie naturalne oraz liczne szkolenia z zakresu dźwiękoterapii, medytacji, uzdrawiania i pracy z głosem. Jest absolwentką Akademii Praktyk Teatralnych w Gardzienicach oraz studiów podyplomowych Instytutu Sztuki PAN. Prowadzi indywidualną praktykę, wspierając procesy osobistej transformacji oraz oprawę artystyczną uroczystości rodzinnych.
Bilety przedsprzedaż 40 zł ulgowy/50 zł normalny
Bilety w dniu wydarzenia 50 zł ulgowy/60 zł normalny
UWAGA: Prosimy o przyniesienia dla siebie maty, koca i poduszki. Kąpiel w dźwiękach jest wydarzeniem przeznaczonym do odbioru na leżąco, w relaksie z zamkniętymi oczami.
Kąpiel w dźwiękach jest unikalnym doświadczeniem, podczas którego artystka wykorzystuje harmoniczne wibracje gongów i mis śpiewających do wywołania głębokiego stanu relaksu i medytacji.
Prowadząca: Rima Sadurska – mistrzyni naturopatii, artystka.
Od 2017 roku zajmuje się dźwiękiem i sztuką performatywną, prowadzi kąpiele w dźwiękach oraz śpiewa pieśni tradycyjne. Od 2011 roku praktykuje bioenergoterapię i medytację. Ukończyła studia na kierunku Terapie naturalne oraz liczne szkolenia z zakresu dźwiękoterapii, medytacji, uzdrawiania i pracy z głosem. Jest absolwentką Akademii Praktyk Teatralnych w Gardzienicach oraz studiów podyplomowych Instytutu Sztuki PAN. Prowadzi indywidualną praktykę, wspierając procesy osobistej transformacji oraz oprawę artystyczną uroczystości rodzinnych.
Bilety przedsprzedaż 40 zł ulgowy/50 zł normalny
Bilety w dniu wydarzenia 50 zł ulgowy/60 zł normalny
UWAGA: Prosimy o przyniesienia dla siebie maty, koca i poduszki. Kąpiel w dźwiękach jest wydarzeniem przeznaczonym do odbioru na leżąco, w relaksie z zamkniętymi oczami.
Kino 5 zmysłów: Pieśni lasu
Zachwycający film Vincenta Muniera, autora „Ducha śniegów”, o życiu dzikich lasów Francji. Reżyser z ojcem Michelem i synem Simonem obserwuje zwierzęta i „słucha” lasu. To także opowieść o rodzinie, bliskości natury i wspólnym odkrywaniu świata.
Księżniczka Mononoke
Zapierająca dech w piersiach „Księżniczka Mononoke" przenosi widzów do świata leśnych stworzeń, demonów i magii. Ta proekologiczna animacja Hayao Miyazakiego zadaje pytania o relację człowieka z przyrodą, wpisaną w naturę przemoc czy o granice podziałów na dobro i zło. Dawno temu, gdy przyroda była jeszcze nieujarzmiona, a ziemię zamieszkiwały bóstwa pod postacią zwierząt, młody wojownik Ashitaka zostaje dotknięty śmiertelną klątwą przez demonicznego dzika. W nadziei na odnalezienie lekarstwa, mężczyzna wyrusza w daleką podróż do tajemniczej, leśnej krainy. Wkrótce zostaje wciągnięty w sam środek konfliktu między stojącą na czele Żelaznego Miasta, ambitną panią Eboshi, a waleczną księżniczką Mononoke, dziewczyną wychowaną przez wilki, która nie cofnie się przed niczym, aby powstrzymać ludzi przez zniszczeniem lasu. Co wygra – ludzka chciwość, postęp czy natura?
La Gradiva
Klasa licealistów udaje się w podróż do Pompei, by odkryć ruiny i skamieniałości nienaruszone przez czas po wybuchu Wezuwiusza. Wycieczka staje się rzadkim momentem, w którym siła młodości zderza się ze światem zamrożonym w czasie. Ich pragnienia zaczynają ujawniać się z nieoczekiwaną intensywnością, prowadząc ich ku nieodwracalnemu pęknięciu.
Nostalgiczna i pełna szczerości opowieść o dojrzewaniu, młodzieńczych romansach i pamięci pod gorącym słońcem Napolu. La Gradiva to film, w którym emocjonalność Tamtych dni, tamtych nocy miesza się ze Stowarzyszeniem umarłych poetów i zagadką Przekleństw niewinności. Film wygrał w Cannes, zdobył także nagrodę publiczności podczas Nowych Horyzontów, widzowie i krytycy nie mają wątpliwości – ten seans pozostanie w Was na długo.
Nostalgiczna i pełna szczerości opowieść o dojrzewaniu, młodzieńczych romansach i pamięci pod gorącym słońcem Napolu. La Gradiva to film, w którym emocjonalność Tamtych dni, tamtych nocy miesza się ze Stowarzyszeniem umarłych poetów i zagadką Przekleństw niewinności. Film wygrał w Cannes, zdobył także nagrodę publiczności podczas Nowych Horyzontów, widzowie i krytycy nie mają wątpliwości – ten seans pozostanie w Was na długo.
Legenda o Paulu i Pauli
Goethe-Institut wraz z kinem Centrum Kultury w Lublinie zaprasza na przegląd filmowy pod hasłem “Miłość w kinie niemieckim”.
W Berlinie spotykają się Paul, którego żona go zdradza, i Paula, bez męża, ale za to z dwójką dzieci. Nie zadają sobie wielu pytań. Pytania pojawiają się dopiero wtedy, gdy uświadamiają sobie, że zauroczenie przerodziło się w miłość.
W Berlinie spotykają się Paul, którego żona go zdradza, i Paula, bez męża, ale za to z dwójką dzieci. Nie zadają sobie wielu pytań. Pytania pojawiają się dopiero wtedy, gdy uświadamiają sobie, że zauroczenie przerodziło się w miłość.
Lublin. Opowieść miasta
Historia Lublina opowiedziana przez Tomasza Pietrasiewicza w XVII osobnych, poetyckich tekstach-scenach z udziałem tworzonej na żywo muzyki elektronicznej. Opowieść ta zbudowana jest wokół jednego z najbardziej pierwotnych i fundamentalnych archetypów – motywu walki sił jasności z siłami ciemności. Ten manichejski wymiar historii miasta chyba najgłębiej oddaje jego charakter, jako miejsca wielokrotnego starcia na przestrzeni wieków tych dwóch potężnych, antagonistycznych sił. Opowieść o Lublinie jest nieustannie tworzona w przez Ośrodek „Brama Grodzka – Teatr NN” w miejscach, w których prowadzi on swoją działalność: w Teatrze Imaginarium - o mieście do II wojny światowej; w Bramie Grodzkiej – o zagładzie lubelskich Żydów w czasie tej wojny, a w Domu Słów – o czasach powojennych, o sile wolnego słowa, Lubelskim Lipcu ’80, narodzinach i zwycięstwie „Solidarności”. Spektakl próbuje dotknąć mistycznych źródeł tej opowieści.
BY
гісторыя Любліна, якую Томаш Петрасеўіч распавядае ў сямнаццаці асобных паэтычных замалёўках-сцэнах пад акампанемент электроннай музыкі, што нараджаецца проста на вачах у гледачоў.
У аснове гэтай гісторыі — адзін з найстаражытнейшых і найглыбейшых архетыпаў чалавечай культуры: барацьба святла і цемры. Менавіта гэтае супрацьстаянне, бадай, найдакладней перадае характар Любліна — горада, які на працягу стагоддзяў не раз станавіўся месцам сутыкнення дзвюх магутных, непрымірымых сіл.
Осяродак «Брама Гродзка — Тэатр NN» няспынна адкрывае новыя старонкі гісторыі Любліна ў розных прасторах, дзе разгортваецца яго дзейнасць. У Тэатры Імагіна́рыум ажывае гісторыя горада да Другой сусветнай вайны; у Браме Гродзкай захоўваецца памяць пра знішчэнне люблінскіх яўрэяў падчас Халакосту; у Доме Словаў распавядаюць пра пасляваенны час, моц вольнага слова, Люблінскі ліпень 1980 года, нараджэнне і перамогу руху «Салідарнасць».
Спектакль вядзе гледача да таямнічых, амаль містычных вытокаў гэтай гісторыі, спрабуючы спасцігнуць глыбінныя сілы, што стаяць за лёсам горада.
Музыка: Павел Пасіні і Даніэль Сламіньскі
Тэкст: Томаш Петрасевіч і Лукаш Стыпула
Выканаўца: Томаш Петрасевіч
Сцэнаграфія: Аляксандра Канарская
BY
гісторыя Любліна, якую Томаш Петрасеўіч распавядае ў сямнаццаці асобных паэтычных замалёўках-сцэнах пад акампанемент электроннай музыкі, што нараджаецца проста на вачах у гледачоў.
У аснове гэтай гісторыі — адзін з найстаражытнейшых і найглыбейшых архетыпаў чалавечай культуры: барацьба святла і цемры. Менавіта гэтае супрацьстаянне, бадай, найдакладней перадае характар Любліна — горада, які на працягу стагоддзяў не раз станавіўся месцам сутыкнення дзвюх магутных, непрымірымых сіл.
Осяродак «Брама Гродзка — Тэатр NN» няспынна адкрывае новыя старонкі гісторыі Любліна ў розных прасторах, дзе разгортваецца яго дзейнасць. У Тэатры Імагіна́рыум ажывае гісторыя горада да Другой сусветнай вайны; у Браме Гродзкай захоўваецца памяць пра знішчэнне люблінскіх яўрэяў падчас Халакосту; у Доме Словаў распавядаюць пра пасляваенны час, моц вольнага слова, Люблінскі ліпень 1980 года, нараджэнне і перамогу руху «Салідарнасць».
Спектакль вядзе гледача да таямнічых, амаль містычных вытокаў гэтай гісторыі, спрабуючы спасцігнуць глыбінныя сілы, што стаяць за лёсам горада.
Музыка: Павел Пасіні і Даніэль Сламіньскі
Тэкст: Томаш Петрасевіч і Лукаш Стыпула
Выканаўца: Томаш Петрасевіч
Сцэнаграфія: Аляксандра Канарская
Maski Prawdy
Spektakl „ Maski Prawdy” jest rezultatem pięciu miesięcy pracy twórczej, poszukiwań i eksperymentów jednej z grup edukacyjnych teatru Nowe Formy, pod opieką aktorów i pedagogów Maksym Shyshko oraz Maria Petrovich.
Podstawa dramaturgiczna projektu została w całości napisana przez samych studentów.
Tekst stanowi filozoficzne i osobiste refleksje każdego z nas na różne tematy: wolność, prawda, strach, miłość, adaptacja w społeczeństwie oraz relacje między rodzicami a dziećmi.
Próbowaliśmy przyjrzeć się tym pojęciom, odnaleźć to, co w nas rezonuje i czym chcemy podzielić się z widzem.
W sensie artystycznym proces twórczych i aktorskich poszukiwań doprowadził nas do formy spektaklu łączącego różne gatunki i style scenicznej obecności (realizm, formalizm, groteska, prowokacja), z nielinearną linią fabularną oraz mozaikową strukturą narracji.
BY
Спектакль "Маскі Праўды" — вынік пяці месяцаў творчай працы, пошукаў і эксперыментаў адной з навучальных груп тэатра Nowe Formy пад кіраўніцтвам актораў і педагогаў Максіма Шышко і Марыі Пятровіч.
Драматургічная аснова праекта цалкам створана самімі навучэнцамі.
Тэкст складаецца з філасофскіх і асабістых разважанняў кожнага з нас на розныя тэмы: свабода, праўда, страх, каханне, адаптацыя ў грамадстве, адносіны паміж бацькамі і дзецьмі. Мы спрабавалі прыгледзецца да гэтых паняццяў, зразумець, што знаходзіць водгук у нас саміх і чым мы хочам падзяліцца з гледачом.
З мастацкага пункту гледжання працэс творчых і акторскіх пошукаў прывёў нас да формы спектакля, які спалучае розныя жанры і спосабы сцэнічнай прысутнасці (рэалізм, фармалізм, гратэск, правакацыя), мае нелінейнае развіццё дзеяння і мазаічную структуру наратыву.
РЭЖЫСЁР: Максім Шышко
ВЫКАНАЎЦЫ: Агнешка Тарнаковіч, Ірэна Прэнцікоўска-Хэлміняк, Марыюш Бедроўскі, Рафал Косьмідэр, Марыя Сабеска, Аліна Кур, Катажына Савіньска, Яўгенія Васюковіч, Юлія Чарняўска-Стасяроўска, Малгажата Калачэк, Себасцьян Квятэк
МОВА: PL
СУБТЫТРЫ: няма
Podstawa dramaturgiczna projektu została w całości napisana przez samych studentów.
Tekst stanowi filozoficzne i osobiste refleksje każdego z nas na różne tematy: wolność, prawda, strach, miłość, adaptacja w społeczeństwie oraz relacje między rodzicami a dziećmi.
Próbowaliśmy przyjrzeć się tym pojęciom, odnaleźć to, co w nas rezonuje i czym chcemy podzielić się z widzem.
W sensie artystycznym proces twórczych i aktorskich poszukiwań doprowadził nas do formy spektaklu łączącego różne gatunki i style scenicznej obecności (realizm, formalizm, groteska, prowokacja), z nielinearną linią fabularną oraz mozaikową strukturą narracji.
BY
Спектакль "Маскі Праўды" — вынік пяці месяцаў творчай працы, пошукаў і эксперыментаў адной з навучальных груп тэатра Nowe Formy пад кіраўніцтвам актораў і педагогаў Максіма Шышко і Марыі Пятровіч.
Драматургічная аснова праекта цалкам створана самімі навучэнцамі.
Тэкст складаецца з філасофскіх і асабістых разважанняў кожнага з нас на розныя тэмы: свабода, праўда, страх, каханне, адаптацыя ў грамадстве, адносіны паміж бацькамі і дзецьмі. Мы спрабавалі прыгледзецца да гэтых паняццяў, зразумець, што знаходзіць водгук у нас саміх і чым мы хочам падзяліцца з гледачом.
З мастацкага пункту гледжання працэс творчых і акторскіх пошукаў прывёў нас да формы спектакля, які спалучае розныя жанры і спосабы сцэнічнай прысутнасці (рэалізм, фармалізм, гратэск, правакацыя), мае нелінейнае развіццё дзеяння і мазаічную структуру наратыву.
РЭЖЫСЁР: Максім Шышко
ВЫКАНАЎЦЫ: Агнешка Тарнаковіч, Ірэна Прэнцікоўска-Хэлміняк, Марыюш Бедроўскі, Рафал Косьмідэр, Марыя Сабеска, Аліна Кур, Катажына Савіньска, Яўгенія Васюковіч, Юлія Чарняўска-Стасяроўска, Малгажата Калачэк, Себасцьян Квятэк
МОВА: PL
СУБТЫТРЫ: няма
Miłość na poziomie
Goethe-Institut wraz z kinem Centrum Kultury w Lublinie zaprasza na przegląd filmowy pod hasłem “Miłość w kinie niemieckim”.
Jeżeli szlachcianka wychodzi za mąż poniżej swojego stanu, powiedzmy za fryzjera, traci nie tylko swój tytuł, ale także dobre imię i kontakty w środowisku arystokratycznym. Gdy to samo robi arystokrata, sytuacja wygląda zupełnie inaczej. Fryzjerka staje się żoną człowieka z tytułem i wszystko jest w najlepszym porządku.
Trzeba przyznać, że brzmi to jak problem pierwszego świata. Jednak film dokumentalny Julii von Heinz jest czymś znacznie więcej niż tylko pełnym przymrużenia oka spojrzeniem na niezamężne arystokratki poszukujące swojego księcia. Reżyserka z dużą wrażliwością zagłębia się w życie trzech bohaterek.
To porywająca historia o osobliwych reliktach przeszłości, które wydawały się już dawno przezwyciężone, takich jak zasada „dziedziczenia w linii męskiej", o tęsknocie za miłością, emancypacji spod wpływu rodzinnego domu oraz poszukiwaniu własnej drogi ku nowoczesności.
Jeżeli szlachcianka wychodzi za mąż poniżej swojego stanu, powiedzmy za fryzjera, traci nie tylko swój tytuł, ale także dobre imię i kontakty w środowisku arystokratycznym. Gdy to samo robi arystokrata, sytuacja wygląda zupełnie inaczej. Fryzjerka staje się żoną człowieka z tytułem i wszystko jest w najlepszym porządku.
Trzeba przyznać, że brzmi to jak problem pierwszego świata. Jednak film dokumentalny Julii von Heinz jest czymś znacznie więcej niż tylko pełnym przymrużenia oka spojrzeniem na niezamężne arystokratki poszukujące swojego księcia. Reżyserka z dużą wrażliwością zagłębia się w życie trzech bohaterek.
To porywająca historia o osobliwych reliktach przeszłości, które wydawały się już dawno przezwyciężone, takich jak zasada „dziedziczenia w linii męskiej", o tęsknocie za miłością, emancypacji spod wpływu rodzinnego domu oraz poszukiwaniu własnej drogi ku nowoczesności.
Nakarmić kruki
Nowa wersja odrestaurowana 4K jednego z największych arcydzieł hiszpańskiego kina z okazji 50. rocznicy premiery.
Nakarmić kruki to równie ulotna, co niepokojąca opowieść o 8-letniej Annie (niezapomniana Ana Torrent), która pewnego lata mierzy się z emocjami wobec ukochanej mamy (hipnotyczna Geraldine Chaplin). Ubrana w czerwony golf dziewczynka mieszka w wielkim domu z dwoma siostrami, ciocią i babcią – w świecie pełnym niesamowitych przedmiotów i szczelnie odgrodzonym od rzeczywistości.
Splatający dziecięcą wyobraźnię z lokalną historią film jest zarówno przejmującym portretem dzieciństwa, jak i diagnozą narodu od lat pozostającego pod dyktaturą generała Franco. Kończące właśnie 50 lat arcydzieło mistrza Carlosa Saury pełne jest baśniowości – nie tylko ze względu na swój nieprzemijający urok, ale też tajemniczość i mrok. Skąpane w zapowiadającej jesienną aurę zielonej poświacie, Nakarmić kruki budzą skojarzenia z inną opowieścią o pamięci, wspomnieniach i sile dziecięcej wyobraźni – Małą mamą Céline Sciammy.
Wersja odrestaurowana 4K została wykonana w 2026 roku i pokazana po raz pierwszy w sekcji Cannes Classics na tegorocznym festiwalu w Cannes.
Nakarmić kruki to równie ulotna, co niepokojąca opowieść o 8-letniej Annie (niezapomniana Ana Torrent), która pewnego lata mierzy się z emocjami wobec ukochanej mamy (hipnotyczna Geraldine Chaplin). Ubrana w czerwony golf dziewczynka mieszka w wielkim domu z dwoma siostrami, ciocią i babcią – w świecie pełnym niesamowitych przedmiotów i szczelnie odgrodzonym od rzeczywistości.
Splatający dziecięcą wyobraźnię z lokalną historią film jest zarówno przejmującym portretem dzieciństwa, jak i diagnozą narodu od lat pozostającego pod dyktaturą generała Franco. Kończące właśnie 50 lat arcydzieło mistrza Carlosa Saury pełne jest baśniowości – nie tylko ze względu na swój nieprzemijający urok, ale też tajemniczość i mrok. Skąpane w zapowiadającej jesienną aurę zielonej poświacie, Nakarmić kruki budzą skojarzenia z inną opowieścią o pamięci, wspomnieniach i sile dziecięcej wyobraźni – Małą mamą Céline Sciammy.
Wersja odrestaurowana 4K została wykonana w 2026 roku i pokazana po raz pierwszy w sekcji Cannes Classics na tegorocznym festiwalu w Cannes.
O Romeo i Julii… tylko że nazywali się Margarita i Abulfaz
Wstrząsający spektakl o niezwykłej sile miłości, która pozwala ocalić nadzieję nawet w obliczu najtrudniejszych doświadczeń.
Przywołując kolejne chwile swojego życia, Margarita nieustannie powraca do szczęśliwych dni 1990 roku. Jej wspomnienia nadają opowieści głęboko liryczny wymiar, nie odbierając jej zarazem realizmu i emocjonalnej prawdy.
Margarita i Abulfaz są młodzi, zakochani i pełni nadziei. Biorą ślub, a wkrótce mają zostać rodzicami. Marzą o wspólnej przyszłości, która ma sens tylko wtedy, gdy mogą być razem.
Na drodze ich miłości stają jednak przeszkody naznaczone historią, polityką i realiami konkretnego czasu oraz miejsca. W świecie, który wystawia ich uczucie na najcięższą próbę, pozostają wiara, nadzieja i miłość – wartości, które pozwalają przeciwstawić się losowi.
BY
Пра Рамэа і Джульету… толькі звалі іх Маргарыта і Абульфаз / Украіна
Спектакль узрушвае гісторыяй пра незвычайную сілу кахання, якое дапамагае захаваць надзею нават перад абліччам самых цяжкіх выпрабаванняў.
Згадваючы розныя моманты свайго жыцця, Маргарыта зноў і зноў вяртаецца да шчаслівых дзён 1990 года. Успаміны надаюць ейнаму аповеду глыбока лірычнае гучанне, не пазбаўляючы яго пры гэтым рэалістычнасці і эмацыйнай праўды.
Маргарыта і Абульфаз маладыя, закаханыя і поўныя надзей. Яны бяруць шлюб, а неўзабаве чакаюць дзіця. Мараць пра супольную будучыню, якая мае сэнс толькі тады, калі яны змогуць быць разам.
Аднак на шляху іхнага кахання паўстаюць перашкоды, абумоўленыя гісторыяй, палітыкай і рэаліямі канкрэтнага часу і месца. У свеце, які падвяргае іх пачуцці найцяжэйшым выпрабаванням, застаюцца вера, надзея і любоў — каштоўнасці, што дапамагаюць супрацьстаяць лёсу.
АЎТАР: Святлана Алексіевіч
РЭЖЫСУРА: Ірына Мельнык, заслужаная артыстка Украіны
ВЫКАНАЎЦА: Алена Дудзіч, Украіна
МОВА: UKR
СУБТЫТРЫ: PL
Przywołując kolejne chwile swojego życia, Margarita nieustannie powraca do szczęśliwych dni 1990 roku. Jej wspomnienia nadają opowieści głęboko liryczny wymiar, nie odbierając jej zarazem realizmu i emocjonalnej prawdy.
Margarita i Abulfaz są młodzi, zakochani i pełni nadziei. Biorą ślub, a wkrótce mają zostać rodzicami. Marzą o wspólnej przyszłości, która ma sens tylko wtedy, gdy mogą być razem.
Na drodze ich miłości stają jednak przeszkody naznaczone historią, polityką i realiami konkretnego czasu oraz miejsca. W świecie, który wystawia ich uczucie na najcięższą próbę, pozostają wiara, nadzieja i miłość – wartości, które pozwalają przeciwstawić się losowi.
BY
Пра Рамэа і Джульету… толькі звалі іх Маргарыта і Абульфаз / Украіна
Спектакль узрушвае гісторыяй пра незвычайную сілу кахання, якое дапамагае захаваць надзею нават перад абліччам самых цяжкіх выпрабаванняў.
Згадваючы розныя моманты свайго жыцця, Маргарыта зноў і зноў вяртаецца да шчаслівых дзён 1990 года. Успаміны надаюць ейнаму аповеду глыбока лірычнае гучанне, не пазбаўляючы яго пры гэтым рэалістычнасці і эмацыйнай праўды.
Маргарыта і Абульфаз маладыя, закаханыя і поўныя надзей. Яны бяруць шлюб, а неўзабаве чакаюць дзіця. Мараць пра супольную будучыню, якая мае сэнс толькі тады, калі яны змогуць быць разам.
Аднак на шляху іхнага кахання паўстаюць перашкоды, абумоўленыя гісторыяй, палітыкай і рэаліямі канкрэтнага часу і месца. У свеце, які падвяргае іх пачуцці найцяжэйшым выпрабаванням, застаюцца вера, надзея і любоў — каштоўнасці, што дапамагаюць супрацьстаяць лёсу.
АЎТАР: Святлана Алексіевіч
РЭЖЫСУРА: Ірына Мельнык, заслужаная артыстка Украіны
ВЫКАНАЎЦА: Алена Дудзіч, Украіна
МОВА: UKR
СУБТЫТРЫ: PL
Otwarty Męski Krąg
Bezpieczna przestrzeń, krąg - nie jest terapią, ale może być jej wsparciem. To miejsce, w którym każdy mężczyzna ma tyle samo przestrzeni – niezależnie od tego, kim jest, co osiągnął, ile ma lat.
Możesz po prostu być. I mówić. I słuchać.
Co wyniesiesz:
-poczucie, że nie jesteś sam w tym, co przeżywasz,
-większą pewność siebie i spokój,
-nowe spojrzenie na swoje relacje,
-odwagę, by być sobą,
-doświadczenie braterstwa i wzajemnego szacunku
Prowadzenie: Grzegorz Kornet - Absolwent Kursu Radykalnego Wglądu, po szkoleniu z prowadzenia męskich kręgów. Propagator trzeźwego życia. Mężczyzna w codziennej podróży do odkrywania własnego „ja”. Rozwój to moja pasja, a moi synowie – moja radość.
Możesz po prostu być. I mówić. I słuchać.
Co wyniesiesz:
-poczucie, że nie jesteś sam w tym, co przeżywasz,
-większą pewność siebie i spokój,
-nowe spojrzenie na swoje relacje,
-odwagę, by być sobą,
-doświadczenie braterstwa i wzajemnego szacunku
Prowadzenie: Grzegorz Kornet - Absolwent Kursu Radykalnego Wglądu, po szkoleniu z prowadzenia męskich kręgów. Propagator trzeźwego życia. Mężczyzna w codziennej podróży do odkrywania własnego „ja”. Rozwój to moja pasja, a moi synowie – moja radość.
Pan Tadeusz
Monodram Mateusza Nowaka na podstawie „Pana Tadeusza” Adama Mickiewicza
Spektakl udowadnia, że „Pan Tadeusz” Adama Mickiewicza nie jest tylko poetycką gawędą ku pokrzepieniu serc, ale zawiera wiele wątków o współczesnej i gorzkiej wymowie, dalekich od radosnego delektowania się przeszłością. W interpretacji aktorskiej Mateusza Nowaka ożywają kolejne postaci mickiewiczowskiego eposu: Tadeusz, Zosia, Telimena, Jankiel, Wojski, Maciek nad Maćkami i inni. To dynamiczna, energetyczna i emocjonalna opowieść o miłości, namiętnościach, polityce, poświęceniu i walce o swoje wartości. To teatr opowieści, mówionej trzynastozgłoskowcem. To odwrócenie eposu – sen o Panu Tadeuszu. Mateusz Nowak jest znany ze swoich intensywnych i emocjonalnych występów. Wszystkie jego monodramy były dobrze przyjęte przez publiczność i krytyków, a on sam zdobył uznanie jako jeden z czołowych polskich aktorów-monodramistów.
BY
Монаспектакль Матэуша Новака па матывах паэмы Адама Міцкевіча “Пан Тадэвуш”
Спектакль паказвае, што “Пан Тадэвуш” Адама Міцкевіча — гэта не проста паэтычнае выказванне, якое мае падбадзёрыць чытача; у ім закранаюцца шматлікія тэмы, якія гучаць сёння горка і балюча і зусім не зводзяцца да радаснага настальгічнага ўспаміну пра мінулае. Дзякуючы акторскаму майстэрству Матэуша Новака, персанажы эпапеі Міцкевіча — Тадэвуш, Зося, Талімена, Янкель, Войскі, Мацей над Мацеямі і іншыя — ажываюць на сцэне. Гэта дынамічнае, энергічнае і эмацыйнае апавяданне пра каханне, жарсці, палітыку, самаахвярнасць і барацьбу за ўласныя каштоўнасці. Спектакль пабудаваны ў жанры тэатра апавядання трынаццаціскладовым вершам, характэрным для арыгінальнага твора. Гэта свайго роду пераасэнсаванне эпапеі — сон пра Пана Тадэвуша. Матэуш Новак вядомы сваімі энергічнымі і эмацыйна насычанымі пастаноўкамі. Усе ягоныя монаспектаклі атрымалі высокае прызнанне як у гледачоў, так і ў крытыкаў, а сам ён зарэкамендаваў сябе як адзін з вядучых польскіх актораў, якія працуюць у жанры монаспектакля.
РЭЖЫСУРА: Станіслаў Мядзеўскі
ТЭКСТ: Адам Міцкевіч
ВЫКАНАЎЦА: Матэуш Новак
СВЯТЛО: Марцін Кавальчук
ПРЭМ’ЕРА: 26.03.2025
МОВА: PL
Spektakl udowadnia, że „Pan Tadeusz” Adama Mickiewicza nie jest tylko poetycką gawędą ku pokrzepieniu serc, ale zawiera wiele wątków o współczesnej i gorzkiej wymowie, dalekich od radosnego delektowania się przeszłością. W interpretacji aktorskiej Mateusza Nowaka ożywają kolejne postaci mickiewiczowskiego eposu: Tadeusz, Zosia, Telimena, Jankiel, Wojski, Maciek nad Maćkami i inni. To dynamiczna, energetyczna i emocjonalna opowieść o miłości, namiętnościach, polityce, poświęceniu i walce o swoje wartości. To teatr opowieści, mówionej trzynastozgłoskowcem. To odwrócenie eposu – sen o Panu Tadeuszu. Mateusz Nowak jest znany ze swoich intensywnych i emocjonalnych występów. Wszystkie jego monodramy były dobrze przyjęte przez publiczność i krytyków, a on sam zdobył uznanie jako jeden z czołowych polskich aktorów-monodramistów.
BY
Монаспектакль Матэуша Новака па матывах паэмы Адама Міцкевіча “Пан Тадэвуш”
Спектакль паказвае, што “Пан Тадэвуш” Адама Міцкевіча — гэта не проста паэтычнае выказванне, якое мае падбадзёрыць чытача; у ім закранаюцца шматлікія тэмы, якія гучаць сёння горка і балюча і зусім не зводзяцца да радаснага настальгічнага ўспаміну пра мінулае. Дзякуючы акторскаму майстэрству Матэуша Новака, персанажы эпапеі Міцкевіча — Тадэвуш, Зося, Талімена, Янкель, Войскі, Мацей над Мацеямі і іншыя — ажываюць на сцэне. Гэта дынамічнае, энергічнае і эмацыйнае апавяданне пра каханне, жарсці, палітыку, самаахвярнасць і барацьбу за ўласныя каштоўнасці. Спектакль пабудаваны ў жанры тэатра апавядання трынаццаціскладовым вершам, характэрным для арыгінальнага твора. Гэта свайго роду пераасэнсаванне эпапеі — сон пра Пана Тадэвуша. Матэуш Новак вядомы сваімі энергічнымі і эмацыйна насычанымі пастаноўкамі. Усе ягоныя монаспектаклі атрымалі высокае прызнанне як у гледачоў, так і ў крытыкаў, а сам ён зарэкамендаваў сябе як адзін з вядучых польскіх актораў, якія працуюць у жанры монаспектакля.
РЭЖЫСУРА: Станіслаў Мядзеўскі
ТЭКСТ: Адам Міцкевіч
ВЫКАНАЎЦА: Матэуш Новак
СВЯТЛО: Марцін Кавальчук
ПРЭМ’ЕРА: 26.03.2025
МОВА: PL
Pieśni lasu
Piękno i spokój pradawnych lasów Francji w zachwycającym wizualnie filmie autora głośnego „Ducha śniegów" – Vincenta Muniera. Reżyser wraz z ojcem Michelem i synem Simonem wspólnie odkrywają życie w dzikich borach: jelenie, sowy, rysie, głuszce i inne leśne zwierzęta. Kamera nie tylko rejestruje obrazy, ale przede wszystkim „słucha” lasu jak żywego organizmu, w którym ruch i dźwięk jest częścią skomplikowanej sieci życia. To jednak opowieść nie tylko o czerpaniu przyjemności z kontaktu z naturą, ale też o rodzinie i tym, jak możemy tworzyć silne więzi z najbliższymi. Wieczorami bohaterowie dzielą się historiami i legendami, przenosząc nas do innej rzeczywistości. „Pieśni lasu" są dla wszystkich osób, które niezależnie od wieku, chcą zatrzymać się na chwilę i wsłuchać w to, co pierwotne i dające radość. W ścieżce dźwiękowej filmu pojawi się muzyka Warrena Ellisa, Dom La Neny i Rosemary Standley.
Pikkuli i Świąteczny Renifer
Kiedy Boże Narodzenie zostaje odwołane, rezolutny ptaszek Pikkuli wyrusza z przyjaciółmi na zimową przygodę, aby odnaleźć Świątecznego Renifera i przywrócić magię świąt. Podróż przez lodowe krajobrazy będzie długa i trudna, jednak nasi sympatyczni bohaterowie nie dadzą za wygraną!
POMYSŁY NA ZMYSŁY - warsztaty kreatywności sensorycznej DUMA
POMYSŁY NA ZMYSŁY - więcej niż warsztaty
Są takie momenty, kiedy dziecko mówi coś ważnego… ale nie zawsze słowami.
Czasem robi to poprzez ruch, zabawę, dotyk, chaos albo ciszę.
POMYSŁY NA ZMYSŁY - warsztaty kreatywności sensorycznej dla dzieci to przestrzeń, w której uczymy się to zauważać i rozumieć
Zapraszamy Was na cykl spotkań, podczas których:
● wspieramy rozwój emocjonalny dziecka
● wzmacniamy relację dziecko–rodzic
● uczymy się być razem, uważnie i bez pośpiechu
Będziemy się brudzić, przesypywać, zanurzać, poruszać i tworzyć, bo właśnie tak dzieci najlepiej poznają świat i siebie. A przy okazji… my, dorośli, też możemy się czegoś nauczyć.
Każde spotkanie to inna emocja i inna droga do jej zrozumienia:
Duma - wzmacniamy wiarę w siebie
Prowadzenie: Dominika Serafin
Czas trwania: 60’
Kategoria wiekowa: 4-8 lat
Są takie momenty, kiedy dziecko mówi coś ważnego… ale nie zawsze słowami.
Czasem robi to poprzez ruch, zabawę, dotyk, chaos albo ciszę.
POMYSŁY NA ZMYSŁY - warsztaty kreatywności sensorycznej dla dzieci to przestrzeń, w której uczymy się to zauważać i rozumieć
Zapraszamy Was na cykl spotkań, podczas których:
● wspieramy rozwój emocjonalny dziecka
● wzmacniamy relację dziecko–rodzic
● uczymy się być razem, uważnie i bez pośpiechu
Będziemy się brudzić, przesypywać, zanurzać, poruszać i tworzyć, bo właśnie tak dzieci najlepiej poznają świat i siebie. A przy okazji… my, dorośli, też możemy się czegoś nauczyć.
Każde spotkanie to inna emocja i inna droga do jej zrozumienia:
Duma - wzmacniamy wiarę w siebie
Prowadzenie: Dominika Serafin
Czas trwania: 60’
Kategoria wiekowa: 4-8 lat
POMYSŁY NA ZMYSŁY - warsztaty kreatywności sensorycznej TĘSKNOTA
POMYSŁY NA ZMYSŁY - więcej niż warsztaty
Są takie momenty, kiedy dziecko mówi coś ważnego… ale nie zawsze słowami.
Czasem robi to poprzez ruch, zabawę, dotyk, chaos albo ciszę.
POMYSŁY NA ZMYSŁY - warsztaty kreatywności sensorycznej dla dzieci to przestrzeń, w której uczymy się to zauważać i rozumieć
Zapraszamy Was na cykl spotkań, podczas których:
● wspieramy rozwój emocjonalny dziecka
● wzmacniamy relację dziecko–rodzic
● uczymy się być razem, uważnie i bez pośpiechu
Będziemy się brudzić, przesypywać, zanurzać, poruszać i tworzyć, bo właśnie tak dzieci najlepiej poznają świat i siebie. A przy okazji… my, dorośli, też możemy się czegoś nauczyć.
Każde spotkanie to inna emocja i inna droga do jej zrozumienia:
Tęsknota - oswajamy trudne uczucia
Prowadzenie: Dominika Serafin
Czas trwania: 60’
Kategoria wiekowa: 4-8 lat
Są takie momenty, kiedy dziecko mówi coś ważnego… ale nie zawsze słowami.
Czasem robi to poprzez ruch, zabawę, dotyk, chaos albo ciszę.
POMYSŁY NA ZMYSŁY - warsztaty kreatywności sensorycznej dla dzieci to przestrzeń, w której uczymy się to zauważać i rozumieć
Zapraszamy Was na cykl spotkań, podczas których:
● wspieramy rozwój emocjonalny dziecka
● wzmacniamy relację dziecko–rodzic
● uczymy się być razem, uważnie i bez pośpiechu
Będziemy się brudzić, przesypywać, zanurzać, poruszać i tworzyć, bo właśnie tak dzieci najlepiej poznają świat i siebie. A przy okazji… my, dorośli, też możemy się czegoś nauczyć.
Każde spotkanie to inna emocja i inna droga do jej zrozumienia:
Tęsknota - oswajamy trudne uczucia
Prowadzenie: Dominika Serafin
Czas trwania: 60’
Kategoria wiekowa: 4-8 lat
POMYSŁY NA ZMYSŁY - warsztaty kreatywności sensorycznej ŻYCZLIWOŚĆ
POMYSŁY NA ZMYSŁY - więcej niż warsztaty
Są takie momenty, kiedy dziecko mówi coś ważnego… ale nie zawsze słowami.
Czasem robi to poprzez ruch, zabawę, dotyk, chaos albo ciszę.
POMYSŁY NA ZMYSŁY - warsztaty kreatywności sensorycznej dla dzieci to przestrzeń, w której uczymy się to zauważać i rozumieć
Zapraszamy Was na cykl spotkań, podczas których:
● wspieramy rozwój emocjonalny dziecka
● wzmacniamy relację dziecko–rodzic
● uczymy się być razem, uważnie i bez pośpiechu
Będziemy się brudzić, przesypywać, zanurzać, poruszać i tworzyć, bo właśnie tak dzieci najlepiej poznają świat i siebie. A przy okazji… my, dorośli, też możemy się czegoś nauczyć.
Każde spotkanie to inna emocja i inna droga do jej zrozumienia:
Życzliwość - uczymy się relacji i granic
Prowadzenie: Dominika Serafin
Czas trwania: 60’
Kategoria wiekowa: 4-8 lat
Są takie momenty, kiedy dziecko mówi coś ważnego… ale nie zawsze słowami.
Czasem robi to poprzez ruch, zabawę, dotyk, chaos albo ciszę.
POMYSŁY NA ZMYSŁY - warsztaty kreatywności sensorycznej dla dzieci to przestrzeń, w której uczymy się to zauważać i rozumieć
Zapraszamy Was na cykl spotkań, podczas których:
● wspieramy rozwój emocjonalny dziecka
● wzmacniamy relację dziecko–rodzic
● uczymy się być razem, uważnie i bez pośpiechu
Będziemy się brudzić, przesypywać, zanurzać, poruszać i tworzyć, bo właśnie tak dzieci najlepiej poznają świat i siebie. A przy okazji… my, dorośli, też możemy się czegoś nauczyć.
Każde spotkanie to inna emocja i inna droga do jej zrozumienia:
Życzliwość - uczymy się relacji i granic
Prowadzenie: Dominika Serafin
Czas trwania: 60’
Kategoria wiekowa: 4-8 lat
Potańcówka w Centrali
Andrzejkowy czas i ostatkowy weekend to doskonała okazja, żeby spotkać się po dłuższej przerwie i potańczyć! Zapraszamy na potańcówkę przy muzyce tradycyjnej granej na żywo przez muzykantów. Zabrzmi muzyka wiejsko-miejska Lubelszczyzny: polki, oberki, fokstroty i tanga. Do tańca zagrają trzy składy: Orkiestra Wieczorowej Szkoły Tradycji ESKAPADA ORKIESTRA 26-osobowa orkiestra dęta, oraz goście specjalni.. Wieczór rozpoczniemy warsztatem tanecznym dla wszystkich chętnych. Warsztaty poprowadzi Daniel Adamczyk. To dobra okazja, żeby poznać podstawowe kroki, oswoić się z tańcem poznać się i przygotować do potańcówki.
Eskapada Orkiestra
To orkiestra dęta, która powstała w czerwcu 2025 roku przy Centrum Kultury w Lublinie w ramach projektu Narodowego Centrum Kultury „Eskapada – Podróże Dęte w Czasie i Przestrzeni”. W skład zespołu wchodzą instrumenty dęte blaszane i drewniane, m.in. tuby, puzony, sakshorny (tenorowe i altowe), trąbki, saksofony (altowe, tenorowe i barytonowe), klarnety, flety oraz obój, a sekcję rytmiczną tworzy bęben z czynelem. Repertuar orkiestry czerpie z bogatej tradycji orkiestr dętych Roztocza Lubelskiego. W programie można usłyszeć polki, oberki, podróżniaki, tanga, walce oraz fokstroty.
Zespół jest otwarty na nowych członków – zarówno początkujących, jak i doświadczonych muzyków. Zainteresowanych zapraszamy do kontaktu: mkkabat@gmail.com
Orkiestra Wieczorowej Szkoły Tradycji
To ośmioosobowa kapela, która ćwiczy pod okiem Marcina Kowalczuka, Piotra Deptuły i Leszka Iwaniaka i Jana Jaworskiego. Muzycy spotykają się co tydzień wieczorami w Wieczorowej Szkole Tradycji w Centrum Kultury w Lublinie. W ich repertuarze znajdują się podróżniaki, walce, polki i oberki z regionu Lubelszczyzny. Zespół proponuje wyjątkowe brzmienie instrumentów smyczkowych, dętych oraz akordeonów.
Eskapada Orkiestra
To orkiestra dęta, która powstała w czerwcu 2025 roku przy Centrum Kultury w Lublinie w ramach projektu Narodowego Centrum Kultury „Eskapada – Podróże Dęte w Czasie i Przestrzeni”. W skład zespołu wchodzą instrumenty dęte blaszane i drewniane, m.in. tuby, puzony, sakshorny (tenorowe i altowe), trąbki, saksofony (altowe, tenorowe i barytonowe), klarnety, flety oraz obój, a sekcję rytmiczną tworzy bęben z czynelem. Repertuar orkiestry czerpie z bogatej tradycji orkiestr dętych Roztocza Lubelskiego. W programie można usłyszeć polki, oberki, podróżniaki, tanga, walce oraz fokstroty.
Zespół jest otwarty na nowych członków – zarówno początkujących, jak i doświadczonych muzyków. Zainteresowanych zapraszamy do kontaktu: mkkabat@gmail.com
Orkiestra Wieczorowej Szkoły Tradycji
To ośmioosobowa kapela, która ćwiczy pod okiem Marcina Kowalczuka, Piotra Deptuły i Leszka Iwaniaka i Jana Jaworskiego. Muzycy spotykają się co tydzień wieczorami w Wieczorowej Szkole Tradycji w Centrum Kultury w Lublinie. W ich repertuarze znajdują się podróżniaki, walce, polki i oberki z regionu Lubelszczyzny. Zespół proponuje wyjątkowe brzmienie instrumentów smyczkowych, dętych oraz akordeonów.
Potańcówka w Centrali
Zapraszamy na kolejną „Potańcówkę w Centrali”! Już 18 grudnia spotykamy się w Centrum Kultury w Lublinie, żeby wspólnie zatańczyć przy muzyce na żywo. Zabrzmi muzyka wiejsko-miejska Lubelszczyzny i innych regionów: polki, oberki, fokstroty i tanga. Do tańca zagrają trzy składy: Orkiestra Wieczorowej Szkoły Tradycji ESKAPADA ORKIESTRA 26-osobowa orkiestra dęta, oraz goście specjalni.. Wieczór rozpoczniemy warsztatem tanecznym dla wszystkich chętnych – to okazja, żeby poznać podstawowe kroki, oswoić się z tańcem poznać się i przygotować do potańcówki.
Powrót Głodomora
CZY CZŁOWIEK MOŻE ŻYĆ, NIE CZEKAJĄC NA MESJASZA?
„Głodomór” to spektakl Theatre 21 z Wilna, oparty na dramacie białoruskiego dramaturga Siarhieja Kawalowa, inspirowanym opowiadaniem Franza Kafki „Głodomór”.
Jedni czekają na zbawcę, inni – na prawdę, jeszcze inni – na znak, który wreszcie nada sens ich istnieniu. Ale co, jeśli ten, na kogo wszyscy czekają, tak naprawdę nie istnieje?
To opowieść o wierze i oczekiwaniu, o potrzebie Mesjasza i lęku przed pozostaniem sam na sam ze sobą.
Co pozostaje człowiekowi, gdy nie ma już na kogo czekać? Czy potrafimy żyć, nie pokładając w kimś innym nadziei na własne zbawienie?
BY:
. Вяртанне Галадара / Teatras 21, Вільня
ЦІ МОЖА ЧАЛАВЕК ЖЫЦЬ, НЕ ЧАКАЮЧЫ МЕСІЮ?
"Вяртанне Галадара" — спектакль віленскага тэатра Theatre 21, пастаўлены паводле п'есы беларускага драматурга Сяргея Кавалёва, інспіраванай апавяданнем Франца Кафкі "Майстар галадання".
Адны чакаюць збаўцы, іншыя — праўды, яшчэ нехта — знаку, які нарэшце надасць сэнс іх існаванню. Але што, калі той, каго ўсе чакаюць, насамрэч не існуе?
Гэта гісторыя пра веру і чаканне, пра патрэбу ў Месіі і страх застацца сам-насам з сабой.
Што застаецца чалавеку, калі больш няма каго чакаць? Ці здольныя мы жыць, не ўскладаючы на кагосьці іншага надзею на ўласнае збаўленне?
РЭЖЫСЁР: Аляксандр Марчанка
СВЯТЛО: Ліна Ларыёнава
ТЭКСТ: Сяргей Кавалёў
„Głodomór” to spektakl Theatre 21 z Wilna, oparty na dramacie białoruskiego dramaturga Siarhieja Kawalowa, inspirowanym opowiadaniem Franza Kafki „Głodomór”.
Jedni czekają na zbawcę, inni – na prawdę, jeszcze inni – na znak, który wreszcie nada sens ich istnieniu. Ale co, jeśli ten, na kogo wszyscy czekają, tak naprawdę nie istnieje?
To opowieść o wierze i oczekiwaniu, o potrzebie Mesjasza i lęku przed pozostaniem sam na sam ze sobą.
Co pozostaje człowiekowi, gdy nie ma już na kogo czekać? Czy potrafimy żyć, nie pokładając w kimś innym nadziei na własne zbawienie?
BY:
. Вяртанне Галадара / Teatras 21, Вільня
ЦІ МОЖА ЧАЛАВЕК ЖЫЦЬ, НЕ ЧАКАЮЧЫ МЕСІЮ?
"Вяртанне Галадара" — спектакль віленскага тэатра Theatre 21, пастаўлены паводле п'есы беларускага драматурга Сяргея Кавалёва, інспіраванай апавяданнем Франца Кафкі "Майстар галадання".
Адны чакаюць збаўцы, іншыя — праўды, яшчэ нехта — знаку, які нарэшце надасць сэнс іх існаванню. Але што, калі той, каго ўсе чакаюць, насамрэч не існуе?
Гэта гісторыя пра веру і чаканне, пра патрэбу ў Месіі і страх застацца сам-насам з сабой.
Што застаецца чалавеку, калі больш няма каго чакаць? Ці здольныя мы жыць, не ўскладаючы на кагосьці іншага надзею на ўласнае збаўленне?
РЭЖЫСЁР: Аляксандр Марчанка
СВЯТЛО: Ліна Ларыёнава
ТЭКСТ: Сяргей Кавалёў
Przyszłość - czytanie performatywne
Czytanie performatywne opowiadania „Świetlana przyszłość” Larysy Rudak (UA), reż. Maria Bruni, występuje Patryk Krzak.
Koncepcja autorstwa Marii Bruni zwyciężyła w open callu na adaptacje sceniczną wybranych opowiadań z książki zatytułowanej „Proszę się nie denerwować, pani Oksanko! Ukraińców 1 i 101 dzień w Polsce”, pod redakcją Ryszarda Kupidury.
Utwór przedstawia proces adaptacji uchodźczej i migracyjnej z perspektywy dziecka, co pozwala na ukazanie trudnej rzeczywistości integracyjnej w sposób pozbawiony patosu, a zarazem głęboko poruszający. Autorka redefiniuje zakorzeniony w kulturze postradzieckiej koncept „świetlanej przyszłości”, zderzając ideologiczny mit z realnymi wyzwaniami, przed jakimi stają osoby zmuszone do budowania swojego życia na nowo w Polsce. Dzieło stanowi istotny, artystyczny głos w dyskusji nad tożsamością narodową, traumą przesiedlenia oraz relacjami polsko-ukraińskimi, wpisując się w nurt współczesnej literatury zaangażowanej społecznie.
Po czytaniu odbędzie się rozmowa z dr. Ryszardem Kupidurą, redaktorem antologii literackiej „Proszę się nie denerwować, pani Oksanko! Ukraińców 1 i 101 dzień w Polsce”, w którym znalazł się tekst Larysy Rudak.
PL
Будучыня / Barak Kultury, Познань
Перфарматыўнае чытанне апавядання "Светлая будучыня" Ларысы Рудак (UA). Рэжысёрка — Марыя Бруні, выконвае Патрык Кшак.
Канцэпцыя Марыі Бруні перамагла ў адкрытым конкурсе на сцэнічную адаптацыю выбраных апавяданняў са зборніка "Калі ласка, не хвалюйцеся, пані Аксанка! Украінцаў — першы і сто першы дзень у Польшчы" пад рэдакцыяй Рышарда Купідуры.
Твор паказвае працэс адаптацыі да жыцця ў іншай краіне і досвед эміграцыі з перспектывы дзіцяці. Гэта дазваляе паказаць складаную рэчаіснасць інтэграцыі без пафасу, але з глыбокай эмацыйнай сілай. Аўтарка пераасэнсоўвае ўкаранёнае ў постсавецкай культуры паняцце "светлай будучыні", сутыкаючы ідэалагічны міф з рэальнымі выклікамі, перад якімі паўстаюць людзі, вымушаныя будаваць сваё жыццё нанова ў Польшчы.
Твор становіцца важным мастацкім голасам у дыскусіі пра нацыянальную ідэнтычнасць, траўму перасялення і польска-ўкраінскія адносіны, упісваючыся ў плынь сучаснай літаратуры з выразнай грамадскай ангажаванасцю.
Марыя Бруні — акторка, рэжысёрка, сцэнарыстка і драматург. Скончыла Кіеўскі нацыянальны універсітэт тэатра, кіно і тэлебачання (магістратура па акторскім майстэрстве, 2009), а таксама Украінскі інстытут тэлебачання, радыё і прэсы (тэлевізійная рэжысура, 2018). З 2022 года супрацоўнічае з Новым тэатрам у Познані, дзе ўдзельнічае ў спектаклях "Аліса ў Краіне цудаў. Remix" і "Войцэк". Таксама супрацоўнічае з агенцтвам Neidig у Берліне і тэлеканалам ZDF (сцэнарыстка серыяла "Himmel und Erde").
Пасля чытання адбудзецца размова з Рышардам Купідурам, рэдактарам літаратурнай анталогіі "Калі ласка, не хвалюйцеся, пані Аксанка! Украінцаў — першы і сто першы дзень у Польшчы", у якой надрукаваны твор Ларысы Рудак.
МОВА: PL
СУБТЫТРЫ: -
Koncepcja autorstwa Marii Bruni zwyciężyła w open callu na adaptacje sceniczną wybranych opowiadań z książki zatytułowanej „Proszę się nie denerwować, pani Oksanko! Ukraińców 1 i 101 dzień w Polsce”, pod redakcją Ryszarda Kupidury.
Utwór przedstawia proces adaptacji uchodźczej i migracyjnej z perspektywy dziecka, co pozwala na ukazanie trudnej rzeczywistości integracyjnej w sposób pozbawiony patosu, a zarazem głęboko poruszający. Autorka redefiniuje zakorzeniony w kulturze postradzieckiej koncept „świetlanej przyszłości”, zderzając ideologiczny mit z realnymi wyzwaniami, przed jakimi stają osoby zmuszone do budowania swojego życia na nowo w Polsce. Dzieło stanowi istotny, artystyczny głos w dyskusji nad tożsamością narodową, traumą przesiedlenia oraz relacjami polsko-ukraińskimi, wpisując się w nurt współczesnej literatury zaangażowanej społecznie.
Po czytaniu odbędzie się rozmowa z dr. Ryszardem Kupidurą, redaktorem antologii literackiej „Proszę się nie denerwować, pani Oksanko! Ukraińców 1 i 101 dzień w Polsce”, w którym znalazł się tekst Larysy Rudak.
PL
Будучыня / Barak Kultury, Познань
Перфарматыўнае чытанне апавядання "Светлая будучыня" Ларысы Рудак (UA). Рэжысёрка — Марыя Бруні, выконвае Патрык Кшак.
Канцэпцыя Марыі Бруні перамагла ў адкрытым конкурсе на сцэнічную адаптацыю выбраных апавяданняў са зборніка "Калі ласка, не хвалюйцеся, пані Аксанка! Украінцаў — першы і сто першы дзень у Польшчы" пад рэдакцыяй Рышарда Купідуры.
Твор паказвае працэс адаптацыі да жыцця ў іншай краіне і досвед эміграцыі з перспектывы дзіцяці. Гэта дазваляе паказаць складаную рэчаіснасць інтэграцыі без пафасу, але з глыбокай эмацыйнай сілай. Аўтарка пераасэнсоўвае ўкаранёнае ў постсавецкай культуры паняцце "светлай будучыні", сутыкаючы ідэалагічны міф з рэальнымі выклікамі, перад якімі паўстаюць людзі, вымушаныя будаваць сваё жыццё нанова ў Польшчы.
Твор становіцца важным мастацкім голасам у дыскусіі пра нацыянальную ідэнтычнасць, траўму перасялення і польска-ўкраінскія адносіны, упісваючыся ў плынь сучаснай літаратуры з выразнай грамадскай ангажаванасцю.
Марыя Бруні — акторка, рэжысёрка, сцэнарыстка і драматург. Скончыла Кіеўскі нацыянальны універсітэт тэатра, кіно і тэлебачання (магістратура па акторскім майстэрстве, 2009), а таксама Украінскі інстытут тэлебачання, радыё і прэсы (тэлевізійная рэжысура, 2018). З 2022 года супрацоўнічае з Новым тэатрам у Познані, дзе ўдзельнічае ў спектаклях "Аліса ў Краіне цудаў. Remix" і "Войцэк". Таксама супрацоўнічае з агенцтвам Neidig у Берліне і тэлеканалам ZDF (сцэнарыстка серыяла "Himmel und Erde").
Пасля чытання адбудзецца размова з Рышардам Купідурам, рэдактарам літаратурнай анталогіі "Калі ласка, не хвалюйцеся, пані Аксанка! Украінцаў — першы і сто першы дзень у Польшчы", у якой надрукаваны твор Ларысы Рудак.
МОВА: PL
СУБТЫТРЫ: -
Say Hi to Abdo
Czas, w którym rozgrywa się tekst, to rok 2050, a zamiast UE istnieje Unia Euroislamska obejmująca 36 krajów kalifatu euroislamskiego. Rządząca partia fem-jihad organizuje Państwowy Instytut Ludobójstwa Narodów Arabskich, w ramach którego odbywają się procesy uczestników kryzysu humanitarnego: białoruskiej szefowej firmy turystycznej, która pracowała dla Łukaszenki i „sprowadzała” migrantów na granicę oraz europejskiego strażnika granicznego, który „chronił” swoją ojczyznę przed nielegalnymi uchodźcami. Proces opiera się na dowodach z dokumentów. Tekst wykorzystuje cyfrowy model do odtworzenia bohatera-ofiary, 28-letniego migranta z północnego Kurdystanu, który zginął na granicy. W ten sposób, dzięki digitalizacji znalezionych dokumentów, telefonu, biletu, paszportu Kurda – mamy pełny obraz jego ruchów i ostatnich dni jego życia. Tekst ma na celu postawienie przed europejską opinią publiczną palących pytań na temat migracji, akceptacji migracji, zaniedbań i kryzysu prawnego w Europie.
BY
. Say Hi to Abdo / Barak Kultury, Познань
Дзеянне спектакля разгортваецца ў 2050 годзе, на месцы былой Еўрапейскай садружнасці створана Еўраісламская унія, якая аб'ядноўвае 36 краін еўраісламскага халіфата. Кіроўная партыя фем-джыхад засноўвае Дзяржаўны інстытут генацыду арабскіх народаў, у межах якога адбываюцца судовыя працэсы над удзельнікамі гуманітарнага крызісу: беларускай кіраўніцай турыстычнай кампаніі, якая супрацоўнічала з Лукашэнкам і "пастаўляла" мігрантаў да мяжы, і еўрапейскім памежнікам, які "абараняў" сваю радзіму ад нелегальных мігрантаў. Судовы працэс грунтуецца на дакументальных доказах. Створаная ў тэксце лічбавая мадэль дазваляе рэканструяваць вобраз галоўнага героя — ахвяры, 28-гадовага мігранта з Паўночнага Курдыстана, які загінуў на мяжы. Дзякуючы аблічбоўцы знойдзеных дакументаў, тэлефона, білета і курдскага пашпарта мы атрымліваем поўную карціну яго перамяшчэнняў і апошніх дзён жыцця. Твор ставіць перад еўрапейскай грамадскасцю вострыя пытанні пра міграцыю, прыняцце мігрантаў, сістэмныя занядбанні і прававы крызіс у Еўропе.
ДРАМАТУРГ: Мікіта Ільінчык
РЭЖЫСЁРКА: Валянціна Мароз
СЦЭНАГРАФІЯ: Аляксандр Адамаў
КАСЦЮМЫ: Антон Шкурко
МУЗЫЧНАЕ АФАРМЛЕННЕ: Андрэй Еўдакімаў
ВЫСТУПАЮЦЬ: Алена Гіранок, Ганна Сабалеўская, Максім Мацкевіч (псеўданім), Аляксандра Сараева, Рыма Тышкевіч
МОВА: BY
СУБТЫТРЫ: PL
BY
. Say Hi to Abdo / Barak Kultury, Познань
Дзеянне спектакля разгортваецца ў 2050 годзе, на месцы былой Еўрапейскай садружнасці створана Еўраісламская унія, якая аб'ядноўвае 36 краін еўраісламскага халіфата. Кіроўная партыя фем-джыхад засноўвае Дзяржаўны інстытут генацыду арабскіх народаў, у межах якога адбываюцца судовыя працэсы над удзельнікамі гуманітарнага крызісу: беларускай кіраўніцай турыстычнай кампаніі, якая супрацоўнічала з Лукашэнкам і "пастаўляла" мігрантаў да мяжы, і еўрапейскім памежнікам, які "абараняў" сваю радзіму ад нелегальных мігрантаў. Судовы працэс грунтуецца на дакументальных доказах. Створаная ў тэксце лічбавая мадэль дазваляе рэканструяваць вобраз галоўнага героя — ахвяры, 28-гадовага мігранта з Паўночнага Курдыстана, які загінуў на мяжы. Дзякуючы аблічбоўцы знойдзеных дакументаў, тэлефона, білета і курдскага пашпарта мы атрымліваем поўную карціну яго перамяшчэнняў і апошніх дзён жыцця. Твор ставіць перад еўрапейскай грамадскасцю вострыя пытанні пра міграцыю, прыняцце мігрантаў, сістэмныя занядбанні і прававы крызіс у Еўропе.
ДРАМАТУРГ: Мікіта Ільінчык
РЭЖЫСЁРКА: Валянціна Мароз
СЦЭНАГРАФІЯ: Аляксандр Адамаў
КАСЦЮМЫ: Антон Шкурко
МУЗЫЧНАЕ АФАРМЛЕННЕ: Андрэй Еўдакімаў
ВЫСТУПАЮЦЬ: Алена Гіранок, Ганна Сабалеўская, Максім Мацкевіч (псеўданім), Аляксандра Сараева, Рыма Тышкевіч
МОВА: BY
СУБТЫТРЫ: PL
Sekrety i kłamstwa
Cynthia pracuje w fabryce i nie potrafi porozumieć się z dorastającą córką. Jej brat Maurice, fotograf, namawia klientów do uśmiechu, choć sam przeżywa kryzys małżeński. Hortense, młoda okulistka, po śmierci przybranych rodziców rozpoczyna poszukiwania biologicznej matki. Ich drogi przetną się w sposób, który zakwestionuje dotychczasowe wyobrażenia o sobie i najbliższych…
SPLOTY
Tworzymy nowe wzory naszego życia. Różne historie, niczym nici, splatają się, tworząc złożony, ale harmonijny wzór, w którym każdy węzeł jest częścią doświadczenia, bólu, straty i nadziei. Szukamy swojej drogi, nowych możliwości, walczymy, czasem popadamy w melancholię. Kiedy indziej los otacza nas ciepłem, wypełnia radością i poczuciem wewnętrznego spokoju. Sploty emocji, pragnień i doświadczeń jak cegły tworzy nasz nowy dom, który bywa ciemną fortecą, ale też miejscem piękna i spokoju. Performans „SPLOTY” to połączenie różnych historii emigrantów, z których każda opowiada o osobistej drodze do nowego życia, walce z własnymi lękami, o pierwszych, niepewnych krokach do stworzenia nowego domu. W pokazie zostaną wykorzystanie fragmenty opowiadań z książki „Proszę się nie denerwować, pani Oksanko! Ukraińców 1 i 101 dzień w Polsce” pod redakcją Ryszarda Kupidury.
BY
СПЛЯЦЕННІ / Barak Kultury, Познань
Мы ствараем новыя ўзоры свайго жыцця. Розныя гісторыі, нібы ніткі, пераплятаюцца паміж сабой, утвараючы складаны, але гарманічны ўзор, у якім кожны вузел — частка досведу, болю, страты і надзеі.
Мы шукаем уласны шлях, новыя магчымасці, змагаемся, часам паддаёмся меланхоліі. А часам лёс ахінае нас цяплом, напаўняе радасцю і пачуццём унутранага спакою. Спляценні эмоцый, жаданняў і перажыванняў, нібы цагліны, складаюць наш новы дом. Ён можа быць змрочнай крэпасцю, але можа стаць і месцам прыгажосці ды спакою.
Перформанс "СПЛЯЦЕННІ" аб'ядноўвае розныя гісторыі эмігрантаў. Кожная з іх распавядае пра асабісты шлях да новага жыцця, барацьбу з уласнымі страхамі і першыя няўпэўненыя крокі да стварэння новага дома.
Падчас паказу будуць выкарыстаныя фрагменты апавяданняў са зборніка "Калі ласка, не хвалюйцеся, пані Аксанка! Украінцаў — першы і сто першы дзень у Польшчы" пад рэдакцыяй Рышарда Купідуры.
ВЫСТУПАЮЦЬ:
Ольга Кебас — перформерка, харэографка
Мандар Пурандэрэ — актор, музыка, паэт і перакладчык
ВІДЭАЗАПІС: Каміль Кратофіль
ГАЛАСЫ: Алена Варакса, Наталі Шапавал, Юлія Косьцючык, Людміла Ерамейчук
МОВА: PL
СУБТЫТРЫ: -
BY
СПЛЯЦЕННІ / Barak Kultury, Познань
Мы ствараем новыя ўзоры свайго жыцця. Розныя гісторыі, нібы ніткі, пераплятаюцца паміж сабой, утвараючы складаны, але гарманічны ўзор, у якім кожны вузел — частка досведу, болю, страты і надзеі.
Мы шукаем уласны шлях, новыя магчымасці, змагаемся, часам паддаёмся меланхоліі. А часам лёс ахінае нас цяплом, напаўняе радасцю і пачуццём унутранага спакою. Спляценні эмоцый, жаданняў і перажыванняў, нібы цагліны, складаюць наш новы дом. Ён можа быць змрочнай крэпасцю, але можа стаць і месцам прыгажосці ды спакою.
Перформанс "СПЛЯЦЕННІ" аб'ядноўвае розныя гісторыі эмігрантаў. Кожная з іх распавядае пра асабісты шлях да новага жыцця, барацьбу з уласнымі страхамі і першыя няўпэўненыя крокі да стварэння новага дома.
Падчас паказу будуць выкарыстаныя фрагменты апавяданняў са зборніка "Калі ласка, не хвалюйцеся, пані Аксанка! Украінцаў — першы і сто першы дзень у Польшчы" пад рэдакцыяй Рышарда Купідуры.
ВЫСТУПАЮЦЬ:
Ольга Кебас — перформерка, харэографка
Мандар Пурандэрэ — актор, музыка, паэт і перакладчык
ВІДЭАЗАПІС: Каміль Кратофіль
ГАЛАСЫ: Алена Варакса, Наталі Шапавал, Юлія Косьцючык, Людміла Ерамейчук
МОВА: PL
СУБТЫТРЫ: -
Stand-up aktorski: Zona Komfortu
Nadszedł czas, żeby porozmawiać i pożartować. O komforcie, o jego strefie, o tym, co było, co jest i jak jest, co będzie i co może się wydarzyć.
BY
Прыйшоў час паразмаўляць і пажартаваць. Пра камфорт, пра ягоную зону, пра тое, што было, што і як ёсць, што будзе і што можа быць.
ВЫКАНАЎЦЫ: Зміцер Есяневіч, Андрэй Саўчанка
МОВА: BY
BY
Прыйшоў час паразмаўляць і пажартаваць. Пра камфорт, пра ягоную зону, пра тое, што было, што і як ёсць, што будзе і што можа быць.
ВЫКАНАЎЦЫ: Зміцер Есяневіч, Андрэй Саўчанка
МОВА: BY
Stand-up: Nikt nie przyszedł na mój pogrzeb
Kiedy miasto, do którego się przeprowadziłeś, staje się domem? Kiedy przestajesz za każdym razem włączać nawigację? Kiedy wreszcie opuszcza cię poczucie, że jesteś tu tylko na chwilę?
Punktem wyjścia są autentyczne rozmowy z ekspatami i migrantami mieszkającymi na Cyprze. Ich głosy, osobiste straty, lęki i drobne zwycięstwa stały się materiałem dla teatralnej opowieści. To zwierciadło, w którym każdy, kto doświadczył przeprowadzki i życia na obczyźnie, może rozpoznać siebie – własny ból, niepewność i nadzieje.
BY
Стэндап: На маё пахаванне ніхто не прыйшоў / Украіна
Украіна, Just Crafted.
Калі горад, у які ты пераехаў, становіцца домам? Калі ты перастаеш кожны раз уключаць навігатар? Калі нарэшце знікае адчуванне, што ты тут толькі часова?
Спектакль нарадзіўся з аўтэнтычных размоваў з экспатамі і мігрантамі, якія жывуць на Кіпры. Іх галасы, асабістыя страты, страхі і невялікія перамогі сталі матэрыялам для тэатральнага аповеду. Гэта люстэрка, у якім кожны, хто перажыў пераезд і жыццё на чужыне, можа пазнаць сябе — свой боль, няўпэўнасць і надзеі.
ВЫСТУПАЕ: Анастасія Паўленка
ПРАДЗЮСАР: Канстанцін Новікаў
МОВА: UKR, ENG
СУБТЫТРЫ: —
Створана ў межах рэзідэнцыйнай праграмы theYard.Residency.
Punktem wyjścia są autentyczne rozmowy z ekspatami i migrantami mieszkającymi na Cyprze. Ich głosy, osobiste straty, lęki i drobne zwycięstwa stały się materiałem dla teatralnej opowieści. To zwierciadło, w którym każdy, kto doświadczył przeprowadzki i życia na obczyźnie, może rozpoznać siebie – własny ból, niepewność i nadzieje.
BY
Стэндап: На маё пахаванне ніхто не прыйшоў / Украіна
Украіна, Just Crafted.
Калі горад, у які ты пераехаў, становіцца домам? Калі ты перастаеш кожны раз уключаць навігатар? Калі нарэшце знікае адчуванне, што ты тут толькі часова?
Спектакль нарадзіўся з аўтэнтычных размоваў з экспатамі і мігрантамі, якія жывуць на Кіпры. Іх галасы, асабістыя страты, страхі і невялікія перамогі сталі матэрыялам для тэатральнага аповеду. Гэта люстэрка, у якім кожны, хто перажыў пераезд і жыццё на чужыне, можа пазнаць сябе — свой боль, няўпэўнасць і надзеі.
ВЫСТУПАЕ: Анастасія Паўленка
ПРАДЗЮСАР: Канстанцін Новікаў
МОВА: UKR, ENG
СУБТЫТРЫ: —
Створана ў межах рэзідэнцыйнай праграмы theYard.Residency.
Tajemnica śpiewających ptaków
9-letnia Lucy jedzie na wakacje do swojej mamy, która prowadzi wykopaliska archeologiczne. Francuskie miasteczko Bectoile, choć małe i niepozorne, kryje wiele sekretów. Pochodząca z okolicy Caroline, mama Lucy, wraz z kolegą Pierrotem zajmuje się jednym z nich: opuszczonym zamkiem. Lucy nie zostaje w tyle i próbuje rozwiązać zagadkę zniknięcia swojego dziadka. Czy ta historia ma coś wspólnego z głośnym pożarem sprzed lat i tajemniczym znachorem uzdrawiającym zwierzęta? Aby to ustalić, nie wystarczy mieć oczu dookoła głowy. Lucy musi zewrzeć szyki z nastoletnim kolegą z sąsiedztwa, słuchać wszędobylskich niebieskich sikorek i przekopywać się przez archiwalne gazety. Jedno jest pewne: te wakacje zapamięta do końca życia!
Tęsknota
Goethe-Institut wraz z kinem Centrum Kultury w Lublinie zaprasza na przegląd filmowy pod hasłem “Miłość w kinie niemieckim”.
Mężczyzna i kobieta mieszkają w wiosce niedaleko Berlina. Miasto wydaje się być bardzo daleko. Kochają się od dzieciństwa. Są nierozłączni. Oboje mają około trzydziestki. Markus jest ślusarzem i członkiem Ochotniczej Straży Pożarnej. Ella pracuje kilka godzin tygodniowo jako pomoc domowa i śpiewa w chórze. Inni przyglądają im się ze zdumieniem, niemal z nieufnością, ponieważ wydają się tak szczęśliwi i niewinni.
Pewnego dnia Markus wyjeżdża z OSP w podróż służbową do miasta powiatowego. Taniec, alkohol i zabawa. Następnego ranka budzi się w mieszkaniu obcej kobiety. Pamięta niewiele.
Kiedy próbuje dowiedzieć się, co się wydarzyło, staje się to początkiem innej miłości, która zdaje się nie dotykać jego miłości do żony. Trudno mu odnaleźć drogę powrotną do dawnego życia.
Mężczyzna i kobieta mieszkają w wiosce niedaleko Berlina. Miasto wydaje się być bardzo daleko. Kochają się od dzieciństwa. Są nierozłączni. Oboje mają około trzydziestki. Markus jest ślusarzem i członkiem Ochotniczej Straży Pożarnej. Ella pracuje kilka godzin tygodniowo jako pomoc domowa i śpiewa w chórze. Inni przyglądają im się ze zdumieniem, niemal z nieufnością, ponieważ wydają się tak szczęśliwi i niewinni.
Pewnego dnia Markus wyjeżdża z OSP w podróż służbową do miasta powiatowego. Taniec, alkohol i zabawa. Następnego ranka budzi się w mieszkaniu obcej kobiety. Pamięta niewiele.
Kiedy próbuje dowiedzieć się, co się wydarzyło, staje się to początkiem innej miłości, która zdaje się nie dotykać jego miłości do żony. Trudno mu odnaleźć drogę powrotną do dawnego życia.
Ukraina! Festiwal Filmowy: Demony / ДЕМОНИ
Burzliwe lata po upadku ZSRR. Na mistycznej ziemi Połtawszczyzny silna i charyzmatyczna Nina przygarnia pod swój dach bezdomnego Rosjanina, rzekomego pisarza. W świecie, gdzie magia i zmarli przeplatają się z codziennością, bohaterka z czasem odkrywa prawdziwe, niebezpieczne oblicze przybysza.
Ukraina! Festiwal Filmowy: Divia / ДІВІЯ
Jest to żywiołowy portret Ukrainy przed pełnoskalową inwazją, w jej trakcie oraz po niej. Pozbawiony dialogów i narracji zza kadru film rozwija się niczym metafizyczna symfonia, w której krajobrazy stają się milczącymi świadkami zniszczenia oraz cichego oporu. Przez tę pełną czci ciszę przechodzą saperzy, poszukiwacze ciał, ekolodzy i ratownicy zwierząt. Film zaprasza widzów do przestrzeni, w której piękno współistnieje z dewastacją, a sam akt świadectwa staje się formą odnowy.
Ukraina! Festiwal Filmowy: Dowżenko. Pierwsze spojrzenie / ДОВЖЕНКО. ПЕРШИЙ ПОГЛЯД
Odessa, rok 1926. Miasto odradza się po wojnie w tętniących ruchem i rytmem jazzu nowych realiach, gdzie kino staje się powszechną pasją. Młody satyryk i pisarz Saszko Dowżenko stawia tu pierwsze kroki na planie filmowym, rozpoczynając swoją drogę do reżyserskiego kunsztu. Film jest pierwszą w historii fabularną opowieścią o legendarnym Ołeksandrze Dowżence, którego Ziemia zaliczana jest do dwunastu arcydzieł światowej kinematografii.
Ukraina! Festiwal Filmowy: Killhouse
Pierwszy na świecie pełnometrażowy film fabularny ukazujący operację ratunkową przeprowadzoną za pomocą dronów. To poruszająca i trzymająca w napięciu opowieść o ludziach, którzy nie przestają walczyć o ocalenie drugiego człowieka, nawet gdy wszystko wydaje się stracone.
Ukraina! Festiwal Filmowy: Mariinka
Film ukazuje wschód Ukrainy na długo przed pełnoskalową inwazją. Obserwujemy młodych ludzi, których życie naznaczyła ponad dziesięcioletnia wojna w Donbasie. Niczym w greckiej tragedii, dwaj bracia walczą po przeciwnych stronach frontu, a najmłodszy wychowuje się w amerykańskiej rodzinie zastępczej. To przejmująca historia o tożsamości, wojennej trajektorii i podziałach silniejszych niż więzy krwi.
Ukraina! Festiwal Filmowy: Za zwycięstwo! / ЗА ПЕРЕМОГУ!
Ukraina, niedaleka przyszłość. Wojna się skończyła. Pewien reżyser filmowy nie ma pracy, nie ma szczęścia i traci kontakt z rodziną przebywającą za granicą. Podczas gdy jego żona i córka ułożyły sobie życie na nowo w Wiedniu, on zostaje w kraju – zagubiony, niecierpliwy i przekonany, że wszystko się jeszcze ułoży. W końcu. Zapewne. Być może.
Ukraina! Festiwal Filmowy: Zmęczeni / ВТОМЛЕНІ
Na wojnie najstraszniejsza nie jest śmierć – najstraszniejsze to spotkać kogoś, kogo boisz się stracić. Luba i Andrij, dwójka weteranów zmagających się z wojenną traumą, próbują odnaleźć oparcie w rodzącym się uczuciu. To poruszająca opowieść o walce z niewidzialnymi ranami i poszukiwaniu nadziei na nowe życie.
Urząd przyjemności
Urząd Przyjemności to spektakl Belarus Free Theatre, zespołu tworzącego obecnie na emigracji w Polsce. Przedstawienie zabiera widzów w napędzaną punkową energią podróż przez surrealistyczne krajobrazy migracji i tożsamości.
Widz trafia do Urzędu do Spraw Cudzoziemców - koszmarnego, biurokratycznego świata ciszy, bólu i przemocy psychicznej. Niekończące się oczekiwanie, niezrozumiałe formularze i urzędniczy język tworzą odhumanizowany system, ukazany w formie apokaliptycznej tragikomedii łączącej surrealizm, czarny humor oraz wyrazisty komentarz społeczny i polityczny.
Spektakl nie jest oskarżeniem skierowanym przeciwko konkretnej instytucji ani państwu. Opowiada o uniwersalnym ludzkim doświadczeniu: o bezsilności i zagubieniu, które może odczuć każdy, kto znajdzie się w labiryncie formularzy, decyzji i urzędowych kolejek. Twórcy obserwują ten system z ironią, empatią i ostrym, mrocznym poczuciem humoru.
BY
. Дэпартамент прыемнасцяў / Беларускі свабодны тэатр
Гэта не спектакль пра статус мігранта. Гэта спектакль пра стан мігранта.
"Дэпартамент прыемнасцяў" — спектакль Свабоднага тэатра, калектыву, які цяпер працуе ў эміграцыі ў Польшчы. Прадстаўленне запрашае гледачоў у падарожжа па сюррэалістычных краявідах міграцыі і ідэнтычнасці, напоўненае энергіяй панк-культуры.
Глядач трапляе ў Дэпартамент міграцыі — у кашмарны бюракратычны свет цішыні, болю і псіхалагічнага гвалту. Бясконцае чаканне, незразумелыя бланкі і чыноўніцкая мова ствараюць дэгуманізаваную сістэму, паказаную ў форме апакаліптычнай трагікамедыі, у якой спалучюцца сюррэалізм, чорны гумар і выразны сацыяльны і палітычны каментар.
Спектакль не з’яўляецца абвінавачваннем, скіраваным супраць канкрэтнай установы ці дзяржавы. Ён распавядае пра ўніверсальны чалавечы досвед: пра бездапаможнасць і разгубленасць, якія можа адчуць кожны, хто апынецца ў лабірынце бланкаў, рашэнняў і службовых чэргаў. Стваральнікі глядзяць на гэтую сістэму з іроніяй, эмпатыяй і вострым, змрочным пачуццём гумару.
РЭЖЫСУРА: Юлія Шаўчук і Раман Шыцько
СЦЭНАГРАФІЯ: Мікалай Купрыч і Дар'я Андраянава
ВЫКАНАЎЦЫ: Юлія Шаўчук, Раман Шыцько, Марыя Сазонава, Станіслава Шаблінская, Павел Гарадніцкі і Валянціна Сізоненка
МОВА: BY, PL, RU, ENG
СУБТЫТРЫ: PL, ENG
Widz trafia do Urzędu do Spraw Cudzoziemców - koszmarnego, biurokratycznego świata ciszy, bólu i przemocy psychicznej. Niekończące się oczekiwanie, niezrozumiałe formularze i urzędniczy język tworzą odhumanizowany system, ukazany w formie apokaliptycznej tragikomedii łączącej surrealizm, czarny humor oraz wyrazisty komentarz społeczny i polityczny.
Spektakl nie jest oskarżeniem skierowanym przeciwko konkretnej instytucji ani państwu. Opowiada o uniwersalnym ludzkim doświadczeniu: o bezsilności i zagubieniu, które może odczuć każdy, kto znajdzie się w labiryncie formularzy, decyzji i urzędowych kolejek. Twórcy obserwują ten system z ironią, empatią i ostrym, mrocznym poczuciem humoru.
BY
. Дэпартамент прыемнасцяў / Беларускі свабодны тэатр
Гэта не спектакль пра статус мігранта. Гэта спектакль пра стан мігранта.
"Дэпартамент прыемнасцяў" — спектакль Свабоднага тэатра, калектыву, які цяпер працуе ў эміграцыі ў Польшчы. Прадстаўленне запрашае гледачоў у падарожжа па сюррэалістычных краявідах міграцыі і ідэнтычнасці, напоўненае энергіяй панк-культуры.
Глядач трапляе ў Дэпартамент міграцыі — у кашмарны бюракратычны свет цішыні, болю і псіхалагічнага гвалту. Бясконцае чаканне, незразумелыя бланкі і чыноўніцкая мова ствараюць дэгуманізаваную сістэму, паказаную ў форме апакаліптычнай трагікамедыі, у якой спалучюцца сюррэалізм, чорны гумар і выразны сацыяльны і палітычны каментар.
Спектакль не з’яўляецца абвінавачваннем, скіраваным супраць канкрэтнай установы ці дзяржавы. Ён распавядае пра ўніверсальны чалавечы досвед: пра бездапаможнасць і разгубленасць, якія можа адчуць кожны, хто апынецца ў лабірынце бланкаў, рашэнняў і службовых чэргаў. Стваральнікі глядзяць на гэтую сістэму з іроніяй, эмпатыяй і вострым, змрочным пачуццём гумару.
РЭЖЫСУРА: Юлія Шаўчук і Раман Шыцько
СЦЭНАГРАФІЯ: Мікалай Купрыч і Дар'я Андраянава
ВЫКАНАЎЦЫ: Юлія Шаўчук, Раман Шыцько, Марыя Сазонава, Станіслава Шаблінская, Павел Гарадніцкі і Валянціна Сізоненка
МОВА: BY, PL, RU, ENG
СУБТЫТРЫ: PL, ENG
Viva Carmen
Dziewiętnastowieczna Sewilla tętni życiem: do portu przybijają kupieckie statki, na ulicach słychać flamenco, a w mieście kipi nie tylko od słonecznego żaru, ale i od konfliktów. Surowi żołnierze uganiają się za drobnymi złodziejaszkami - jednym z nich jest trzynastoletni Salva.
Chłopiec jest zafascynowany Carmen: jej wolnością i niezwykłym głosem. Kiedy niewidomy wieszcz przepowiada, że Carmen zginie z ręki zakochanego w niej sierżanta, Salva postanawia temu zapobiec.
Chłopiec jest zafascynowany Carmen: jej wolnością i niezwykłym głosem. Kiedy niewidomy wieszcz przepowiada, że Carmen zginie z ręki zakochanego w niej sierżanta, Salva postanawia temu zapobiec.
Wiedźmin
Geralt z Rivii, zwany Białym Wilkiem, jest wiedźminem: mutantem szkolonym od dziecka do zabijania potworów, które nękają ludzi. Jego los odmienia jednak uczta na dworze królowej Calanthe w Cintrze. Gdy ma na niej zostać wybrany narzeczony księżniczki Pavetty, do sali wkracza zakuty w stal rycerz zwany Jeżem. Domaga się ręki dziewczyny na mocy starego Prawa Niespodzianki. Królowa odmawia, w ruch idą miecze i to Geralt staje w obronie przybysza. W podzięce Jeż obiecuje mu wszystko, czego zażąda, a wiedźmin, sam nie wiedząc dlaczego, przywołuje to samo prawo. Odtąd jego życie jest nierozerwalnie związane z dzieckiem, które jeszcze się nie narodziło: Ciri.
Polska ekranizacja nie mogła pochwalić się budżetem liczącym setki milionów dolarów i efektami specjalnymi z najwyższej półki, ale za to oferowała widzom znakomitą obsadę (z Michałem Żebrowskim, Zbigniewem Zamachowskim i Grażyną Wolszczak na czele) i wspaniały soundtrack autorstwa Grzegorza Ciechowskiego.
Polska ekranizacja nie mogła pochwalić się budżetem liczącym setki milionów dolarów i efektami specjalnymi z najwyższej półki, ale za to oferowała widzom znakomitą obsadę (z Michałem Żebrowskim, Zbigniewem Zamachowskim i Grażyną Wolszczak na czele) i wspaniały soundtrack autorstwa Grzegorza Ciechowskiego.
Wiklinowy mąż
W niewielkiej nadmorskiej osadzie żyje samotna kobieta (Olivia Coleman), od lat wyśmiewana przez mieszkańców z powodu braku męża. Zmęczona ciągłymi docinkami, pewnego dnia postanawia zrobić wszystkim na przekór i zamawia u lokalnego koszykarza (Peter Dinklage) męża wyplecionego z wikliny. Ku zdumieniu całej społeczności wiklinowy mężczyzna (Aleksander Skarsgård) ożywa i okazuje się kimś znacznie bardziej niezwykłym, niż ktokolwiek mógł przypuszczać. Jego niezwykły urok wywołują wśród mieszkańców falę zazdrości, fascynacji i zamieszania, która zaczyna zagrażać skostniałemu porządkowi. Wkrótce bohaterka odkrywa, że największe cuda zdarzają się wtedy, gdy przestajemy przejmować się tym, czego oczekują od nas inni.
Witajcie w Laponii
Film Davida Serrano oparty jest na popularnej sztuce teatralnej. Hiszpański reżyser z humorem i czułością przygląda się niełatwym relacjom rodzinnym, zderzeniu dwóch kultur oraz cenie, jaką przychodzi nam czasem zapłacić za szczerość.
Nuria, która od kilku lat mieszka z rodziną w Laponii, zaprasza na Boże Narodzenie swoją siostrę Monicę wraz z mężem i synem. Marzy o magicznych świętach w śnieżnej scenerii, pełnych rodzinnego ciepła i bliskości. Wszystko idzie zgodnie z planem, aż do momentu, kiedy wybucha spór o to, czy dzieciom należy mówić prawdę o Świętym Mikołaju.
Niewinna z pozoru uwaga, jaka pada z ust jednego z dzieci, szybko zamienia się w pełną emocji rodzinną awanturę. Na wierzch wychodzą dawne urazy, ukrywane frustracje, różnice kulturowe między gorącym hiszpańskim temperamentem a północnym spokojem oraz odmienne poglądy na wychowanie dzieci. Czy tę lawinę da się jeszcze zatrzymać?
Nuria, która od kilku lat mieszka z rodziną w Laponii, zaprasza na Boże Narodzenie swoją siostrę Monicę wraz z mężem i synem. Marzy o magicznych świętach w śnieżnej scenerii, pełnych rodzinnego ciepła i bliskości. Wszystko idzie zgodnie z planem, aż do momentu, kiedy wybucha spór o to, czy dzieciom należy mówić prawdę o Świętym Mikołaju.
Niewinna z pozoru uwaga, jaka pada z ust jednego z dzieci, szybko zamienia się w pełną emocji rodzinną awanturę. Na wierzch wychodzą dawne urazy, ukrywane frustracje, różnice kulturowe między gorącym hiszpańskim temperamentem a północnym spokojem oraz odmienne poglądy na wychowanie dzieci. Czy tę lawinę da się jeszcze zatrzymać?
X przystanków tam i z powrotem - czytanie
Dramat psychologiczny, który zabiera widza w podróż w głąb umysłu szesnastoletniego Daniły. Cztery lata wcześniej, w wieku dwunastu lat, chłopak wyjechał wraz z mamą ze zbombardowanego Kijowa do Polski. Próbując odnaleźć punkt oparcia w nowej rzeczywistości, mierzy się z głębokim kryzysem tożsamości – jako dziecko polsko-ukraińskiej rodziny, rozdarte między dwiema kulturami i dwoma światami.
Po czterech latach wojny uświadamia sobie, że dla Ukrainy jest uciekinierem, dla Polski – obcym, a w domu nieustannie konfrontuje się z ciężarem utraconej przeszłości.
Ta niezwykle aktualna historia przybliża doświadczenia tysięcy nastolatków na emigracji, poszukujących swojego miejsca w świecie i zadających fundamentalne pytania: Kim jestem? Gdzie jest mój dom? Czy wybór jednej strony oznacza zdradę drugiej? Co czyni człowieka człowiekiem – język, pochodzenie czy samo istnienie?
To opowieść o wewnętrznej metamorfozie – drodze od bolesnego wypierania własnych korzeni do samoakceptacji i odnalezienia przestrzeni, w której można być sobą, nie ukrywając swojej historii.
Х прыпынкаў туды і назад / Лабараторыя "Простыя словы"
Чытанне. Камерная зала.
Псіхалагічная драма, якая запрашае гледача ў падарожжа ў глыбіні свядомасці шаснаццацігадовага Данілы. Чатыры гады таму, ва ўзросце дванаццаці гадоў, хлопец разам з маці выехаў з бамбардаванага Кіева ў Польшчу. Як дзіця польска-ўкраінскай сям'і ён змагаецца з глыбокім крызісам ідэнтычнасці і, знаходзячыся паміж дзвюма культурамі і двума светамі, спрабуе знайсці пункт апоры ў новай рэчаіснасці.
За чатыры гады вайны ён усвядоміў, што для Украіны ён уцякач, для Польшчы — чужынец, а дома яму ўвесь час даводзіцца сутыкацца з цяжарам страчанага мінулага.
Гэтая надзвычай актуальная гісторыя знаёміць нас з досведам тысяч падлеткаў у эміграцыі, якія шукаюць сваё месца ў свеце і задаюць фундаментальныя пытанні: Хто я? Дзе мой дом? Ці азначае выбар аднаго боку здраду другому? Што робіць чалавека чалавекам — мова, паходжанне ці сам факт існавання?
Гэта гісторыя ўнутранай метамарфозы — шлях ад балючага адмаўлення ўласных каранёў да прыняцця сябе і пошуку прасторы, у якой можна быць сабой, не хаваючы сваёй гісторыі.
РЭЖЫСУРА: Войцех Ліснеўскі
ТЭКСТ: Наталля Уварава, Войцех Ліснеўскі
ВЫСТУПАЮЦЬ: Паліна Кужаліева, Лукаш Пшэмыслаў Дыбэк, Малгажата Бекіш
МОВА: PL
Po czterech latach wojny uświadamia sobie, że dla Ukrainy jest uciekinierem, dla Polski – obcym, a w domu nieustannie konfrontuje się z ciężarem utraconej przeszłości.
Ta niezwykle aktualna historia przybliża doświadczenia tysięcy nastolatków na emigracji, poszukujących swojego miejsca w świecie i zadających fundamentalne pytania: Kim jestem? Gdzie jest mój dom? Czy wybór jednej strony oznacza zdradę drugiej? Co czyni człowieka człowiekiem – język, pochodzenie czy samo istnienie?
To opowieść o wewnętrznej metamorfozie – drodze od bolesnego wypierania własnych korzeni do samoakceptacji i odnalezienia przestrzeni, w której można być sobą, nie ukrywając swojej historii.
Х прыпынкаў туды і назад / Лабараторыя "Простыя словы"
Чытанне. Камерная зала.
Псіхалагічная драма, якая запрашае гледача ў падарожжа ў глыбіні свядомасці шаснаццацігадовага Данілы. Чатыры гады таму, ва ўзросце дванаццаці гадоў, хлопец разам з маці выехаў з бамбардаванага Кіева ў Польшчу. Як дзіця польска-ўкраінскай сям'і ён змагаецца з глыбокім крызісам ідэнтычнасці і, знаходзячыся паміж дзвюма культурамі і двума светамі, спрабуе знайсці пункт апоры ў новай рэчаіснасці.
За чатыры гады вайны ён усвядоміў, што для Украіны ён уцякач, для Польшчы — чужынец, а дома яму ўвесь час даводзіцца сутыкацца з цяжарам страчанага мінулага.
Гэтая надзвычай актуальная гісторыя знаёміць нас з досведам тысяч падлеткаў у эміграцыі, якія шукаюць сваё месца ў свеце і задаюць фундаментальныя пытанні: Хто я? Дзе мой дом? Ці азначае выбар аднаго боку здраду другому? Што робіць чалавека чалавекам — мова, паходжанне ці сам факт існавання?
Гэта гісторыя ўнутранай метамарфозы — шлях ад балючага адмаўлення ўласных каранёў да прыняцця сябе і пошуку прасторы, у якой можна быць сабой, не хаваючы сваёй гісторыі.
РЭЖЫСУРА: Войцех Ліснеўскі
ТЭКСТ: Наталля Уварава, Войцех Ліснеўскі
ВЫСТУПАЮЦЬ: Паліна Кужаліева, Лукаш Пшэмыслаў Дыбэк, Малгажата Бекіш
МОВА: PL
Zosia / Зося / Соф’я (work in progres)
Spektakl taneczny o ojczyźnie, która istnieje już tylko w pamięci i literaturze
Zosia z „Pana Tadeusza" prawie nie ma własnego głosu. Mówią o niej inni. Jej imię znaczy „mądrość". Co to za mądrość, której nie dano głosu?
Trzy tancerki z Polski, Ukrainy i Białorusi nigdy nie spotykają się na jednej scenie. Każda tańczy w swoim kraju, a ich obrazy łączą się na żywo przez ekran. Opóźnienia i zacięcia sygnału nie są tu błędem, tylko częścią choreografii. Tak jak wysyłają sobie ciała przez odległość, tak Bronisław Piłsudski wysyłał przez czas i przestrzeń głosy Ajnów, które nagrywał na woskowych cylindrach na zesłaniu na Sachalinie.
Spektakl pyta, kto mówi za kogo. Kto opisuje Zosię? Kto opisuje kultury widziane z zewnątrz, także tę, którą dokumentował Piłsudski? A gdzie w tej opowieści jest sam badacz?
Zosia to kostium, który tancerki przymierzają po kolei. Żadnej nie pasuje idealnie.
Spektakl powstał dzięki wsparciu festiwalu przez Krajowe Centrum Choreograficzne
BY
Танцавальны спектакль пра радзіму, якая існуе толькі ў памяці і ў літаратуры.
У “Пане Тадэвушы” Зося амаль не мае ўласнага голасу — замест яе гавораць іншыя. Ейнае імя азначае “мудрасць”. Але што гэта за мудрасць, якой не далі голасу?
Тры танцоркі — з Польшчы, Украіны і Беларусі — ніколі не сустракаюцца на адной сцэне. Кожная выступае ў сваёй краіне, а іх выявы злучаюцца ў рэжыме рэальнага часу на экране. Затрымкі сігналу і тэхнічныя збоі — гэта не памылкі, а неад’емная частка харэаграфіі. Падобна таму, як гэтыя танцоўшчыцы перасылаюць адна адной свае целы на адлегласць, так Браніслаў Пілсудскі некалі пераслаў праз час і прастору галасы народа айнаў, якія запісаў на васковых цыліндрах падчас сваёй ссылкі на Сахаліне.
Спектакль ставіць пытанні: хто за каго гаворыць? Хто апісвае Зосю? Хто апісвае культуры, гледзячы на іх звонку — у тым ліку і тую, што задакументаваў Пілсудскі? І дзе ў гэтай гісторыі сам даследчык?
Зося — гэта касцюм, які танцоркі прымяраюць па чарзе. І ніводнай з іх ён не пасуе ідэальна.
Спектакль створаны пры падтрымцы Нацыянальнага харэаграфічнага цэнтра (Польша).
Zosia z „Pana Tadeusza" prawie nie ma własnego głosu. Mówią o niej inni. Jej imię znaczy „mądrość". Co to za mądrość, której nie dano głosu?
Trzy tancerki z Polski, Ukrainy i Białorusi nigdy nie spotykają się na jednej scenie. Każda tańczy w swoim kraju, a ich obrazy łączą się na żywo przez ekran. Opóźnienia i zacięcia sygnału nie są tu błędem, tylko częścią choreografii. Tak jak wysyłają sobie ciała przez odległość, tak Bronisław Piłsudski wysyłał przez czas i przestrzeń głosy Ajnów, które nagrywał na woskowych cylindrach na zesłaniu na Sachalinie.
Spektakl pyta, kto mówi za kogo. Kto opisuje Zosię? Kto opisuje kultury widziane z zewnątrz, także tę, którą dokumentował Piłsudski? A gdzie w tej opowieści jest sam badacz?
Zosia to kostium, który tancerki przymierzają po kolei. Żadnej nie pasuje idealnie.
Spektakl powstał dzięki wsparciu festiwalu przez Krajowe Centrum Choreograficzne
BY
Танцавальны спектакль пра радзіму, якая існуе толькі ў памяці і ў літаратуры.
У “Пане Тадэвушы” Зося амаль не мае ўласнага голасу — замест яе гавораць іншыя. Ейнае імя азначае “мудрасць”. Але што гэта за мудрасць, якой не далі голасу?
Тры танцоркі — з Польшчы, Украіны і Беларусі — ніколі не сустракаюцца на адной сцэне. Кожная выступае ў сваёй краіне, а іх выявы злучаюцца ў рэжыме рэальнага часу на экране. Затрымкі сігналу і тэхнічныя збоі — гэта не памылкі, а неад’емная частка харэаграфіі. Падобна таму, як гэтыя танцоўшчыцы перасылаюць адна адной свае целы на адлегласць, так Браніслаў Пілсудскі некалі пераслаў праз час і прастору галасы народа айнаў, якія запісаў на васковых цыліндрах падчас сваёй ссылкі на Сахаліне.
Спектакль ставіць пытанні: хто за каго гаворыць? Хто апісвае Зосю? Хто апісвае культуры, гледзячы на іх звонку — у тым ліку і тую, што задакументаваў Пілсудскі? І дзе ў гэтай гісторыі сам даследчык?
Зося — гэта касцюм, які танцоркі прымяраюць па чарзе. І ніводнай з іх ён не пасуе ідэальна.
Спектакль створаны пры падтрымцы Нацыянальнага харэаграфічнага цэнтра (Польша).
Zrób sobie biżu na jesień! - warsztat tworzenia biżuterii
Zapraszamy na warsztaty, podczas których stworzysz wyjątkową biżuterię odzwierciedlającą Twój własny styl. Gwarantujemy satysfakcję z wykonanej pracy, twórczą i serdeczną atmosferę oraz obcowanie ze sztuką i modą.
Tworzenie biżuterii z metalu było kultywowane od zarania dziejów i jest popularne na całym świecie do dziś. Jedną z technik jest obróbka metalu na zimno – kucie, piłowanie, wiercenie, łączenie, wytłaczanie, cięcie i wyklepywanie.
W trakcie spotkania poznasz krótką historię powstawania biżuterii z metalu, nauczysz się projektować i bezpiecznie posługiwać narzędziami – m.in. dłutem, młotkiem i pilnikiem.
Jesień niech będzie inspiracją! Własnoręcznie wykonasz wisiorek lub kolczyki, krok po kroku poznając tajniki tworzenia prostej biżuterii z metalu.
Zapraszamy również mężczyzn!
Wszystkie materiały zapewnia organizator.
Tworzenie biżuterii z metalu było kultywowane od zarania dziejów i jest popularne na całym świecie do dziś. Jedną z technik jest obróbka metalu na zimno – kucie, piłowanie, wiercenie, łączenie, wytłaczanie, cięcie i wyklepywanie.
W trakcie spotkania poznasz krótką historię powstawania biżuterii z metalu, nauczysz się projektować i bezpiecznie posługiwać narzędziami – m.in. dłutem, młotkiem i pilnikiem.
Jesień niech będzie inspiracją! Własnoręcznie wykonasz wisiorek lub kolczyki, krok po kroku poznając tajniki tworzenia prostej biżuterii z metalu.
Zapraszamy również mężczyzn!
Wszystkie materiały zapewnia organizator.